Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης * * * Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης

Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Η εκκόλαψη του αυγού του φιδιού.

Η εκκόλαψη του αυγού του φιδιού. 

Όταν τα κοινωνικά φαινόμενα διεθνοποιούνται τα αποτελέσματα σε αποτίμηση πολιτικής αξίας αυτών, τα δείχνει γλαφυρά η κάλπη. Οι εκλογές της προηγούμενης Κυριακής στη Γαλλία πέραν της πρωτιάς του σοσιαλιστή Ολάντ έδωσε και ένα ηχηρό 17% στην ακροδεξιά Μαρί Λεπέν. Η Μ. Λεπέν βαδίζοντας τα βήματα του πατέρα της που πρωτοεμφανίστηκε προ δύο περίπου δεκαετιών στο πολιτικό προσκήνιο της Γαλλίας με προεκλογική πλατφόρμα ακροδεξιών θέσεων, με ποσοστά πάντοτε μονοψήφια, άφησε διάδοχό του την κόρη του, η οποία υπερκέρασε κατά πολύ τα κατορθώματά του και έφθασε να καταγάγει την υπέρλαμπρη γι’ αυτή νίκη του 17%. Δηλ. απλά ένας στο πέντε κοντά Γάλλους την ψήφισε. Κάποιοι είπαν ότι η ξενοφοβική ψήφος των Γάλλων της έδωσε αυτό  το ποσοστό. Κάποιοι άλλοι είπαν άλλα. Εκείνο όμως που φαίνεται πως συνετέλεσε τα μέγιστα στο ποσοστό της είναι η ανεργία, η αγωνία για το αύριο, η ανασφάλεια. Τούτο προέκυψε με ιδιαίτερη σαφήνεια από τους ειδικούς, που αναλύοντας τα επί μέρους αποτελέσματα διαπίστωσαν ότι τα μεγαλύτερα ποσοστά η Λεπέν τα έπιασε σε περιοχές που η ανεργία καλπάζει. Για παράδειγμα σε μια περιοχή που το ποσοστό της ήταν 35% δηλ. υπερδιπλάσιο του εθνικού ποσοστού της, διαπιστώθηκε ότι η ανεργία στην περιοχή καλπάζει, αφού το εκεί ανθρακωρυχείο από ετών έχει πάψει να λειτουργεί και έτσι χάθηκαν εκατοντάδες θέσεις εργασίας, ενώ το μοναδικό εργοστάσιο Χημικής βιομηχανίας βρίσκεται κι’ αυτό στο στάδιο του κλεισίματος. Ακόμη τα ποσοστά της ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακά μεταξύ των ανέργων νέων.  Βέβαια το καλό για τη Γαλλία είναι ότι στην περίπτωση αυτή, το ποσοστό του 17% δεν απεικονίζεται στην πράξη στη Βουλή, αφού ήταν ψήφος που αφορά στην εκλογή του πρώτου γύρου της εκλογής του Προέδρου της. Δεν μπορούμε να ξέρουμε πως αυτό το ποσοστό θα μετουσιωθεί σε έδρες όταν γίνουν οι Βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία. Πάντως όπως και να έχουν τα πράγματα  αυτό το 17% κουδουνίζει με φόβο και τρόμο στα αυτιά του κάθε δημοκράτη. Δεν μας διαφεύγει ότι η κατάλυση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στην περίοδο του Μεσοπολέμου έγινε από το φασιστικό (εθνικοσοσιαλιστικό) περιθωριακό στην αρχή κόμμα του Χίλτερ, που σώρευσε όλα τα δεινά της ανθρωπότητας με ένα καταστροφικότατο,  εξαιρετικά απάνθρωπο και ανελέητο Β! Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν αντίστοιχες κοινωνικές συνθήκες οδηγούν στην "εκκόλαψη τoυ αυγού του φιδιού", ποτέ δεν ξέρεις που οδηγεί αυτό απεχθές φαινόμενο. Βέβαια αν το φαινόμενο Λεπέν ήταν μοναδικό στην Ευρώπη, ίσως το νόημά του θα είχε εμβέλεια τοπικής μόνο αξίας. Όμως όταν ποσοστά ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη ξεπερνούν πιά το 10 % ( Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία κ.άλ), ως αποτέλεσμα της διεθνοποίησης αντιστοίχων προς τη Γαλλία φαινομένων, η υπόθεση είναι ιδιαίτερα σοβαρή για να μη λεχθεί αποτρόπαια για όλη τη Γηραιά Ήπειρο.
Και ερχόμαστε στα καθ΄ ημάς. Μεταξύ των οκτώ, δέκα κομμάτων που προβάλλουν να εισέλθουν στη Βουλή μας στις εκλογές της 6ης Μαϊου είναι και το ακροδεξιό κόμμα «Χρυσή Αυγή». Βλέπεις στην αναμπαμπούλα … 
Eφ’ όσο αυτή λοιπόν πιάσει το μέτρο του 3%, που σημαίνει ότι μπαίνει στη Βουλή, τότε ο ελάχιστος αριθμός Βουλευτών της θα είναι 11. Όσο μεγαλώνει το ποσοστό αυτό, είναι αντιληπτό ότι τόσο και περισσότεροι θα είναι οι Βουλευτές της.
Με δεδομένο τα πιά πάνω, το ερώτημα που αυθόρμητα γεννιέται είναι : το Κοινοβούλιο  μας μπορεί να «σηκώσει» αυτό τον αριθμό; Η Ελληνική Κοινωνία κατ’ αναλογία είναι δεκτική μιάς τέτοιας εξέλιξης στα κοινοβουλευτικά μας πράγματα; Τι μέλλει, να μας προκύψει;   
30.04.2012                     Τάκης Χαραλ. Ιορδάνης (Ph.D.)

Δεν υπάρχουν σχόλια: