Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης * * * Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Άρθρο μου : Γιατί άφησαν το νησί, χωρίς νέο εργοστάσιο της ΔΕΗ;

http://www.emprosnet.gr/blogs/aiolias-logos/91230-giati-afisan-nisi-horis-neo-ergostasio-tis-dei




Εφημερίδα : ΕΜΠΡΟΣ
Στήλη μου : Αιολίας Λόγος
Άρθρο μου : Γιατί άφησαν το νησί, χωρίς νέο εργοστάσιο της ΔΕΗ;
Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017

Ο πρόσφατος χιονιάς ατυχώς για μια ακόμη φορά, κατέδειξε την ηλεκτρενεργειακή ανεπάρκεια και πενία του νησιού μας σε όλο τους το μεγαλείο. Βέβαια, τούτο ήταν επόμενο, ύστερα από εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια αφ’ ότου κατεδείχθη ότι το εργοστάσιο της ΔΕΗ στου «Καλαμάρη» ήταν λειψό. Ανεπαρκές, στην κάλυψη των ηλεκτρενεργειακών αναγκών του νησιού. Ατυχώς, έκτοτε δεν άλλαξαν τα πράγματα.
Σύμφωνα με την ενιαία άδεια παραγωγής της ΔΕΗ (ΦΕΚ του 2002), ο ανεξάρτητος σταθμός Λέσβου εγκατεστημένης ισχύος 62,36 MW, λειτουργούσε με πανσπερμία Η/Ζ. Βέβαια πολλές απ’ τις μηχανές αυτές έχουν έκτοτε αντικατασταθεί με νέες, μεγαλύτερης ισχύος, αλλά η πανσπερμία τους, πανσπερμία. Τις συνέπειες αυτού, βιώνουμε καθημερινά.
Η διοίκηση της ΔΕΗ έχοντας μελετήσει το πρόβλημα απ’ τη δεκαετία ’90, έβαλε στον προγραμματισμό της, τη μετεγκατάσταση του στου «Καλαμάρη» εργοστασίου της, χτίζοντας εκτός Μυτιλήνης ένα καινούργιο εργοστάσιο στη θέση «Καράβα».
Το 1992 υπήρξε σχετική έγκριση του Ν.Σ. Λέσβου.
Τη διαδικασία άρχισε η ΔΕΗ σχεδόν αμέσως μετά. Όμως, προχωρούσε με ρυθμούς, Βυζαντινούς. Η Μελέτη Περιβάλλοντος (ΜΠΕ) αυτού, είχε λιμνάσει για περίπου πέντε χρόνια στο αρμόδιο Υπουργείο. Το 1999, έθεσα με επιστολή μου το θέμα στον τότε υπουργό, Κ. Λαλιώτη. Ω!! του θαύματος, Ιούλιο 1999 εγκρίνεται η ΜΠΕ και εκδίδονται οι σχετικοί Περιβαλλοντικοί Όροι (Π.Ο.). Κι εκεί που είπαμε «δόξα το Θεό, άιντε και πάλι βοήθα Παναγιά». Ο λόγος, συμπατριώτες μας παραπληροφορημένοι (θα πω το καλλίτερο), προσέφυγαν κατά της απόφασης των Π.Ο. στο ΣτΕ. Τούτο, τον Οκτώβρη 2003, ακύρωσε ατυχώς τους Π.Ο. (για τυπικούς λόγους, έλειπε απ’ αυτούς η υπογραφή του υπουργού Γεωργίας).
Η ΔΕΗ δεν επανήλθε για την «Καράβα» γιατί εντωμεταξύ, η ΡΑΕ δημοσιοποίησε «… την πρόθεσή της να προχωρήσει σε διαγωνισμό ανάδειξης παραγωγού για την κατασκευή νέου Σταθμού», όπως με πληροφορούσε ο Τ. Αθανασόπουλος, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της, το 2008.
Από κει και πέρα αρχίζει η περίοδος της αναζήτησης θέσεως του εργοστασίου σ’ όλα τα πλάτη και μήκη του νησιού. Ως το φούρνο του χότζα πάνω στον αραμπά, το εργοστάσιο αυτό περιφερόταν από τις «Πλάκες», στο «Μάγειρα», Άντισσα, …Βαθρακιά. Τελικά η «μπίλια έκατσε» για τη θέση Σαρακήνα.
Επειδή ατυχώς υπάρχουν πάντα οι κακόπιστοι που αβασάνιστα «αερολογούν», για την περίπτωση είπαν ότι όλα αυτά έγιναν έτσι, επειδή η ΔΕΗ δεν νοιαζόταν και δεν ήθελε να κάνει νέο εργοστάσιο στη Λέσβο.
