Το ΔΣ της Ενώσεως των Συνταξιούχων Μηχανικών (30.000 μέλη) ΠΕΤΟΜ-ΤΕΕ, ενέκρινε το άρθρο μου "Απολιγνιτοποίηση της χώρας και διεθνές περιβάλλον", και έχει αποσταλεί στα ΜΜΕ.
Παραθέτω την σχετική αποστολή που έκανε ο Γενικός Γραμματέας της Ενώσεως Δημ. Καραπιστόλης.
<< Κύριοι
Το ΔΣ του σωματείου μας ΠΕΤΟΜ-ΤΕΕ ( Πανελλήνιος Ένωση των Ομοτίμων Μελών ΤΕΕ ) μετά από σχετική διαβούλευση ενέκρινε την συνημμένη επιστολή-ενημέρωση σχετικά με την πρόσφατη ενέργεια της ΔΕΗ για καταστροφή 2 καδοφόρων μηχανημάτων στα λιγνιτορυχεία της Πτολεμαίδος και της απαξίωσης χρήσης λιγνίτη για παραγωγή ενέργειας.
Κύριος συντάκτης ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας. Δρ Παναγώτης (Τάκης ) Ιορδάνης Μεταλλειολόγος - Μεταλλουργός Μηχ. ΕΜΠ. & Ph.D. (Bath University, U.K.)
Παρακλούμε για την δημοσίευσή της
Απολιγνιτοποίηση της χώρας και παγκόσμιο
περιβάλλον.
Τις τελευταίες μέρες ο Ελληνικός Λαός έγινε
μάρτυρας ενός απερίγραπτου κανιβαλισμού εξοπλισμού παραγωγής
λιγνίτη. Τούτο έγινε δια δυναμιτισμού. Η παλαίωση και το
κλείσιμο του κύκλου ζωής του εξοπλισμού αυτού ασφαλώς και
υπαγορεύει την αποσυναρμολόγησή του. Για την όποια αποσυναρμολόγηση παλαιού
μηχανολογικού εξοπλισμού, η χρήση δυναμίτη δεν ενδείκνυται βάσει κάποιας
προδιαγραφής. Στην Μαυροπηγή της Περιφερειακής Ένωσης Κοζάνης, η ΔΕΗ
στο εκεί λιγνιτωρυχείο δυναμίτισε και ανατίναξε μια ομάδα καδοφόρων εκσκαφέων.
Των μηχανικών αυτών γιγάντων που στην ως τώρα ζωή τους εξόρυξαν εκατομμύρια
τόνους λιγνίτη. Αυτών που μαζί με άλλα αντίστοιχα
μηχανήματα και σχετικά μηχανικά μέσα, κατά τα εβδομήντα χρόνια αφ’ ότου
συστήθηκε η ΔΕΗ συνέβαλαν στον εξηλεκτρισμό απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας και
συνέβαλε τα μέγιστα στην ανάπτυξη της. Ανάπτυξη που ως την εποχή των
μνημονίων είχε φθάσει η χώρα μας να συμπεριλαμβάνεται στην ομάδα των 25 πλέον
αναπτυγμένων χωρών του κόσμου. Στα εβδομήντα ως τώρα χρόνια
λειτουργίας της ΔΕΗ, μηχανήματα όπως οι ανατιναχθέντες καδοφόροι
εκσκαφείς εξόρυξαν περί τους 2.000.000.000 τόνους λιγνίτη
που χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά
στην ηλεκτροπαραγωγή. Ο δυναμιτισμός των καδοφόρων
αυτών εκσκαφέων πέραν της καταστροφής και απώλειας εθνικής περιουσίας, έχει ένα
καθαρό και μόνο συμβολισμό. Αυτόν, της ταφόπλακας για τον λιγνίτη της
χώρας μας. Του μεγίστης σημασίας αυτού του εθνικού ενεργειακού πόρου
που κατά το ΙΓΜΕ στο υπέδαφος της χώρας μας υπάρχουν ακόμη 7.000.000.000 τόνοι
λιγνίτη, του οποίου η αξία υπερβαίνει τα 60.000.000.000 Ευρώ. Με την
απολιγνιτοποίηση η αξία αυτή μηδενίζεται και ο λιγνίτης μας «χωματοποιείται»
δηλ. λαμβάνει αξία απλού χώματος.
