Μετά το ναυάγιο στα νερά της Χίου, που πνίγηκαν δεκαπέντε. Άρθρο μου στην "Αιολίας λόγος"/ΔΗΟΚΡΑΤΗΣ : Στο κυνήγι της ελπίδας…

Αιολίας λόγος/ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ                                            14  Φεβρουαρίου 2026

Στο κυνήγι της ελπίδας… 

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Το 2014 τότε που το φαινόμενο της αγοράς ελπίδας δυστυχών ανθρώπων,  έκανε  να πρωτοεμφανίζεται η κατά μαζικό τρόπο θυσία τους στα νερά του Αιγαίου, της Σικελικής Θάλασσας και γενικά της Μεσογείου, είχα γράψει  τον Φεβρουάριο 2014 το άρθρο: “Του «Δουβλίνο ΙΙ» συνέπειες, οι «Λαπεντόζες» και τα «Φαρμακονήσια»”. Ήταν το Φθινόπωρο 2013, που συνέβη  ένα μεγάλο ναυάγιο, στα νερά του Ιταλικού νησιού Λαπεντόζα  με τραγικό αποτέλεσμα 360 ψυχές  να χαθούν στα νερά της. Την Άνοιξη του 2014 ήταν επίσης το  ναυάγιο  στο Φαρμακονήσι, με ευτυχώς μικρότερο αριθμό χαμένων ψυχών. Σήμερα, ύστερα από δώδεκα χρόνια, η προ ημερών τραγωδία στη Χίο, ενάμισι μίλι έξω απ’ τις ακτές της, με τους 15  πνιγμένους και είκοσι τόσους τραυματίες, κατέδειξε  δυστυχώς  ότι τα πράγματα εξακολουθούν τα ίδια απαράλλαχτα, κατά ένα παγιωμένο modus operanti. Απέλπιδες υπάρξεις, πώληση ελπίδας, ανάλγητος έμπορος της ο διακινητής, στραβά μάτια των αρχών του ΝεοΣουλτάνου, αδυναμία των καθ’ ημών να σώσουν τον οποιονδήποτε στις θάλασσες μας,  τραγωδίες πνιγμού αθώων απέλπιδων ανθρώπων.                                                                                                                            Έγραφα τότε: .               

<<Εδώ και χρόνια γινόμαστε μάρτυρες «ανθρωποθυσιών», στο κυνήγι της ελπίδας. Ελπίδα για επιβίωση, ανθρώπων απ’ τα πέρατα της οικουμένης που ως «οι μύριοι κατέρχονται» στα γαλανά νερά της Μεσογείου. Η αποτίμηση του κυνηγιού αυτού, τραγική. Ατυχώς. Παράπλευρες απώλειες.  Χιλιάδες ψυχές!!! Μόνο στο νησί μας, χάθηκαν πάνω από 100 άνθρωποι, το 2013, που πνίγηκαν οι δυστυχείς στα για αιώνες φιλόξενα νερά του Αιγαίου, προσπαθώντας  να περάσουν στη Γη της επαγγελίας τους!!                                                                                              Η «κάθοδος των μυρίων» προς τη χώρα μας αλλά και άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου άρχισε, αφ’ ότου το φαινόμενο της παγκοσμιοποιήσεως οδήγησε χώρες παραγωγής προϊόντων στην Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική να μετατραπούν σε τέτοιες εισαγωγής. Αποτέλεσμα, έτσι χάνονταν θέσεις εργασίας και δημιουργούταν μεγάλη, παρατεταμένη ανεργία. Τελικό επακόλουθο, η ανεξέλεγκτη μετακίνηση ολόκληρων πληθυσμών προς όπου υπάρχουν ακόμη θέσεις εργασίας και ανάγκη εργατικών χεριών. Κατά βάση στις χώρες της Ευρώπης, και δη της βορειοδυτικής. Ένας άλλος λόγος είναι οι πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις, όπως δικτατορικά καθεστώτα, βία, (Αφγανιστάν, Πακιστάν, κ.α.), πόλεμος (Συρία, κ.α.), κ.λπ.>>

Κορύφωση των προς το νησί μας ροών παράνομων μεταναστών υπήρξε στην περίοδο 2013-2016, όπου εκτιμάται ότι πέρασαν πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα.  Η συνεχής διόγκωση των ροών από Τουρκία προς τα νησιά μας, από κει στην ηπειρωτική Ελλάδα και τελικά στην Ευρώπη, την ταρακούνησε  συθέμελα με αποτέλεσμα να υπογραφεί σχετική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας, το 2016. Πολλά δισεκατομμύρια Ευρώ προς την Τουρκία, εδόθησαν με αντάλλαγμα, της απ’την Τουρκία ανάσχεσης των μεταναστευτικών ροών. Με τις όποιες παρεκκλίσεις απ’αυτή, αλλά και τη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων μας απ’το Λιμενικό  και τη Frontex τα τελευταία χρόνια οι εξ ανατολών  ροές προς τα νησιά μας έχουν μειωθεί σημαντικά. Πάντως δεν έχουν εκλείψει.

Τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια ατυχώς έχουν αρχίσει απ’τον νότο, τη Λιβύη, τέτοιες ροές. Το θέρος του 2013  ανοικτά της Πύλου είχαμε το ναυάγιο εκατόμβη, απέλπιδων παράνομων μεταναστών που συγκλόνισε όλη την Υφήλιο. Τότε  ένα σαπιοκάραβο που μετέφερε για Ιταλία πάνω από 700 ψυχές βυθίστηκε, με τραγικότατο απολογισμό  80 νεκρούς και πάνω από 600 αγνοούμενους. Τούτο σηματοδότησε την αρχή αυτής της νέας επιλογής των διακινητών/ δουλεμπόρων. Έκτοτε,  από λιμάνια της Λιβύης «παστώνονται» στην κυριολεξία σε σαπιοκάραβα δύσμοιροι άνθρωποι με προορισμό την Κρήτη. Μεγιστοποίηση της κίνησης αυτής υπήρξε  το περασμένο καλοκαίρι, με  συνεχείς αφίξεις πλεούμενων που  εκτιμάται ότι καθ’όλο το 2025  έφεραν στη  Γαύδο και στα νότια  της Κρήτης πάνω από 20.000.  Εξ όλων αυτών και αφού δεν φαίνεται στον ορίζοντα λύση του προβλήματος σε μόνιμη βάση, η Κυβέρνηση προγραμμάτισε και πρόσφατα ανακοίνωσε τη δημιουργία δύο νέων δομών υποδοχής παράνομων μεταναστών (Ηράκλειο, Χανιά).

Εκ των προαναφερθέντων προκύπτει ότι παρά την παρέλευση τόσων χρόνων και των όποιων μέτρων ανάσχεσης έχουν ληφθεί απ’την Ευρώπη, οι ανθρωποθυσίες στο κυνήγι της ελπίδας εξακολουθούν αμέτρητες, με τραγικά,  αμέτρητες δεκάδες χιλιάδες πια «ενοίκους» στα υποθαλάσσια παλάτια του Νηρέα

 

Η Ευρώπη και κυρίως οι χώρες του βορρά  που για όλους αυτούς τους δυστυχείς είναι «η Γη της επαγγελίας», για τη χώρα μας αλλά και τις άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού νότου, εφαρμόζουν   τη συνθήκη «Δουβλίνο ΙΙ». Κατ’αυτή επιστρέφονται στις χώρες της πρώτης  εισόδου τους, όποιοι δεν λαβαίνουν  Άδεια Ασύλου στις χώρες του βορρά. Έτσι μεταμορφώνουν την Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία σε αποθήκες ψυχών. Για το νησί μας η δημιουργηθείσα μεγάλη δομή με μεγάλη χρηματοδότηση της Ε.Ε., στη Βάστρια, προς αυτό αποσκοπεί.   

Η λέξη  αλληλεγγύη, ακρογωνιαίος λίθος της ιδρυτικής διακήρυξης του οικοδομήματος Ε.Ε., στο μεταναστευτικό πρόβλημα, έχει στην κυριολεξία απαλειφθεί. Υπάρχουν χώρες της, π.χ. Ουγγαρία  που δεν δέχονται ούτε ένα παράνομο μετανάστη. Έτσι οι χώρες του νότου και κυρίως η χώρα μας υποχρεώνονται να  μετατραπούν στα υποζύγια που καλούνται να επωμισθούν το ασήκωτο αυτό  πανευρωπαϊκό φορτίο.     

Εν αναφορά προς το τρέχον οικτρό περιστατικό στη Χίο, τα τραγικά δεδομένα  έχουν ως  εξής:

Το πλεούμενο ήταν μια φουσκωτή βάρκα χωρητικότητας κατά μέγιστο δέκα ατόμων και σ’αυτή είχαν στοιβαχθεί τετραπλάσιοι. Διακινητής, ήταν ένας Μαροκινός, ο οποίος αναγνωρίσθηκε, συνελήφθη, του αποδόθηκαν οι πρέπουσες κατηγορίες και προφυλακίστηκε.  

Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά, είναι πάντα  κατά την ίδια  μεθόδευση που μετέρχονται τα αφεντικά των διακινητών. Οι «πελάτες» που πληρώνουν ~5.000 Ευρώ, στοιβάζονται σ’ένα αναλώσιμο πλεούμενο, συνήθως φουσκωτό. Με δεδομένο δε ότι ο νόμος για τους διακινητές είναι ιδιαίτερα βαρύς, τιμονιέρης  του πλεούμενού δεν είναι κάποιος  δικός  τους, αλλά  βάζουν, έναν εκ των προς διακίνηση δυστυχών ατόμων. Αυτό με αμοιβή του, την μη καταβολή του «κομίστρου» που καταβάλουν όλοι οι άλλοι. Εν σχέσει προς τη βαρύτητα του σχετικού νόμου, τονίζεται ότι  προ ημερών ψηφίσθηκε στη Βουλή πιο αυστηρός νόμος, που προβλέπει μέχρι και ισόβια στους καθ’οιονδήποτε τρόπο διενεργούντες διακίνηση παράνομων μεταναστών.

Το πώς έγινε και ποιος φταίει στην τραγωδία αυτή, το λιμενικό σκάφος ή το φουσκωτό, που τόσο μελάνι  και τηλεοπτικός χρόνος  έχουν αναλωθεί, δεν είναι της παρούσης γραφής. Ατυχώς, το αποτέλεσμα μετρά. Τα  αίτια αυτού, ανάγονται όπως σ’όλα τα παρόμοια ναυάγια, στα στην εισαγωγή αναφερόμενα. Το να πούμε, είθε κάποτε αυτά να εκλείψουν, φοβούμαι ότι ως  παντελώς ανεκπλήρωτη ευχή θα πρέπει να εκλαμβάνεται.