Θεωρώ ότι τούτο είναι άκρως ανεύθυνο, για να μη πω ύποπτο και υποβολιμαίο. Γράφω αυτό μετά λόγου γνώσεως, έχοντας στα χέρια μου έγγραφα της ΔΕΗ με τη θέση της, ως μου έχει απαντηθεί από τρεις διοικήσεις της μεταξύ 2001 και 2015.
Συγκεκριμένα το 2001, ο τότε γενικός διευθυντής Διανομής, Ν. Γκαγκαουδάκης, μου έγραφε: «Απαντώντας στην από 01.06.2001 επιστολή σας, σας πληροφορούμε ότι δεν έχει αλλάξει ο βασικός σχεδιασμός της Επιχείρησης για την εξυπηρέτηση του Σταθμού Παραγωγής στη θέση Καράβα».
Όμοια το 2008, ο τότε διοικητής Τ.Αθανασόπουλος, τόνιζε ότι: «Είναι δεδομένη η βούληση, τόσο της Πολιτείας όσο και της Επιχείρησης να κατασκευαστεί το συντομότερο δυνατό νέος Σταθμός παραγωγής στο νησί της Λέσβου». Συνέχιζε δε παρακάτω: «…Το Έργο της κατασκευής του νέου Σταθμού Λέσβου, προϋπολογισμού εκατόν πενήντα πέντε (155) εκατομ. Ευρώ έχει ήδη ενταχθεί στις στρατηγικές προτεραιότητες της Επιχείρησης, το δε χρονοδιάγραμμα κατασκευής του εκτιμάται σε (5) χρόνια περίπου από τη χορήγηση της σχετικής άδειας παραγωγής». Η άδεια αυτή εδόθη το 2009.
Τέλος, ο Α. Ζερβός επίσης πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος προς τον οποίο είχα στείλει επιστολή, εγκαλώντας τη ΔΕΗ για αδράνεια, απαντώντας μου, εξηγούσε το τι είχαν κάνει για το Έργο από τη λήψη της αδείας παραγωγής 120 MW, ως το 2014, καταλήγοντας:
«Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η ΔΕΗ Α.Ε. όχι μόνο δεν αδρανεί και δεν έχει εγκαταλείψει τις προσπάθειές για την κατασκευή του νέου Σταθμού Παραγωγής στη θέση Σαρακήνα, αλλά καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια να υλοποιηθεί το έργο το συντομότερο δυνατό παρά τις χρονοβόρες διαδικασίες και τις ποικίλες αντιδράσεις ενώ παράλληλα μεριμνά για την πλήρη κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του νησιού μέχρι να κατασκευαστεί ο νέος Σταθμός Παραγωγής».
Ο νυν διοικητής της, Εμμ. Παναγιωτάκης. δεν απήντησε στο από το Μάιο 2016 έγγραφο μας («Πιττακός ο Μυτιληναίος»). Συγκεκριμένα, τον ερωτούσαμε: «Το επιχειρησιακό πρόγραμμα της ΔΕΗ ΑΕ, εξακολουθεί να περιλαμβάνει την κατασκευή του εργοστασίου αυτού στη Λέσβο (θέση Σαρακήνα), ή έχει καταργηθεί παντελώς στο νησί μας;;».
Ας ευχηθούμε, ότι εξακολουθεί.
Πάντως, όλες τις προαναφερθείσες επιστολές με τις θετικές διαβεβαιώσεις των εκάστοτε διοικήσεων της ΔΕΗ διεβίβαζα στους εκάστοτε διοικούντες το νησί. Δυστυχώς, κανείς εξ αυτών δεν υπήρξε επισπεύδων ώστε κάνοντας «έργο ζωής του» το Έργο αυτό, σήμερα το νησί μας να διαθέτει ένα καινούργιο «του κουτιού» εργοστάσιο της ΔΕΗ 120 MW, που θα είχε λύσει τα προβλήματά του για τα επόμενα 40-50 χρόνια.
Τέλος, «τον καιρό που ήταν χαμηλός ο ουρανός…» δεν κεφαλαιοποιήσαμε υπέρ ημών τα πράγματα, αποκτώντας ένα τέτοιο εργοστάσιο. Σήμερα στην περίοδο της ατέλειωτης οικονομικής κρίσεως, έχουμε πια ελπίδα;;

 

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

ΣΕΙΣΜΟΣ : Σήμερα το πρωί έγινε στο νησί, ακόμη ένας ισχυρός σεισμός 5 R ( ο τρίτος μετά την περασμένη Δευτέρα)

ΣΕΙΣΜΟΣ : Σήμερα το πρωί έγινε στο νησί, ακόμη ένας ισχυρός σεισμός 5 R ( ο τρίτος μετά την περασμένη Δευτέρα)

Λέγεται ότι ο σεισμός ως φαινόμενο είναι φαινόμενο εκτόνωσης. Εκτόνωσης σωρευμένης ενέργειας . Όσο περισσότερες οι σεισμικές δονήσεις τόσο περισσότερη ενέργεια εκτονώνεται…

Η χώρα μας είναι από τις πιο σεισμογενείς στο κόσμο. Το νησί μας ασφαλώς και δεν θα μπορούσε να εξαιρείται του γενικού που αυτού κανόνα.
Ο κύριος λόγος της σεισμικότητας του νησιού μας είναι η γειτνίασή του με το λεγόμενο ρήγμα της Ανατολίας και ειδικότερα από το νότιο κλάδο αυτού, τον από ΒΑ (στο ύψος της Προύσας) προς το ακρωτήριο της Τρωάδος (Μπαμπά) και από κεί θάλασσα (Αιγαίο).
Σεισμοί, γίνονται κάθε τόσο στο νησί. Θυμούμαι ως μαθητής στο Δημοτικό το μεγάλο σεισμό που κατάστρεψε πολλά σπίτια στην γενέτειρά μου, Άντισσα [ εξ αιτίας του, κατασκευάστηκαν τα λεγόμενα σεισμόπληκτα, αρκετά κατ’αριθμό σπίτια, με κρατική ενίσχυση (;)]. Μετά θυμούμαι ότι κατά καιρούς, μας επισκέπτονταν ο Εγκέλαδος.
Ο σεισμός ο από την προηγούμενη Δευτέρα το πρωί με το μέγεθος 5,3 R και η ακολουθία (σμήνος σεισμών όπως λένε οι σεισμολόγοι) προέρχεται από εστιακό χώρο του πιο πάνω αναφερθέντος ρήγματος.
Στην σχετική ανάρτηση του το LesvosPost.com της 9ης τ.μ. είχε βάλλει τα στοιχεία 30 περίπου μετασεισμών της 8.2.2017 από ώρα 00. 05΄ τα μεσάνυχτα έως 21 00 το βράδυ. Οι μετασεισμοί αυτοί ήταν από 2 R περίπου έως 4,50 R.
Σχολίασα επ’ αυτών :
Τakis Iordanis Μπράβο Γιώργο (τον διαχειριστή του site), η κοινολόγηση των στοιχείων αυτών θεωρώ ότι προσφέρει μεγάλη υπηρεσία. Παρατηρώ ότι υπάρχει ένας αριθμός δονήσεων γύρω στα 4 R , που είχαν παρατηρήσει οι σεισμολόγοι ότι έλειπαν, πράγμα που σημαίνει ότι η μετασεισμική ακολουθία οδηγεί σε εκτόνωση του φαινομένου. Θεωρώ και ελπίζω ότι έτσι είναι τα πράγματα. 
13.02.2016
 

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

Σημειώσετε την ημερομηνία 19 Μαρτίου, Κυριακή. Βιβλιοπαρουσίαση του νέου βιβλίου του Απόστολου Γονιδέλλη «ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ Ο ΑΝΤΙΣΣΑΙΟΣ»

Σημειώσετε την ημερομηνία 19 Μαρτίου, Κυριακή. Βιβλιοπαρουσίαση του νέου βιβλίου του Απόστολου Γονιδέλλη «ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ Ο ΑΝΤΙΣΣΑΙΟΣ»
Το περασμένο Σάββατο 4 του μηνός, ο καλός φίλος Απόστολος Γονιδέλλης ο πολυγραφότατος ερευνητής της Ιστορίας της Ελλάδος και του νησιού μας αλλά και «δάσκαλος» δίδασκε στην αίθουσα του ομίλου « ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΑΘΗΝΑΙΟ “ΕΚΑΤΗΒΟΛΟΣ”» με θέμα «ΕΡΩΣ και ΑΦΡΟΔΙΤΗ». Βέβαια όλοι οι μαθητές του όπως πάντα γίνεται στην εκάστοτε διδασκαλία του ‘‘κρέμονταν από τα χείλη του’’. Μόνο όποιος έχει την τύχη να τον ακούσει διδάσκοντα, μπορεί να εκτιμήσει αυτά που γράφω. 
Κατά την ομιλία του αυτή, ανεκοίνωσε και κάτι άμεσο για την γενέτειρά μας Άντισσα . Συγκεκριμένα, ότι έχει ολοκληρώσει το νέο του βιβλίο « ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ Ο ΑΝΤΙΣΣΑΙΟΣ» και θα παρουσιάσει όπως συνήθως κάνει με τα βιβλία του ( «Δάφνις και Χλόη», «Ιστορία της Αρχαίας Λέσβου», «Θεοφράστου Χαρακτήρες» κ.λπ.) στην αίθουσα Ελλήνων Λογοτεχνών . Τούτο θα γίνει την Κυριακή 19 Μαρτίου . 
Έτσι μετά την από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 απότιση τιμής στον μεγάλο μας Προπάτορα που δόξασε το όνομα της γενέτειράς μας στην Υφήλιο, με τη δημιουργία και στήσιμο της προτομής του στο χωριό μας ( είχα τη χαρά και τιμή να εισηγηθώ ως Πρόεδρος στο τότε Δ.Σ. του Συλλόγου των Αντισσαίων της Αθήνας - στη δεύτερη θητεία μου την δεκαετία του ’90 -, και ομόφωνα αποφασίσθηκε ), τώρα με το βιβλίο του Απόστολου Γονιδέλλη θα 
μαθευτούν ύστερα από 28 ολόκληρους αιώνες, τα της ζωής και του έργου του. 
Το κυριότερο το πώς ο μεγάλος αυτός Αντισσαίος θεμελίωσε την Ελληνική Μουσική και κατ’ επέκταση τη Δυτική Μουσική. 
 Όταν προ μηνών μου το είχε εκμυστηρευτεί το εγχείρημά του, της συγγραφής του βιβλίου για τον Τέρπανδρο είχα κάνει την σχετική ανάρτηση με επικεφαλίδα 
«Συγχαρητήρια Απόστολε».
Το ίδιο γράφω και τώρα. 
Οι Αντισσαίοι ανά τον κόσμο θα σου χρωστούν χάριτες.
8.2.201
7

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΣΙΓΡΙΟΥ : ΑΡΧΉ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ…



ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΣΙΓΡΙΟΥ : ΑΡΧΉ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ…

Πολλές φορές, όταν είμαστε στην αρχή του τέλους ενός γεγονότος η αδημονία μας καταλαμβάνει και αναρωτιόμαστε πότε και ξανά πότε. Τούτο το έχω βιώσει πολλές φορές στη ζωή μου σε διάφορα θέματα που με αφορούσαν προσωπικά. Το έχω βιώσει και σε θέματα του κοινού καλού. Χαρακτηριστικότερη, η περίπτωση για τον οδικό άξονα Καλλονής –Σιγρίου. Θυμούμαι ότι είχε δημοπρατηθεί το 2011 είχε προκύψει ο εργολάβος και μετά κάθε τόσο διάφοροι άπιστοι Θωμάδες με ‘‘εγκαλούσαν’’ πότε και πότε και κάποιοι με ρωτούσαν « πιστεύεις τώρα εσύ, ότι θα γίνει ο δρόμος αυτός;» Απαντούσα κατά περίπτωση όπως έπρεπε μέχρι πιά που το Σεπτέμβριο του 2013 λίγες μέρες μετά την Τρίτη Ολομέλεια της Επιτροπής Αγώνα (πανηγυρική αυτή τη φορά) έπεσε η «πρώτη κασμαδιά» και το Έργο μας ξεκίνησε. Βέβαια κρίνοντας τα πράγματα όπως έχουν προχωρήσει ομολογώ ότι δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος από το πώς προχωρά το έργο μας, τριάμισι τώρα χρόνια. Αλλά για τούτο το θέμα  θα  γράψω σ’άλλο σημείωμά μου.
Το παρόν, αφορά στο δίδυμό του έργο το ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΣΙΓΡΙΟΥ. Από το Μάϊο που ο Γεν. Γραμματέας του αρμοδίου Υπουργείου κος Κορκολής  μας πληροφόρησε εγγράφως ότι απεφασίσθη η ένταξή του στο Πρόγραμμα των Εθνικών Επενδύσεων, έχουν λεχθεί και ακόμη  πολύ περισσότερο έχουν γραφεί πλείστα όσα.
Τώρα ανταποκρινόμενος σε σχετικές ερωτήσεις φίλων, προσπάθησα να  ξεδιαλύνω τα πράγματα. Απευθύνθηκα όπου μπορούσα και ήξερα και προέκυψαν τα ακόλουθα: 
Το θέμα, λόγω της παρέλευσης προθεσμιών πρέπει να επικαιροποιηθούν διάφορα σχετικά δεδομένα. Ένα εξ αυτών,  κύριο, είναι η  Μελέτη Περιβαλλοντικής Εκτιμήσεως (ΜΠΕ) της οποία οι Περιβαλλοντικοί Όροι είχαν λήξει, κ.άλ.
Εκείνο που απαιτείται οπωσδήποτε  είναι το Ελεγκτικό Συνέδριο να εγκρίνει (την είχε εγκρίνει παλιά ) τη σχετική δαπάνη. Όμως τούτο προϋποθέτει την εγκεκριμένη ΜΠΕ με τους εν ισχεί Π.Ο.. Τούτη αφού έχει επικαιροποιηθεί από την ΕΓΝΑΤΙΑ ΑΕ, έχει υποβληθεί προς έγκριση  στην αρμόδια υπηρεσία στη Μυτιλήνη. Μετά  θα περάσει από το Περιφερειακό Συμβούλιο Β.Αιγαίου. Τέλος θα έλθει στο Ελεγκτικό Συμβούλιο και θα ολοκληρωθεί το θέμα μας.
Εκ του ότι για το έργο μας, στη προηγούμενη φάση που ήταν ενταγμένο στο ΕΣΠΑ 2006 -2013 είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία της δημοπράτησής του και της τελικής ανάδειξης του εργολάβου, τούτος μετά τα ανωτέρω δεν θα χρειαστεί κάτι άλλο και έτσι θα εγκατασταθεί στο έργο και θα αρχίσει την κατασκευή του Λιμανιού μας.
Προσβλέπω τα πιο πάνω να ολοκληρωθούν σύντομα και επί τέλους το προ 20ετίας και, δρομολογηθέν και πολλαπλώς ταλαιπωρηθέν ως σήμερα αυτό έργο μας να υλοποιηθεί. Έτσι και τα όνειρα γενεών Λεσβίων, θα λάβουν πιά σάρκα και οστά και το νησί μας εν τέλει θα αποκτήσει τη ΔΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΥΛΗ.

Δρ. Τάκης Χαραλ. Ιορδάνης …….07.02. 2016

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Στον αέρα 420 εκατομ. Ευρώ για την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και 1.200 εκατομ. Ευρώ για τα ΜΜΕ, τα δάνεια που τους παρεχώρησαν οι Τράπεζες.



Στον αέρα 420 εκατομ. Ευρώ για την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ  και 1.200 εκατομ. Ευρώ για τα ΜΜΕ, τα δάνεια που τους παρεχώρησαν οι Τράπεζες. 

Η αμνηστία πολιτικών και  τραπεζιτών από την τροπολογία τριών βουλευτών της ΝΔ το 2013, τα κατέστησε άκρως επισφαλή.



Το 2013 ολοκληρώνεται εισαγγελικό πόρισμα, εν σχέσει προς τις δανειοδοτήσεις κομμάτων και ΜΜΕ από τις Τράπεζες,  που θέτει και τους πολιτικούς και τους τραπεζίτες ως αυτουργούς και τους στέλνει στον εισαγγελέα. Τότε, κατατίθεται  τροπολογία σε άσχετο νόμο (κάποιου αναπτυξιακού νόμου) και αμνηστεύονται τα στελέχη των τραπεζών για τη σύναψη δανείων αυτών.

Την τροπολογία αυτή υπέβαλαν τρεις βουλευτές της ΝΔ, από διάφορες εκλογικές περιφέρειες της επαρχίας. Τι ήταν αυτό που τους έκανε, τους τρεις αυτούς εθνοπατέρες να γίνουν επισπεύδοντες στην υποβολή μιάς τέτοιας τροπολογίας  … «άγνωσται αι βουλαί των» . Ουδέποτε μίλησαν σχετικώς και ουδέποτε εξηγήθηκε γιατί το έκαναν.

Πάντως γεγονός είναι, ότι κανείς τους δεν ήταν απ’ τα Χανιά (για τον Κήρυκα των Χανίων), αλλά τότε όντας αρχηγός της Ν.Δ. ο Α. Σαμαράς δεν θα πολύνοιαζόταν για την εφημερίδα των Μητσοτάκηδων.

Ένα άλλο γεγονός είναι ότι οι τρεις αυτοί βουλευτές, δεν έχουν ψηφισθεί πάλι από τους εκλογείς των περιφερειών τους και σήμερα δεν είναι μέλη του Κοινοβουλίου.

Τώρα εν σχέσει προς τον αριθμό των βουλευτών της τροπολογίας.

Το τρία, σημειολογικά στη διαδρομή του χρόνου έχει ταυτιστεί στο μυαλό του ανθρώπου με την ισχύ με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτή των τριανδριών της Ρωμαίκής Αυτοκρατορίας.

Στο μεσαίωνα, ο μεγάλος Γάλλος λογοτέχνης Αλ. Δουμά (πατέρας) με το έργο του «Οι τρείς σωματοφύλακες» δίδει τη διάσταση του ικανού αριθμού σωματοφυλάκων τον 17ο αιώνα  για την προστασία του βασιλιά. Η σιδηρά πανοπλία και τα ξίφη τους παρέχουν στον υψηλό προστατευόμενό τους τα εκ του όρκου και καθήκοντος τους οφειλόμενα.

Στην περίπτωσή μας, οι τρεις αυτοί βουλευτές γίνονται σύγχρονοι σωματοφύλακες της προστασίας του τριγώνου της διαπλοκής (Πολιτικοί, ΜΜΕ, Τράπεζες). Ως ξίφη και πανοπλία τους έχουν την δυνατότητα που τους παρέχει ο κανονισμός της Βουλής . Την υποβολή  τροπολογίας. Και πράγματι αυτή που υπέβαλαν σε  κάποια μεταμεσονύχτια συνεδρίαση της Βουλής και η οποία ψηφιζόμενη από ένα κάποιο αριθμό, πάντως μικρό ως συνήθως, γίνεται νόμος του Κράτους. Έτσι η προστασία του τριγώνου της διαπλοκής, είναι ρηξικέλευθη και μόνιμη ες αεί.

Αποτέλεσμα τελικό κανείς από τα εμπλεκόμενα φυσικά πρόσωπα των τριών φορέων της διαπλοκής δεν φαίνεται ότι θα διωχθεί για τη παροχή-λήψη των δανείων αυτών που ακόμη και με το «αέρα» ως υποθήκη όπως είπε μεγαλοπαράγων των ΜΜΕ στην σχετική εξεταστική στη Βουλή. Αυτή που μετά από ένα κοντά χρόνο ολοκλήρωσε το έργο της και μετά την υποβολή του πορίσμάτός της,  αυτή την εβδομάδα έγινε διεξοδική συζήτηση  στη Βουλή.

Απ’ ακούστηκε κατά τη συζήτηση αυτή το πλέον πιθανό είναι ότι τα δάνεια αυτά τελικά  ως θαλασσοδάνεια θα φορτωθούν  στην πλάτη του συνήθους υποζυγίου του Ελληνικού Λαού!

Και η ζωή … συνεχίζεται .

Δρ. Τάκης Χαραλ. Ιορδάνης ………... 6.2.2017

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Ο καταναλωτισμός, πληγή χαίνουσα που συνέβαλε στη χρεοκοπία της χώρας.



Στήλη μου : Αιολίας Λόγος/ ΕΜΠΡΟΣ
Άρθρα μου : "Ο καταναλωτισμός, πληγή χαίνουσα που συνέβαλε στη χρεοκοπία της χώρας."
Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2017 | Τάκης Χαρ. Ιορδάνης (Ph.D.)
 
«Δύο να μετράς κι ένα να κόβεις», με συμβούλευε η αλησμόνητη γιαγιά μου Όλγα, διδάσκοντάς με να είμαι σκεπτόμενος, εγκρατής και «οικονόμος». Τα βάσανά της πολλά, αφού κοντά στα σαρανταπέντε της χήρεψε, έχοντας επτά παιδιά. Καλύτερα παντός άλλου ήξερε, τι πάει να πει ανάγκη. Ζυμώθηκε μ’ αυτή. Διδαχές όμοιες, φυσικά πήρα κι απ’ τους γονείς μου. Έτσι πορεύθηκα στη ζωή. Μία πορεία, εκτός «πειρασμών» και αταλάντευτη. Αναμφισβήτητα, αντίστοιχα διδάγματα και αρχές είχαν πάρει στην πλειονότητα τους, οι νέοι της εποχής μου. Ήμασταν η νεολαία που ανδρωνόταν, ευθύς μετά τον εμφύλιο. Τότε, που πολλά έλειπαν. Ελλείψεις παντού και στερήσεις. Λιγοστά όλα. Λίγα τα βιομηχανικά προϊόντα, λίγα τα εμπορεύματα και άλλα αγαθά, κυρίως δε, λίγα ως ανύπαρκτα τα χρήματα. Έτσι, μικρή η κατανάλωση. Εξ αυτών, ως αναγκαιότητα προέκυπτε η μη σπατάλη, «οικονομία». Τούτη, επιβαλλόταν στα άτομα, στις οικογένειες, γενικά στην κοινωνία. Για να τα φέρει βόλτα ο καθένας, έπρεπε να χύσει ποτάμια ιδρώτα. Η πολλή δουλειά των πατεράδων μας, η αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων και του οποιουδήποτε συγκριτικού πλεονεκτήματος της χώρας, οι γεωπολιτικές καταστάσεις/διεθνής συγκυρία είχαν αρχίσει να της δίνουν την απαιτούμενη δυναμική/momentum για δημιουργία. Για ανάπτυξη.
Ευτυχήσαμε ως γενιά να πηγαίνουμε «καβάλα» σε κύμα ανοδικό, δημιουργικής πορείας της πατρίδας, που οδηγούσε στην πρόοδο και ευημερία. Η περίοδος της γενιάς απ’ τη δεκαετία του ’80 και μετά, κατά τεκμήριο οι γεννηθέντες μετά το Β΄ Παγκόσμιο, ευτύχισε να απολαύσει τα καλά της δημιουργίας και της εξ αυτής ευημερίας, θα έλεγα ευδαιμονίας. Υπήρξαμε ως γενιά, γνήσιο δείγμα ευδαιμόνων Ελλήνων.
Όμως εκεί ήταν που η ελληνική κοινωνία δεν είχε πειθαρχία. Δεν μπόρεσε να ελέγξει τον εαυτό της. Κυρίως σε ό,τι αφορά τα «οικονομικά» της. Το χρήμα υπήρχε στα χέρια όλων. Έρρεε άφθονο. Ατυχώς, τούτο το θεωρούσαμε δεδομένο. Υπήρξαμε αμνήμονες. Λες και μας είχε αγγίξει η Κίρκη με το ραβδί της και έκανε να έχουμε ξεχάσει τους εαυτούς μας. Τις αρχές μας. Τις αξίες μας. Σπαταλούσαμε ασύστολα. Καμία αυτοπειθαρχία. Αντίθετα, μιμητισμός στη σπατάλη. Χωρίς προβληματισμό και πιο πολύ, χωρίς φόβο για το αύριο. Η χαρά του …καταναλωτισμού.
Αρχικά η ένταξή μας στην Ε.Ε. με το κοινοτικό κεκτημένο και ως προς την ελευθερία κίνησης αγαθών, είχε δώσει τα πρώτα αρνητικά σημάδια. Εκ της μη ανταγωνιστικότητας των ελληνικών έναντι των ευρωπαϊκών (ποιοτικά, τιμές), άρχισαν τα δικά μας να μην έχουν «πέραση».
Αποτέλεσμα, η βιομηχανία μας κατέστη τρωτή. Σιγά-σιγά απ’ τα τέλη της δεκαετίας του ’80, άρχισε η αποβιομηχάνιση. Αρχικά κυρίως της βαριάς βιομηχανίας. Μέγιστη απώλεια. Αναφέρω για κατανόηση, ένα δείκτη, χαρακτηριστικό. Από τη μεταλλουργική - μεταλλευτική βιομηχανία (τον κλάδο μου), αυτόν συνήθιζα να προβάλλω σε σχετικές τοποθετήσεις μου ως πρόεδρος των Μεταλλειολόγων Μηχανικών Ελλάδος. Η συνεισφορά αυτής στο ΑΕΠ, τη δεκαετία του ’80, ήταν περί το 14% (σήμερα, 2% μόνο).
Τότε, παράλληλα άρχισε να χτυπά την «πόρτα» μας, το διεθνώς «επαναστατικό» φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Αυτό που κατήργησε τον όποιο προστατευτισμό (δασμοί, φόροι, κ.άλ. ) των ντόπιων προϊόντων. Φαινόμενο που κλόνισε ακόμη και την οικονομία των ΗΠΑ, ως ο νεορκισθείς πρόεδρος Τραμπ προέβαλε ως υποψήφιος και ευθύς με την προχθεσινή ορκωμοσία του, τα πρώτα μέτρα που εξήγγειλε, αφορούσαν στην προστασία της βιομηχανίας τους.
Στην ίδια λογική, ασφαλώς πολύ χειρότερα, ήταν το αποτέλεσμα για τη χώρα μας. Τα βιομηχανικά προϊόντα μας και όχι μόνο, έπαψαν να είναι ανταγωνιστικά και οι εξαγωγές τους ολοένα και μίκραιναν. Αντίθετα τα όποια εισαγόμενα, εκτόπιζαν συνεχώς τα δικά μας και αυξάνονταν κατά όγκο και αξία.
Συνέπεια αυτών, η πλήρης αποβιομηχάνιση της χώρας. Τελικό αποτέλεσμα, το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών να είναι μόνιμα αρνητικό και να ογκούται από χρόνο σε χρόνο, αυξάνοντας συνεχώς το εξωτερικό χρέος. Κανένα καμπανάκι αφύπνισης του λαού. Αντίθετα με παροχές διάφορες και δάνεια (εορτοδάνεια, καταναλωτικά, κ.λπ.) εκμαύλιζαν τον άμυαλο και αμνήμονα λαός μας. Σε κατάσταση συβαριτισμού ως άκρατου ευδαιμονισμού ευρισκόμενος, «υπηρετούσε» τον καταναλωτισμό.
Απ’ την άλλη μεριά, οι τότε κυβερνώντες με κακοδιοίκηση, σπατάλες, σκάνδαλα, ατέλειωτη διαπλοκή, κλοπές, κ.λπ., αποστέωναν την ατέλειωτα, χωρίς έλεος, αμελγόμενη αγελάδα, το Ελληνικό Δημόσιο.
Και ήρθε η εποχή του «μη παρέκει». Η τραγική διακυβέρνηση της χώρας 2007-2009 από τον Καραμανλή, το μικρό. Αυτόν, που παρέδωσε (στον άλλο μεγάλο γόνο, το μοιραίο ΓΑΠαπανδρέου), έλλειμμα 32 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2009, ξεπερνώντας το 15% του ΑΕΠ!.
Και μετά;; Μετά ήρθε το Καστελόριζο, ήρθε το ΔΝΤ, η Τρόικα, τα μνημόνια. Και αυτό που ο λαός δεν έκανε εκόντως με την καθοδήγηση των ηγητόρων του, το έκανε ακόντως και βιαίως. Το επέβαλε η οικονομική κατοχή. Το βλέπεις χειροπιαστά. Ο τζίρος π.χ. του λιανικού εμπορίου, μειώθηκε κατά 45% απ’ το 2009 ως σήμερα.
Πώς άραγε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν τα εισοδήματα μισθωτών, συνταξιούχων, εισοδηματιών, κ.αλ., μειώθηκαν ομοίως στην ίδια περίοδο. Όταν το ΑΕΠ μας μειώθηκε κατά 25%, η ανεργία (επίσημη) έχει εκτιναχθεί πάνω από 1.300.000, η μεσαία τάξη έπεσε στο 20% (50% προ κρίσεως), όταν…, όταν…
Τέλος, τα κόμματα στο μέγιστο του πολιτικού φάσματος από τη δεξιά ως την αριστερά, που κυβέρνησαν και χειρίστηκαν την επταετή αυτή κρίση, απέτυχαν να δώσουν λύση. Λύση προοπτικής μέλλοντος. Έτσι, ατυχώς ο λαός μας έπαψε να έχει πίστη και ελπίδα. Καθημαγμένος δε και «παθητικοποιημένος», βιώνει το οσημέραι κορυφούμενο δράμα του, περιμένοντας πια την εξ ύψους σωτηρία. Από τον «από μηχανής θεό». Άραγε, ποιος θα μπορούσε να είναι τούτος; 

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

ΒΡΑΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΠΕΡΕΤΑΣ


ΒΡΑΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΠΕΡΕΤΑΣ
Στην Αθήνα, το άλλοτε «κλεινόν άστυ», που έχει ξαπλώσει και καταλάβει όλη πιά την Αττική, σε διάφορους περιοχές της, κάθε μέρα γίνονται πάμπολλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Έτσι, το να ξέρεις το που υπάρχει μια αξιόλογη εκδήλωση, είναι αδύνατο. Όμως, όταν υπάρχουν καλοί φίλοι, που σε θυμούνται και σε προσκαλούν, αναπληρώνεται αυτή η αδυναμία. Τούτο έκανε ο καλός φίλος Μάριος Γιαννάκας, για μιά εκλεκτής εκδήλωση τη ΒΡΑΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΠΕΡΕΤΑΣ στου Παπάγου το Δημαρχείο χθές βράδυ. Η καλαίσθητη πρόσκληση που επίσης μου έστειλε, έγραφε :

« Ο Δήμαρχος Παπάγου-Χολαργού Ηλίας Αποστολόπουλος σας προσκαλεί στην βραδιά <<Ελληνικής Οπερέτας>> την Δευτέρα 23 Ιανουαρίου και ώρα 19.30 στο αμφιθέατρο <<Μίκης Θεοδωράκης >> στο Δημαρχείο Παπάγου-Χολαργού (Περικλέους 55 Χολαργός) 
 ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Συμμετέχουν:
Μαρία Γαλάνη (Σοπράνο), Δημήτρης Σιγαλός (Τενόρος). 
Ειρήνη Τσολάκη (Πιάνο), Φρίξος Μόρτζος (Πιάνο-Κλαρινέτο), Γεωργία Τσολάκη (Βιολί), Τάσος Γρατσίας (Βιολί) Χάρης-Μάριος Βρεττός (Τρομπέτα) Νίκος Πολίτης (C.Μπάσο) 
Συμμετέχει η χορωδία #CANTUS,NON VERBA# Διδασκαλία: Γιώργος Κόγκος
Αφήγηση: Πασχαλίνα Μπίκου
Ενορχήστρωση-Μουσική Διεύθυνση : Κυριάκος Τσολάκης »




Έτσι από την Ηλιούπολη βρέθηκε κι ο γράφων το παρόν στου Παπάγου. Στο ωραίο και μοντέρνο κτιριακό συγκρότημα , στο αμφιθέατρο του «Μίκης Θεοδωράκης», σε μια κατάμεστη από κόσμο αίθουσα όλοι οι συντελεστές της εκδήλωσης αυτής κάτω από το γενικό πρόσταγμα και φροντίδας της ευγενικής Αντιδημάρχου Πολιτισμού κας Μιμής Ρουφογάλη, μας χάρισαν μια μαγευτική βραδιά. Οι οπερέτες, Απάχηδες των Αθηνών του Χατζηαποστόλου και ο Βαφτιστικός του Σακελλαρίδη, αποδόθηκαν με χάρη, φινέτσα και μπρίο γυρίζοντάς μας πίσω στο χρόνο, στην εποχή του Μεσοπολέμου, της τότε Αθήνας, κάνοντας το κοινό να χειροκροτεί ασταμάτητα 
Πάντως η όλη εκδήλωση θα μπορούσε να λεχθεί ότι ήταν μια Λεσβιακή βραδιά, αφού ο αρχιμουσικός , καθηγητής του Ωδείου Αθηνών κ.Κυριάκος Τσολάκης που με ξεχωριστή μαεστρία διηύθυνε την ορχήστρα, την χορωδία και γενικά όλη παράσταση, οι μουσικοί κόρες του Ειρήνη και Γεωργία, ήταν Λέσβιοι. Ακόμη η σοπράνο κα. Μαρία Γαλάνη που με τις υψίφωνες νότες της εξαίσιας φωνής της, χάρμα ακοής, που στην κυριολεξία μας μάγεψε, ήταν κι αυτή Μυτιληνιά. Ασφαλώς ο τενόρος κ. Δημήτρης Σιγάλας αντάξιο ταίρι της συμπλήρωνε με την φωνή του την αρμονία και το κέφι του ντουέτου τους. Βέβαια δεν θα ξεχάσουμε την επίσης Μυτιληνιά σοπράνο και σολίστ στο πιάνο κα Δέσποινα Κούκου, που με το παίξιμό της έκανε με ξεχωριστή ευαισθησία να δίδονται οι νότες γύρω του, ως άκουσμα εξαιρετικής ποιότητας. 
Επίσης το κοινό που παρακολουθούσε ήταν κατά πλειοψηφία Λέσβιοι. Πρόεδροι και μέλη προεδρείων Πολιτιστικών Συλλόγων μας (Δευτεροβάθμιου, Πρωτοβάθμιων), μεταξύ αυτών σύμπασα η Ένωση των παλαιών Προσκόπων Λέσβου στην Αττική, τιμώντας το επίσης μέλος της τον αρχιμουσικό Κυριάκο, με επικεφαλή τους το φίλο μου το Μάριο, αλλά ακόμη και πολλοί άλλοι Λέσβιοι από άλλες περιοχές της Αττικής.
Για μια φορά ακόμη με την χθεσινοβραδινή εκδήλωσης διεπίστωσα ότι για μας τους Λέσβιους ο Πολιτισμός σύμφυτος με τις Αιολικές μας καταβολές, αναπληρώνει ό,τι χάνουμε με το «φυγόκεντρο» του χαρακτήρα μας στην Πολιτική και στην Οικονομία. Φαίνεται ότι το DNA μας, η σφραγίδα δωρεάς των Λεσβίων μας δίνει την ταυτότητα του λυρισμού, της ποίησης, της μουσικής, της λογοτεχνίας γενικά της Τέχνης που μας καθιέρωσε ως θεράποντές της ανά τους αιώνες/.
Εύχομαι να έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθούμε πάντα τέτοια πολιτιστικά δρώμενα.
ΤΧΙ......................................... 24.01. 2017