Τούτο έγινε τον έβδομο χρόνο της Πρωθυπουργίας του Κυριάκου
Μητσοτάκη, ο οποίος έχει υπάρξει ο επισπεύδων της σχετικής νόρμας της ΕΕ, της
σχετικής με την απεξάρτηση της ηλεκτροπαραγωγής της Ευρώπης από
στερεά καύσιμα. Τούτο δε ο Έλληνας πρωθυπουργός το έκανε νόμο του κράτους (
νόμος απολιγνιτοποίησης) αφού προηγουμένως είχε προηγηθεί
η επί τούτου προκήρυξη, ως πολιτική της Κυβέρνησής του στο πλέον επίσημο βήμα
της Υφηλίου, αυτό των Ηνωμένων Εθνών, μισό μόνο χρόνο μετά την εκλογή του ως
Πρωθυπουργός.
Εκτός του τραγικού δυναμιτισμού των
προαναφερθέντων καδοφόρων εκσκαφέων άλλες δράσης προς την απολιγνιτοποίηση
είναι και ο προγραμματισμός της κατεδάφισης των διαφόρων μονάδων ΑΗΣ
ως:
ΛΙΠΤΟΛ: Τα κτήρια της πρώτης ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας και
οι χαρακτηριστικές καμινάδες έχουν ήδη κατεδαφιστεί.
ΑΗΣ Καρδιάς: Ο σταθμός σταμάτησε οριστικά. Οι κατεδαφίσεις
των βοηθητικών και παλαιών κτηρίων δρομολογούνται, ενώ στον χώρο κατασκευάστηκε
και λειτουργεί μονάδα Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού και Θερμότητας Υψηλής Απόδοσης
(ΣΗΘΥΑ) για την τηλεθέρμανση.
ΑΗΣ Αμύνταιου: Το εργοστάσιο είναι ανενεργό και ακολουθεί
μελέτη αποκατάστασης του χώρου και σταδιακής καθαίρεσης
Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι ενώ η χώρα μας υπήρξε ο άμεσα
πιστός εφαρμοστής των υποδείξεων/νορμών του Διευθυντηρίου της Ε.Ε. ως προς την
εγκατάλειψη στερεών ανθράκων (ανθρακίτης, φαιάνθρακας, λιγνίτης), η Γερμανία
που αποτελεί την ηγέτιδα χώρα της, έχει πάρει παράταση στο να
εξορύσσει και χρησιμοποιεί τα στερεά της καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρικής
ενέργειας ως το 2035 και η Πολωνία ως το 2045.
Συνέπεια αυτής της αλλοπρόσαλλης πολιτικής σήμερα
η ηλεκτροπαραγωγή της χώρας μας, σε ότι αφορά τα εργοστάσια βάσεως της τούτα να
εξαρτώνται από εισαγόμενο πανάκριβο Φυσικό Αέριο που συνεπάγεται αιμορραγία
συναλλάγματος. Ακόμη, τελικό επακόλουθο για τον Έλληνα πολίτη είναι
ότι το παραγόμενο έτσι πανάκριβο ρεύμα να είναι πανάκριβο και έτσι
να επιδεινώνονται κατά το χειρότερο τρόπο τα οικονομικά
του.
Οι Έλληνες καταναλωτές θα μπορούσαν να είχαν μία
κάποια ανακούφιση εάν η χώρα μας είχε αναπτύξει τα δίκτυα εκείνα που θα της
επέτρεπαν να έχει την δυνατότητα να διασυνδέεται (ως μέσω Ιταλίας)
με αξιόπιστα ηλεκτρενεργειακά δίκτυα της Ευρώπης. Κάτι τέτοιο, θα παρείχε στη
χώρα τη δυνατότητα να εισάγει ρεύμα σε ανταγωνιστικές τιμές. Πλέον αυτού η
ύπαρξη τέτοιων δικτύων θα είχε το μεγάλο πλεονέκτημα να μπορεί η
χώρα μας να εξάγει το από τις ΑΠΕ ηλεκτρικό ρεύμα που δεν θα μπορούσε
να διατεθεί εντός αυτής και που μη έχοντας άλλους τρόπους
αποθηκεύσεως της (συσσωρευτές, αντλιοαποταμίευση, αλ.), πολλές φορές τούτο
απορρίπτεται.
Και όλα αυτά τα τραγικά για τη χώρα μας με τη “χωματοποίηση”
του λιγνίτη, γίνονται πάνω σε μία ιδεοληψία του Διευθυντηρίου της Ε.Ε. από
μόνη της να σώσει το Πλανήτη από την τρέχουσα Περιβαλλοντική
κρίση, χωρίς να υπάρχει η απαιτούμενη συμφωνία με τις
ενεργειοβόρες ηλεκτροπαραγωγές χώρες ως την Κίνα, ΗΠΑ, Ινδία , Ρωσία, Βραζιλία,
κ.άλ. που αθροιστικά σε ποσοστό πάνω από 60% επιβαρύνουν το παγκόσμιο κλίμα με
τις απ΄ αυτές παραγόμενες εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου. Συγκεκριμένα η
Κίνα επιβαρύνει την ατμόσφαιρα της Υφηλίου κατά 33%, οι ΗΠΑ, 12%
, η Ινδία 8%, η Ρωσία 5%. Η Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της ~ 6%.
Τέλος, η Ελλάδα κατά το αμελητέο 0,13 %.
Βάσει σχετικών στοιχείων του 2008, αναφέρεται:
«Η όποια περιβαλλοντική μας ευαισθησία και αναστολές ως
προς την καύση του Λιγνίτη μας ας μη μας σκοτίζει το νου, όταν
ατυχώς ξέρουμε ότι ακόμη και αν μηδενίσουμε τις παραγόμενες ανά έτος
~ 40 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες από την καύση του Λιγνίτη
μας τούτο θα είναι σταγόνα στο ωκεανό. Η μείωση εκπομπής διοξειδίου του
άνθρακος εκ της περιστολής καύσεως των ελληνικών λιγνιτών και αν
ακόμη θέλαμε να τη μηδενίσουμε, το αποτέλεσμα για το περιβαλλοντικό πρόβλημα
του Πλανήτη θα είναι ελάχιστο. Σχεδόν μηδενική ωφέλεια. Αυτό, αφού γνωρίζουμε
ότι κάθε χρόνο παράγουν και καίνε λιθάνθρακα για την
παραγωγή της ηλεκτρικής τους ενέργειας που : για
τις ΗΠΑ είναι ~ 2.000 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες,
για την Κίνα ~ 1.100 δισεκατομμύρια
κιλοβατώρες, για την Ινδία ~ 450, τη Γερμανία ~ 300, την Ιαπωνία ~ 240, την
Αυστραλία ~ 170, τη Ρωσία ~ 165, κ.ο.κ. »
Εκ των ανωτέρω το διάτρητο πιθάρι του Δαναού (αν θεωρήσουμε
ότι έτσι είναι η κατάσταση του παγκόσμιου περιβάλλοντος σήμερα) και
να θέλαμε, δεν βουλώνει μόνο με την Ελληνική προσπάθεια.
Αν βουλώσουν οι ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία, κ.λπ. ότι τους αναλογεί, ίσως τότε το
διάτρητο πιθάρι του Δαναού θα στεγανοποιηθεί και το Περιβάλλον θα σωθεί.>>
