Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης * * * Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Η αυτοκτονία … ως πολιτική πράξη.


                                 Η αυτοκτονία … ως πολιτική πράξη.  

Την περασμένη Τετάρτη, 4 του μήνα εν όψει του ταξιδιού μου για το νησί ήθελα να τελειώσω ει δυνατό τις διάφορες επείγουσες δουλειές μου για να φύγω χωρίς ιδιαίτερες έγνοιες και να απολαύσω την παραμονή μου στη γενέτειρα. Μια απ’ αυτές ήταν στο Τεχνικό Επιμελητήριο, που πήγα προς το μεσημέρι. Μόλις έφθασα στο Σύνταγμα, ένας ψίθυρος αόριστος γενικά, πλανιόταν στο χώρο. «Αυτοκτόνησε πριν κανα δύο ώρες ένας γέροντας με πιστόλι. Εδώ καταμεσής της Πλατείας Συντάγματος» μου είπαν. Ακαθόριστος ήταν ο λόγος της απονενοημένης αυτής πράξεως. Στο πλοίο που ήμουν το βράδυ, άκουσα στα νέα ότι ο αυτόχειρας ήταν ο 77χρονος Φαρμακοποιός Δ. Χριστούλας, ο οποίος άφησε σημείωμα εξηγώντας τους λόγους. Οι λόγοι, απλά είχαν να κάνουν με την νέα κατοχή στην οποία έχει περιέλθει δυστυχώς η χώρα μας και έκανε αναλογισμούς με την περίοδο Τσολάκογλου και την Γερμανοκατοχή.
Στα πως και τα γιατί που μου δημιουργήθηκαν, όπως πάντα γίνεται στον καθένα σε τέτοιες περιπτώσεις, πήρα απαντήσεις από την συνετή και ευπρεπή Ανεξάρτητη Βουλευτή Σ. Σακοράφα, που γνώριζε τον άνθρωπο και που τον παρουσίασε ως άνθρωπο σώφρονα, δημοκράτη και αγωνιστή, παρόντα στους κοινωνικούς αγώνες. Τέλος εκ μέρους της κόρης του έγινε η δήλωση ότι ο θάνατος του πατέρα της όπως αυτός τον επέλεξε, αποτελεί και μόνο πολιτική πράξη. Θυσίασε τη ζωή του στην περίοδο της οικονομικής νέας κατοχής της χώρας μας, για να σηματοδοτήσει στον κόσμο ( εδώ και στο εξωτερικό) την τραγικότητα των στιγμών που περνά η Πατρίδα και ο Ελληνικός Λαός σήμερα, στην εποχή του ΔΝΤ,  της Τρόϊκας και των Γερμανών ανθυπάτων που μας διοικούν πιά.
Οι αυτοκτονίες ως πολιτική πράξη δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα Ελληνικά πράγματα. Ποτέ δεν μπορεί να ξεχαστεί η θυσία  του παλικαριού Γεωργάκη φοιτητή στην Ιταλία επί δικτατορίας των συνταγματαρχών. Αυτοπυρπολήθηκε μπροστά, αν θυμούμαι καλά, σε Ελληνικό προξενείο σηματοδοτώντας έτσι στην Παγκόσμια κοινή γνώμη την παρουσία στην Ελλάδα μιάς στρατιωτικής απάνθρωπης Χούντας που είχε καταλύσει τη Δημοκρατία και που τη χαρακτήριζε η βαρβαρότητα, η βαναυσότητα και ο αυταρχισμός. Αυτή η θυσία του ήρωα Γεωργάκη, υπήρξε το πρώτο «χτύπημα» κατά της  Απριλιανής δικτατορίας και αποτέλεσε την απαρχή της δρομολόγησης της πτώσης της.
Σε παγκόσμιο επίπεδο δεν μπορεί να ξεχαστούν οι αυτοπυρπολήσεις βουδιστών μοναχών στο Νότιο Βιετνάμ κατά της  εκεί χούντας και των προστατών της Αμερικανών, στον τότε πόλεμο που μαινόταν μεταξύ ΗΠΑ και Β. Βιετνάμ και που τελικά είχαν το αποτέλεσμα ο τότε δικτάτορας να αυτοκτονήσει και οι ΗΠΑ να υποστούν ταπεινωτική ήττα αποσυρόμενες από την περιοχή.Υπάρχουν κι’ άλλες πολλές τέτοιες, σε διάφορες άλλες χώρες.
Έτσι η πράξη του γέροντα Δ. Χριστούλα η πλέον ηχηρή, που με  τον εκκωφαντικό της βρόντο, ως εκ της θέσεως που έγινε στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος, δίπλα ακριβώς στο Κοινοβούλιο και τους πολιτικούς της λόγους, διαδόθηκε όπως ήταν φυσικό στα πέρατα της οικουμένης. Βέβαια είναι τραγικό αλλά αληθινό ότι φθάσαμε ως κοινωνία και ως έθνος να έχουμε δύο σχεδόν αυτοκτονίες συνελλήνων την ημέρα και αφ΄ότου άρχισε η οικονομική κρίση εδώ και δύο χρόνια έχουν αυτοκτονήσει πάνω από 1.500 συνάνθρωποί μας. Αυτές δεν τις πολυμαθαίνουμε. Περνούν στα ψιλά. 
Άραγε όλοι αυτοί οι αχαρακτήριστα τραγικοί ηγήτορες της χώρας, τα 30 -35 τελευταία χρόνια, με το αίμα αθώων που χάνεται κάθε μέρα με τις αυτοκτονίες των δυστυχών αυτών υπάρξεων, δεν αισθάνονται ένα κάποιο αίσθημα ενοχής;! Κοιμούνται με ελαφρά τη συνείδησή τους;; Οι αρχαίοι πρόγονοί μας, είχαν για τέτοιες περιπτώσεις τις χθόνιες θεότητες που κυνηγούσαν όσους είχαν διαπράξει εγκλήματα κατά της φυσικής και ηθικής τάξης των πραγμάτων, τις Ερινύες. Αυτοί οι άνθρωποι που άσκησαν εξουσία κατά τον τρόπο που την άσκησαν όλα αυτά τα χρόνια και οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή και τους Έλληνες σε πράξεις πρωτόγνωρες για τη ράτσα, όπως αυτή του αυτόχειρα γέροντα Δ. Χριστούλα, δεν τις φοβούνται άραγε;   

10.04.2012                          Τάκης Χαραλ. Ιορδάνης (Ph.D.)    

Δεν υπάρχουν σχόλια: