Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης * * * Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Σκαλοχωρίτες και Αντισσαίοι

Σκαλοχωρίτες και Αντισσαίοι

Κάτω από φωτογραφίες που ανάρτησε σήμερα  στο f.b. o φίλος Νίκος Καρίπης, ο Γενικός Γρμματέας του Συλλόγου Σκαλοχωριτών που δείχνει να χορεύουν – χορεύουμε  στο χθεσινό γλέντι στο Σύλλογο μας αυτό (αφού από χρόνια είμαι κι εγώ μέλος του και έχω την τιμή να με εκλέγουν ένα εκ των αντιπροσώπων τους για την ΟΛΣΑ) κατά τη γιορτή τους για τα «Ελευθέρια» του Σκαλοχωρίου μετά από 102 χρόνια, έγραψα τα :  

 << Και του χρόνου μας, Νίκο. Όλα ήταν πολύ ωραία!! Τόσο η εξαιρετική οργάνωση της όλης εκδήλωσης όσο και ο Πανηγυρικός της επετείου της απελευθέρωσης του Σκαλοχωρίου (8.12.1912) που με ιδιαίτερη επιμέλεια και εμπεριστατωμένα στοιχεία έκανε ο Πρόεδρος της Ανεξάρτητης Αρχής Λιμένων π. Πρύτανης και συμπατριώτης μας κ. Κ. Μουτούρη!!! Βέβαια τόσο το χορευτικό συγκρότημα Ανεμώτιας όσο και η φιλοξενία - ευωχία, το γλέντι γενικά που ακολούθησε ευχαρίστησε όλους τους παραβρεθέντες. Πάντα τέτοια με υγεία!!>>

Επ’ ευκαρία θα ήθελα να γράψω δυό λόγια σχετικά με το πώς αισθάνομαι με τους Σκαλοχωρίτες και πώς περνώ μαζί τους, σε αντιδιαστολή προς το πώς αισθάνομαι με συγχωριανούς μου Αντισσαίους.

Προ δύο - τριών ετών κάποιος φίλος,  Αντισσαίος προβληματιζόμενος άνθρωπος που γνωρίζει καλά πρόσωπα και καταστάσεις, με συνάντησε ύστερα από πολύ σχετικά καιρό στην Ομόνοια, και αφού χαιρετιστήκαμε,  είπαμε τα συνήθη και μετά (αφού κάποιος τον πληροφόρησε ότι πηγαίνω στο Σύλλογο Σκαλοχωριτών) ενώ στο δικό μας Σύλλογο είχε παρατηρήσει ότι «λάμπω δια της απουσίας μου» όπως μου είπε, στο τέλος με ρώτησε:

 «Καλά πηγαίνεις στους Σκαλοχωρίτες και δεν έρχεσαι στο Σύλλογο το δικό μας, που ήσουν και Πρόεδρος του, για χρόνια;;! Εσύ δεν έβγαλες την ΗΧΩ, αν θυμούμαι καλά.»

« Καλά θυμάσαι, φίλε. Και όχι μόνο την ΗΧΩ.  Πηγαίνω όμως εκεί που με αγαπούν και μου το δείχνουν» του είπα

 « Μα και οι Αντισσαίοι σε αγαπούν»

« Ναι αλλά …» πήγα να πω, μα δεν με άφησε να συμπληρώσω τη φράση μου, και συνέχισε

« Σ’ αγαπούν, πράγμα που σου το έδειξαν το 2006 όταν στις τότε Νομαρχιακές εκλογές στο χωριό πήρες κοντά το 1/3 των ψήφων του χωριού ( το πιο μεγάλο τότε ποσοστό που πήρε ο Συνδυασμός σας με το Βουνάτσο στο νομό) με ένα ΠΑΣΟΚ τότε πανίσχυρο και τους εκεί παράγοντές του σε απόλυτη ισχύ και την Ν.Δ. επίσης ισχυρή στο χωριό και όμοια, τους εκεί παράγοντές της τότε σε δύναμη και ισχύ ».

 « Ναι έτσι είναι. Αυτό γίνεται στο χωριό, ατυχώς δεν γίνεται το ίδιο στον εδώ Σύλλογο των Αντισσαίων . Τα αποτελέσματα δε αυτά που είπες στις τότε εκλογές, φοβάμαι ότι έγιναν η αιτία για όλα τα «δεινά» μου. Ενόχλησε αυτούς που θεωρούσαν το χωρίο τσιφλίκι τους. » αντιλόγησα

«Μ’ όλα τούτα που λες, τι θες  δηλαδή ακριβώς να πεις;;»

«Δηλαδή ότι, ενώ όταν πάω στους Σκαλοχωρίτες ανοίγει η καρδιά μου, με το  που με βλέπουν αφού με καλοχαιρετούν, μου χαμογελούν, με αγκαλιάζουν, μου λενε ένα καλό λόγο, δεν με λοξοκοιτούν και γενικά δείχνουν με τον τρόπο τους ότι με εκτιμούν και αναμφίβολα με τιμούν με τον τρόπο τους, αφού καλά με ξέρουν και ξέρουν τα της προσφοράς μου. Βρε αδερφέ σε τελική ανάλυση δεν μου φέρονται σαν να τους χρωστώ. Τέλος, απλά εκεί νοιώθω ζεστασιά ανθρώπων. Δεν υπάρχει εναντίον μου ο όποιος ανταγωνισμός, κακία, φθόνος, ζήλια, ή συκοφαντία » και τότε με ρώτησε

«Ενώ στο Σύλλογό μας;;»

«Στο Σύλλογό μας  έχω όλα τα ανάποδα απ’ τα πιο πάνω που ανέφερα για τους Σκαλοχωρίτες. Όχι γιατί οι απλοί άνθρωποι  του χωριού μας δεν θα ήθελαν να μου δείξουν την αγάπη και την εκτίμηση τους, αλλά αν αυτό φανεί στα μάτια των άσπονδων «φίλων»  μου κάτι τέτοιο;;;!!! πως θα απολογηθούν;» Του απήντησα..

Αλλά άστα τώρα, καλό βράδυ άλλη φορά θα σου πω τα υπόλοιπα».

« Και στους Αντισσαίους έχεις φίλους. Να μη το ξεχνάς αυτό» μου λέει καθώς χωρίζαμε.

« Εγώ έχω πολλούς, έτσι είναι. Το ξέρω. Αλλά κάποιοι που για χρόνια τους θεωρούσα ότι ήταν και μάλιστα καλοί μου φίλοι, τελικά αποδείχθηκαν οτιδήποτε άλλο, παρά φίλοι.»|

« Δηλ. τι;;;»

« Λυκόφιλοι!!!»

Έφευγα και καθώς ξεμάκρυνα αυτός με ρωτούσε φωναχτά :

«Γιατί;;;»


Τάκης Χαραλ. Ιορδάνης( Ph.D.)...…8.12. 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια: