Τρίτωσε το κακό; Άρθρο μου στην "Αιολίας λόγος¨/ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ 28.03.2026

 

σελ. 11                              ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ                                  Σαββατοκυριακο 28 Μαρτίου 2026

  

Αιολίας λόγος

Τρίτωσε το κακό;

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια  οι μεγάλοι φίλοι, σύμμαχοι και εταίροι μας στην Ε.Ε.  ανάγκασαν τη χώρα μας να «πτωχεύσει», καταφέρνοντας να ρίξουν το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα, σ’αυτό των άλλων Βαλκάνιων. Έτσι  την επιδιωκόμενη  εξίσωση μας στο βιοτικό επίπεδο με τους άλλους λαούς της Ε.Ε.  τη βλέπουμε πια με το κιάλι. Δυστυχώς, πλέον αυτής της τραγωδίας, το νησί μας την ίδια περίοδο χτυπήθηκε από  τρεις απανωτές οργές.   

 Πρώτη, η «εισβολή» των παράνομων μεταναστών. Πάνω από ένα εκατομμύριο δύσμοιρων ανθρώπων από κάθε μεριά της Υφηλίου πέρασαν απ’το νησί μας, συνωστιζώμενοι κατά χιλιάδες και επί μακρόν γύρω από την Μυτιλήνη. Τα διεθνή μέσα,  τύπος, ραδιόφωνα και τηλεόραση καθημερινά σχεδόν αναφερόντουσαν στο νησί μας. Η προβολή του, παγκόσμια. Όμως από αρνητική πλευρά. Διεθνείς προσωπικότητες ήρθαν στο νησί, μέχρι και Πάπας ήρθε (πρώτη φορά στα 2.000 χρόνια της παπικής έδρας),  στο να δείξει την συμπαράστασή του  στους δυστυχείς παράνομους μετανάστες αλλά και να ευλογήσει τους Λέσβιους που δείχνοντας όλο το μεγαλείο της φιλαλληλίας  τους, έδωσαν το περίσσευμα ψυχής,  φιλοξενώντας τους. Το τελικό αποτέλεσμα ο τουρισμός μας εκ της αρνητικής αυτής διαφήμισης καταβαραθρώθηκε. Έγραφα  σε σχετικό άρθρο μου το 2018: «Σήμερα τέλος, με τη χαίνουσα πληγή την εκ της ασταμάτητης προσφυγικής πλημμυρίδας, το νησί μας καταδικάζεται  στο διηνεκές να είναι  μίζερο, υπανάπτυκτο και ερημούμενο από Έλληνες κατοίκους. Μήπως  τελικά αυτός είναι στόχος κάποιων ;;» Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά, ατυχώς ο τουρισμός  στο νησί μας καρκινοβατεί ακόμα.

Δεύτερη, η παραγωγική καθίζηση του άλλοτε κραταιού ελαιώνα της Λέσβου. Τούτος, με τα 10.000.000 και πλέον  ελαιόδενδρα  κάποτε παρήγαγε  ~30.000 τόνους λάδι το χρόνο (~10% της πανελλήνιας παραγωγής). Ατυχώς τελευταία, μαστίζεται   από  ακαρπία. Την περίοδο 2023-2024 το λάδι που παρήγαγε ήταν μόνο 3.000 τόνοι! Αυτό, ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης, που  η Λέσβος τη βίωσε με παρατεταμένη ανομβρία.  Η ακαρπία, έχει ατυχώς οδηγήσει σε εγκατάλειψη του άλλοτε χρυσοφόρου αυτού πόρου.

Αποτέλεσμα των αρνητικών επιδόσεων των δύο προαναφερθέντων βασικών  πυλώνων της  οικονομίας του νησιού, υπήρξε η περαιτέρω μείωση του πληθυσμού του. Από 86.496 (εξ αυτών ~10.000 Αλβανοί) κατοίκους το 2011 στους 83.755  το 2021. Ήτοι μείωση του γηγενή πληθυσμού κατά 3,60 %  (όταν πανελλαδικά ήταν 3,10 %). Διαχρονικά στα τελευταία εβδομήντα χρόνια το νησί μας συνεχώς αιμορραγεί πληθυσμιακά. Σε άρθρο μου σχετικά με τον αγροτικό τομέα του νησιού μας, το 2016, έγραφα: «Η εξέλιξη του πληθυσμού μας στα τελευταία 60 χρόνια είχε ατυχώς τάση συνεχούς μειώσεως: 126.924 το 1951, 86.496 το 2011 ( εξ ών ~10.000 ξένοι, κυρίως Αλβανοί). Έτσι  καταγράφεται  η αλήθεια. Δηλ. στην περίοδο αυτή χάθηκε το ~40% του γηγενούς πληθυσμού μας. Επειδή δε κατ’αυτή, ο πληθυσμός της πρωτευούσης (Μυτιλήνης) έμεινε σταθερός (~30.000), συνεπάγεται ότι η απώλεια  αυτή (40%) έλαβε χώρα στη Λεσβιακή ύπαιθρο. Δηλ. περίπου 50.000 άνθρωποι χάθηκαν απ’τα χωριά μας. Τούτος ο «χαμένος» πληθυσμός ήταν οι νέοι Λέσβιοι, που μη έχοντας προοπτικές μέλλοντος πήραν των οματιών τους και μετανάστευσαν στην Αυστραλία, Καναδά , Γερμανία, κ.λπ., ή στην Αθήνα και αλλού στην Ελλάδα». Την δεκαετία που πέρασε η μείωση του πληθυσμού   έπληξε  πάλι τα χωριά μας που ατυχώς κινδυνεύουν  πια από ερήμωση.  

Αυτά καταδεικνύονται απ’ένα δυσμενέστατο δείκτη για τη Λέσβο, την αγοραστική δύναμη των κατοίκων της, που είναι μόλις 42,10% του μέσου όρου της Ε.Ε. Τούτο, ως πρόσφατα στατιστικά στοιχεία, κατατάσσουν την Περιφέρειά Βορ. Αιγαίου στην ουρά, μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών περιφερειών και συγκεκριμένα  στην τέταρτη θέση απ’το τέλος.

Τρίτη, η«οργή του Θεού» θα’λεγα, η προ δεκαημέρου εκδήλωση, του αφθώδους πυρετού, των αιγοπροβάτων και βοοειδών στην περιοχή της Πελόπης. Η Κυβέρνηση έχοντας την τραγική εμπειρία της ευλογιάς στη Μακεδονία και Θεσσαλία προ έτους, έστειλε τον καθ’ύλη αρμόδιο υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Χρήστο Κέλλα για να κάνει ότι θα έπρεπε ώστε να προληφθεί η  εξάπλωση της νόσου αλλά και να δώσει λύση στο εξ αυτής οικονομικό-κοινωνικό πρόβλημα των κτηνοτρόφων μας. Σε σύσκεψη στην Περιφέρεια με τον Περιφερειάρχη, βουλευτές και άλλους αρμόδιους του τόπου, η λύση που έδωσε ήταν κατά το «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Έδωσε εντολή να πάψουν άμεσα τα τυροκομεία να παραλαμβάνουν  γάλα. Επίσης να μη εξάγονται  απ’τη Λέσβο ούτε  τα ώριμα  τυριά. Κι αυτό, για μια παρατεταμένη περίοδο. Φυσικά, σφάγια αμνοεριφίων εν όψει του Πάσχα  να μη διακινηθούν εκτός Λέσβου. Πλέον αυτών να θανατωθούν και ταφούν υγειονομικά όλα τα ζώα στις μολυσμένες μονάδες. Ακόμη, μετακινήσεις  ζώων  εκτός αλλά και εντός νησιού να μη επιτρέπεται. Αποτέλεσμα; Ο κακός χαμός. Άμεσες αντιδράσεις και διαμαρτυρίες των κτηνοτρόφων  λόγω των τρομακτικών οικονομικών συνεπειών, με δεδομένο ότι βρισκόμαστε στην καρδιά της γαλακτοκομικής περιόδου.

Σ’αυτή τη λογική, εκείνο που σκέφτεται κανείς είναι ότι μόνο απ’το γάλα που θα αχρηστεύονταν, ~250 τόνοι κάθε μέρα, η Λεσβιακή αγορά θα αποστερούταν  ~400.000 Ευρώ. Έτσι, μέχρι τη λήξη της γαλακτοκομικής περιόδου η απώλεια αυτή θα ήταν ~30.000.000 Ευρώ! Τούτα θα  εισέπρατταν οι  κτηνοτρόφοι των 1.700 κοπαδιών, των 350.000 προβάτων του νησιού. Αυτά τα ποσά που θα ανακυκλώνονταν στην αγορά, είναι αντιληπτό ότι θα έλλειπαν και οι συνέπειες για όλο το οικονομικό κύκλωμα του νησιού θα ήταν καταστροφικές. Σ’αυτό θα πρέπει να προστεθεί και η πολλών εκατομμυρίων απώλεια από την μη πώληση των αμνοεριφίων εκτός νησιού. Δεν θα πρέπει να αγνοηθεί και το τρομακτικό κόστος από τη θανάτωση των ζώων των μολυσμένων μονάδων, συνέπεια της οποίας θα είναι η απώλεια της σιρμαγιάς των δυστυχών αυτών κτηνοτρόφων, στους οποίους έλαχε αυτή η οργή.

Στις διαμαρτυρίες, συλλαλητήρια και λοιπές δυναμικές ενέργειες των κτηνοτρόφων μας που ακολούθησαν για  τα τραγικά που θα επακολουθούσαν αν εφαρμόζονταν  τα απ’τον Χρήσ.Κέλλα ορισθέντα, ευτυχώς κάπως διορθώθηκαν με τη σύσκεψη στην Αθήνα του Υπουργού Κώστα Τσιάρα με τους κτηνοτρόφους και τους τυροκόμους του νησιού  μας,  που κατ’ αυτή αποφασίσθηκε το γάλα να παραλαμβάνεται απ’τα τυροκομεία και το σχετικό τίμημα ανά παραγωγό να καταβάλλεται απ’το Κράτος, δεύτερο τα ώριμα τυριά των τυροκομείων να διατεθούν κατά το δυνατό άμεσα εκτός νησιού.  Τούτα τα μέτρα κάπως μετρίασαν το κακό.  

Αυτό που ο θυμόσοφος λαός μας λέει «ήταν καλό το κλήμα, το έφαγε κι ο γάϊδαρος»  ταιριάζει απόλυτα ατυχώς, στο νησί μας, με τη  τρίτη αυτή οργή που μας χτύπησε. Ας ευχηθούμε,  το εκ τρίτου αυτό  κακό, να είναι το τελευταίο που μας βρήκε.

"Βουβάλια και … βατράχια" Άρθρο μου στην "Αιολίας λόγος"/ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ.

σελ. 16                                 ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ                                 Σαββατοκυριακό 14 Μαρτίου 2026  

 Αιολίας λόγος

Βουβάλια και … βατράχια.

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Εδώ και δεκαπέντε  μέρες η γειτονιά μας φλέγεται με τον  αδυσώπητο πόλεμο που έχει αρχίσει στη Μέση Ανατολή.  Ο πόλεμος των ΗΠΑ και Ισραήλ  κατά του Ιράν.  Ο λόγος ένας. Το Ιράν δεν πρέπει με κανένα τρόπο να αποκτήσει ατομική βόμβα. Χρόνια κρατά η υπόθεση  αυτή, αποτελώντας  διελκυστίνδα διαπραγματεύσεων σε μια σειρά Προέδρων των ΗΠΑ, με την ηγεσία του Ιράν  που εδώ και σαράντα τόσα χρόνια το διοικούν οι μουλάδες  Θεοκρατικού καθεστώτος. Ό,τι κατάφεραν οι  προηγούμενοι Πρόεδροι, το ακύρωσε ο Πρόεδρος Τραμπ.   Σε άμεση συνεργασία  με τον Ισραηλινό  Πρωθυπουργό Νετανιάχου, το περασμένο καλοκαίρι  κήρυξαν τον πόλεμο κατά του Ιράν. Αφορμή ήταν το  ότι, κατά τον επί μακρόν πόλεμο στη Γαζα,  η Χαμάς που δρούσε εναντίον του Ισραήλ,  καθοδηγούταν και ενισχυόταν οικονομικά απ’το Ιράν. Ο πόλεμος αυτός κράτησε  δώδεκα μέρες.  Κατ΄αυτόν  οι δυνάμεις τους κατά συνδυασμένο τρόπο  χτύπησαν τα  κέντρα εμπλουτισμού ουρανίου (προς παραγωγή ατομικής βόμβας) ώστε να  τα εξαφανίσουν. Αρχικά εξουδετερώνοντας  την αεροπορία και  αεράμυνά του Ιραν, τελικά κατάφεραν αυτό, ως τότε οι δύο σύμμαχοι, διακήρυξαν. Μάλιστα ο Πρόεδρος Τραμπ καυχιόταν ότι είχαν εξαφανίσει ακόμα και τις βάσεις εκτοξεύσεως των βαλιστικών του πυραύλων. Ως προέκυψε όμως με τον παρόντα  πόλεμο, προφανώς δεν είχαν  καταφέρει να εξαλείψουν  τον κίνδυνο,  να αποκτήσει ατομική βόμβα το Ιράν, στο μέλλον. Απ’το καλοκαίρι,  οι ΗΠΑ  διαπραγματεύονταν με το Ιράν για μήνες προς τον  σκοπό  της εξαλείψεως της δυνατότητας αυτής,  προσχηματικά απ’ότι αποδείχθηκε.   Ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε σχετικά: «Έπρεπε να χτυπήσουμε εμείς πρώτοι»,  αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι Ιρανοί σχεδίαζαν κάτι τέτοιο.  Το προ δεκαπενθημέρου χτύπημα από κοινού ΗΠΑ και Ισραήλ, είχε ως αποτέλεσμα το Ιράν να  μη διαθέτει πια ούτε αεροπορία και αεράμυνα αλλά και ούτε Ναυτικό. Τούτο  δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος, λέγοντας: «Το Ιράν δεν διαθέτει πια ούτε Ναυτικό, αφού τους έχουμε βουλιάξει 46 πλοία». Βάσει όλων αυτών, ο Πρόεδρος Τραμπ διατείνονταν με έμφαση  πως ο πόλεμος τελειώνει. Τούτο μάλιστα στην πράξη σηματοδοτούσε η στοχευμένη ενέργεια  που επέτυχε να σκοτώσουν τον αρχηγό της επανάστασης και θρησκευτικό ηγέτη Αχιοτολάχ Αλί Χαμενεΐ. Εκ του πλήγματος αυτού, που πλέον του αφανισμού πολλών μελών της οικογένειας  του, τραγικά, είχε ως παράπλευρη τραγωδία τον φρικτό  θάνατο  εκατοεβδομήντα μαθητριών  από βλήμα τόμαχοκ των ΗΠΑ χτυπώντας  το γυμνάσιό τους, που ήταν δυστυχώς δίπλα στο ισοπεδωθέν κτίριο/καταφύγιο του Χαμενεΐ.

Και ενώ ο Πρόεδρος Τραμπ απ’τη μια λέγει ότι ο πόλεμος τελειώνει, κάποιες άλλες διφορούμενες  δηλώσεις του περί της εις μάκρος διάρκειας του, οδηγούν  την τιμή του πετρελαίου -πολλοί  λένε ότι αυτό είναι ο τελικός στόχος του εν λόγω πολέμου, κατ’ αντίστοιχο τρόπο προς τα σχετικά προ μηνών γεγονότα στη Βενεζουέλα-  να ανεβοκατεβαίνει απ’τα ~80 (προ της ενάρξεως του πολέμου) στα ~150 $/βαρέλι. Αυτές τις μέρες βρίσκεται γύρω στα  100 $/βαρέλι. Αυτό το ράλι των τιμών του πετρελαίου έχει αρχίσει να έχει πλείστες όσες  παράπλευρες συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία. Άμεση και εμφανώς πρόδηλη υπήρξε η τιμή της βενζίνης στα πρατήρια που λ.χ. εδώ στη χώρα μας από την μέση τιμή του 1,75, έφθασε ήδη στα 2,00 Ευρώ/λίτρο.  Έμμεση, είναι οι τιμές των λιπασμάτων (που πρώτη ύλη τους αλλά και ενέργεια παραγωγής τους  είναι το πετρέλαιο)  που παγκοσμίως σχεδόν διπλασιάστηκαν. Αυτή η τρομακτική αύξηση των λιπασμάτων πλήττει άμεσα την γεωργική παραγωγή, παγκοσμίως. Τελική συνέπεια είναι οι τιμές των γεωργικών προϊόντων στα ράφια των σούπερ μάρκετς να έχουν πάρει την ανηφόρα, πράγμα που  μετακυλύεται  στις τσέπες του  καταναλωτή. Κατ’αντίστοιχο τρόπο επιβαρύνεται η παραγωγή: ηλεκτρισμού, μεταφορών,  βιομηχανίας κ.λπ. Όλα αυτά σηματοδοτούν  το γεγονός ότι η παγκόσμιος οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση μεταστάθειας, με απρόβλεπτα τελικά αποτελέσματα εάν ο πόλεμος  συνεχιστεί.    

Παρά την αισιόδοξη προσέγγιση που επαναλαμβάνει κάθε τόσο  ο Πρόεδρος περί γρήγορης λήξης του πολέμου, μια ένδειξη ότι η κρίση θα είναι μακρά, είναι το ότι  ο Παγκόσμιος Οργανισμός Ενέργειας τη δωδεκάτη ημέρα από της ενάρξεως του,  προέβη στην απελευθέρωση εκ των στρατηγικών αποθεματικών  πετρελαίου 400 εκατομ. βαρέλια (προς σύγκριση, στην έναρξη του πολέμου  Ρωσίας-Ουκρανίας το 2022 είχε απελευθερώσει 200 εκατομ. βαρέλια). Όπως λέγεται, τούτο  δίδει περιθώριο ενός μηνός για εξισορρόπηση των πραγμάτων, αν ο πόλεμος λήξει σήμερα.

Πέραν αυτού, οι προβλέψεις του Προέδρου διαψεύδονται και από τα γεγονότα, τα απ’την πλευρά των Ιρανών. Αν και δεν διαθέτουν πια αεροπορία και ναυτικό, αυτό που φαίνεται ότι διαθέτουν σε αφθονία μάλιστα, είναι  drowns και  βαλιστικούς πυραύλους. Τα εξ αυτών πολλαπλά κτυπήματα δεν στρέφονται μόνο  κατά του Ισραήλ αλλά και σ’όλες τις χώρες του Κόλπου (Κουβέϊτ, Μπαχρέϊν, ΗΑΕ, Κατάρ, κ.αλ.) εναντίον των εκεί βάσεων των ΗΠΑ, ως και των υποδομών τους, παραγωγής, φορτώσεως και διακινήσεως πετρελαίου. Κυρίως των μεγάλων εγκαταστάσεων κατεργασίας πετρελαίου και LNG. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι κτυπήματα  του Ιράν έχουν πλήξει  καίρια τις εγκαταστάσεις LNG του Κατάρ και η παραγωγή του σταμάτησε, με αποτέλεσμα η παγκόσμια αγορά  LNG έχει στερηθεί  το ~20 %   της  δυναμικότητάς της.   Η διακίνηση του πετρελαίου κατά 20-25% παγκοσμίως γίνεται απ’τον Περσικό Κόλπο, δια των στενών του Ορμούζ. Η επί σκοπό παρεμπόδισης της δια των στενών αυτών διακίνησης πετρελαίου  μέσω τάνκερς προκαλεί ασφυξία στο παγκόσμιο εμπόριο. Με δεδομένο δε ότι κατά την πρώτη διακήρυξη του νεοεκλεγέντος ηγέτη  του Ιράν, Μοτζτάμπα  Χαμενεΐ,  ο από μέρους του Ιράν  έλεγχος των στενών  αυτών, αποτελεί πια στρατηγικό τους όπλο και στόχο, που συνεπάγεται ότι η παγκόσμια αγορά πετρελαίου αποστερείται το 20-25 % εφοδιασμού αυτής. Απ’όλη αυτή την τραγωδία, υπάρχει και κάποιος που είναι κερδισμένος. Τούτος είναι ο Πούτιν, βλέποντας την τιμή του εξαγόμενου πετρελαίου της χώρας του να διπλασιάζεται (από ~35  στα ~70 $/βαρέλι). Χαμένοι, πέραν των δύστυχων και κατεστραμμένων Ιρανών αλλά και των άλλων λαών των κρατών του Κόλπου ως και αυτού του Ισραήλ, είναι  οι απλοί και φτωχοί όλου του Κόσμου. Αυτοί που αισθάνονται βαριά την ανάσα της ανέχειας, απόλυτης φτώχειας ακόμα  και πείνας απ’την εκτόξευση των τιμών των ειδών διαβίωσης, παγκοσμίως.      

 Λέγεται: «Όταν τα βουβάλια χτυπιούνται μεταξύ τους στο έλος, τότε κάτω απ’ τα ποδάρια τους συνθλίβονται τα βατράχια». Βατράχια στην περίπτωσή μας  είμαστε οι απλοί, φτωχοί άνθρωποι  της Υφηλίου.  Το μόνο που ελπίζει πια η ανθρωπότητα είναι να υπάρξει καταλλαγή στα μυαλά των τρανών που ξεκίνησαν τον πόλεμο, με πρώτο τον «ειρηνοποιό» Τράμπ και να σταματήσουν αυτόν. Άμποτε! 

Ιορδανία και … Ο “οδικός άξονας Καλλονής- Σιγρίου”

 

Ιορδανία και … Ο “οδικός άξονας Καλλονής- Σιγρίου”

Μου το είπανε, μου άρεσε και το καταγράφω :

Από το 2019 αντιδήμαρχος του Δήμου Δυτικής Λέσβου έχει εκλεγεί και επανεκλέχθηκε  το 2023  ο Ιορδάνης Ιορδάνου του Ευαγγέλου (δευτεροξάδερφός μου). Από το το 2023 εξελέγη Πρόεδρος της Κοινότητας Αντίσσης   ο Ιορδάνης Ιορδάνου του Ηλία  (δευτερο-ξάδερφός μου κι’ αυτός). Προ έτους,  Πρόεδρος του πολιτιστικού Συλλόγου της Άντισσας «ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ» εκλέχθηκε ο Προκόπης Ιορδάνου του Παναγιώτη (μικροανιψιός μου).                                       . Έτσι ο πνευματώδης του χωριού, παρατηρώντας ότι όλα τα αξιώματα στην γενέτειρά μου τα έχουν καταλάβει απ’ το σόϊ των Γιορντάνηδων έγραψε, στο fb  του :

«Τούτο το χωριό δεν πρέπει πια να το λένε Άντισσα, αλλά … Ιορδανία».

Και ο κακεντρεχής και ζηλόφθων, έκανε από κάτω, σχόλιο:

«Είναι κι ο άλλος τους στην Αθήνα, που λέει ότι έκανε τον “οδικό άξονα Καλλονής- Σιγρίου”. Χα χα χα χα!!»

Η αποπομπή του Παναγιώτη Παρασκευαΐδη απ’την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ. Άρθρο μου στην Αιολίδας λόγος/ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ

 

σελ. 11              ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ                  ΣαββατοΚύριακο 28 Φεβρουαρίου 2026

Αιολίας λόγος

Η αποπομπή του  Παναγιώτη  Παρασκευαΐδη απ’την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ.

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ, εξέλεξε ακόμη και τρεις βουλευτές στο νομό μας, τη δεκαετία του ’90. Μεταξύ 2015 και 2023 δεν μπορούσε να εκλέξει ούτε ένα. Ήταν τότε που οι ταγοί του, αφού είχαν απεμπολήσει τις καταστατικές του αρχές, “Εθνική Ανεξαρτησία”,  “Λαϊκή Κυριαρχία” και “Κοινωνική Απελευθέρωση”, το χειρότερο συμπόρευσαν το Κίνημα με τον ταξικό του αντίπαλο, τη Ν.Δ., καταφέρνοντας το ~44%, της  του 2009 μεγάλης  νίκης του ΠΑΣΟΚ  (τελευταία φορά Κυβέρνηση), να συρρικνωθεί στο μόνο 4,5% το 2015! Δηλ. σ’ένα  καχεκτικό κομματίδιο. Έτσι  κατόρθωσαν, να έχουν διώξει ~90% των ψηφοφόρων του.

 Όταν η Κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστεράς» αποδείχθηκε τελικά αφερέγγυα στα μάτια του Ελληνικού  Λαού και διαφαινόταν ότι πολλοί ψηφοφόροι της και στο νομό μας την εγκατέλειπαν και πως το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να βγάλει πάλι βουλευτή, τότε απευθύνθηκαν στον λαϊκό αγωνιστή του νησιού, τον προστάτη των αδυνάμων  και ασθενών τον γιατρό Παναγιώτη Παρασκευαϊδη.  Βεβαίως τούτο δεν έγινε τυχαία αλλά μετά από γκάλοπ μεταξύ των πιθανών υποψηφίων, παλιών βουλευτών και μη, όπου η θέληση των Λεσβίων είχε προκρίνει τον Παναγιώτη. Στο πρόσωπό του  το ΠΑΣΟΚ είχε κάνει τη σωστή επιλογή, ως επιβεβαίωσε η κάλπη.  Στο να εκλεγεί  βουλευτής, ασφαλώς προσμετρήθηκαν οι πολιτικοί του αγώνες ως Δήμαρχος Πολυχνίτου (δύο φορές), ως αγωνιστής στο πλευρό  του  Δημ.Τσοβόλα, τότε που  του ΠΑΣΟΚ αλώθηκε  απ’τους   εκσυγχρονιστές του Σημίτη, ως Νομαρχιακός  Σύμβουλος, όπου είχε σαρώσει με χιλιάδες σταυρούς. Ακόμη, οι κοινωνικοί του αγώνες προς οποιονδήποτε τον είχε ανάγκη ως γιατρό, στο ιατρείο του ή εκτός αυτού,  στον Συνοικισμό, στη Λαγκάδα, ή αλλού.      

Ο Παναγιώτης άνθρωπος ευθύς, αυθεντικός, αυθόρμητος, μια ζωή χωρίς πολιτικάντικες φιοριτούρες,  πάντα σε άμεση επικοινωνία με κάθε   Λέσβιο,  επέτυχε  να  έχει μπει στην καρδιά όλων τους. Τούτο το έζησα όταν σε κάποιες Νομαρχιακές εκλογές   υπήρξαμε συνυποψήφιοι, που όπου  πηγαίναμε ο Παναγιώτης γινόταν δεκτός με ιδιαίτερο ενθουσιασμό, αγάπη θα έλεγα, απ’αυτούς  που ήταν στο ακροατήριο των ομιλιών μας.

Ο λόγος του   μεστός, χωρίς ρητορικές εξάρσεις, με απλές έννοιες, κατανοητός απ’όλους, πάντα είχε γνώμονα την αλήθεια, ένα χαρακτηριστικό που τον συνοδεύει μια ζωή.Πυξίδα της πολιτικής του ρότας ήταν και είναι ο ανθρωποκεντρισμός, η  κοινωνική δικαιοσύνη και η φιλοπατρία.  

Στη Βουλή δεν ακολούθησε τη συνταγή πολλών που τηρούν σιγήν ιχθύος, είναι απλοί χειροκροτητές, δεν ανεβαίνουν ποτέ στο βήμα,  ακολουθούν με το «ναι σε όλα» τον αρχηγό τους,  ώστε να του είναι αρεστοί,  επιτυγχάνοντας έτσι τη διαιώνιση τους ως  βουλευτές. Στην κοινοβουλευτική του πορεία, ο Παναγιώτης Παρασκευαΐδης  δεν στεκόταν πάνω απ’τα πράγματα. Δεν τα έβλεπε ως απλός παρατηρητής. «Έμπαινε»  μέσα σ’αυτά με ομιλίες,  που στα αυτιά πολλών, ακούγονταν ως μη συνάδουσες με τον κοινοβουλευτικό καθωσπρεπισμό. Ως εκπρόσωπος ακριτών νησιωτών δίπλα σ’ένα επιβουλέα γείτονα που απ’το 1995 μάς έχει κηρύξει το casus belli,  επί χρόνια αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία στα παραμεθόρια νησιά μας, συνεχώς απαιτεί  τον αφοπλισμό τους (όταν  αυτός διαθέτει  Στρατιά, αυτή του Αιγαίου), με τελευταία πρόκληση τα περί τη “γαλάζια πατρίδα” που εξαφανίζει τα νησιά μας απ’τον χάρτη της Ελληνικής επικράτειας, ο Παναγιώτης  εξέφραζε λόγο πατριωτικό, λόγο φιλόπατρι, λόγο διεκδικητικό προς αμυντική θωράκιση των νησιών μας.  Όταν  ακόμα δια στόματος του ΝεοΣουλτάνου ακούγετε το «θα έρθουμε ξαφνικά βράδυ» που σ’όλους εμάς τους νησιώτες προκαλεί δυσφορία, ανησυχία και ανασφάλεια, ο Παναγιώτης ως εκλεγμένος εκπρόσωπός μας, σηματοδοτεί με το λόγο του  στους κρατούντες στο δοβλέτι των Αθηνών, την απόλυτη υποχρέωσή τους, να καταστήσουν αυτά απόρθητα. Σ’αυτό αποβλέπει  και η κατά της «Βάστριας» θέση του, εκτιμώντας ότι η  κατοίκησή της από 5.000 κατά τεκμήριο μουσουλμάνους, θα υπάρξει  «κερκόπορτα» σε περίπτωση πολεμικής περιπέτειας.      

 Στον τομέα της κοινωνικοπολιτικής δραστηριότητας του οργώνει όλες της επαρχίες και γωνιές του νομού και προβάλλει με αναφορές στη Βουλή και ερωτήσεις στους κατά περίπτωση Υπουργούς προβλήματα των Λεσβίων,  Λημνιών και Αη-Στρατητών, προς επίλυση τους. Όλα αυτά προκάλεσαν σύνδρομα αντιπαλότητας που δυστυχώς οδηγούν σε συντροφικά  μαχαιρώματα (τούτο ενδημεί παλαιόθεν στο ΠΑΣΟΚ, προσωπικό μου βίωμα). Έτσι έφτασαν στο σημείο η Νομαρχιακή του ΠΑΣΟΚ Λέσβου, πιστή  στο κατ΄αυτούς κομματικώς πρέπον, να πουν εγγράφως τη γνώμη τους για το ότι  δηλώσεις του βουλευτή τους δεν μπορούσαν να συμβαδίζουν  με τις κομματικές “νόρμες”. Έτσι,   τον περασμένο Δεκέμβριο με  επιστολή τους, στους Πρόεδρο Νικ.Ανδρουλάκη και  Γραμματέα του κόμματος, ζητούσαν να πάρουν αποφασιστικά κατά του Π.Παρασκευαΐδη μέτρα. Μετά τη διαγραφή του βουλευτή,  επιβεβαιώθηκε απ’τη Ν.Ε. ότι όντως είχαν στείλει την επιστολή αυτή. Όπως σημείωναν, αυτή περιείχε πολιτική διαφωνία σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις του Π.Παρασκευαΐδη, που κατά την άποψή τους, κινούνταν στο όριο της παρερμηνείας ή της γραφικότητας! Αν για όποιο λόγο ο Πρόεδρος δεν ήθελε να έχει στην Κ.Ο. τον Π.Παρασκευαΐδη, η επιστολή αυτή  αποτέλεσε τον καταλύτη της αποπομπής του απ’αυτή. «Τα κάστρα, πέφτουν από μέσα».

 Του ΠΑΣΟΚ η σχετική  ανακοίνωση: «Οι συνεχείς απαράδεκτες δηλώσεις του βουλευτή Λέσβου, κ.Παρασκευαΐδη θολώνουν το πολιτικό και ιδεολογικό μήνυμα του ΠΑΣΟΚ και δεν μπορούν να είναι ανεκτές.Με επιστολή του στον Πρόεδρο της Βουλής, ο Νίκος Ανδρουλάκης γνωστοποιεί ότι ο κ.Παρασκευαΐδης τίθεται εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής.».

Βέβαια μετά απ’αυτό, ο εκτός πια της Κ.Ο. βουλευτής, απήντησε. Αφού ξεκαθάρισε ότι  η βουλευτική ιδιότητα ουδέποτε υπήρξε γι’αυτόν αυτοσκοπός και πολύ περισσότερο βιοποριστικό επάγγελμα, συνέχισε γράφοντας. << ...Μεγάλωσα και γαλουχήθηκα με αξίες και αρχές που μου επέβαλαν και επιβάλουν την διαφύλαξη της αξιοπρέπειάς μου ως κόρην οφθαλμού και την πορεία μου στην κοινωνία με σημαία την προσφορά, την αλληλεγγύη αλλά πάνω από όλα την αλήθεια. Μια αλήθεια που έχει πάρει διαζύγιο με την πολιτική και που δυστυχώς στις σύγχρονες κοινωνίες μπορεί κανείς και να ζει χωρίς αυτήν, χωρίς το ψέμα όμως όπως φαίνεται ,ποτέ….>>

Αφορμή της διαγραφής του,  ήταν  συνέντευξη του, όταν απαντούσε σε ερώτηση παγίδα, για το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Ν.Δ. για να μην μείνει η χώρα ακυβέρνητη.  Χαρακτήρισε αυτό «ως έσχατη λύση», ωστόσο, για να αποφευχθεί ακυβερνησία είπε, «θα συνεργαζόταν ακόμα και με τον διάβολο», προσθέτοντας εν τη ρύμη του λόγου και καθ’υπερβολή «και με δικτατορικά καθεστώτα». Άραγε δικτατορικά καθεστώτα υπάρχουν σε δημοκρατική διακυβέρνηση; Αυτό υπήρξε το μη συγγνωστό αμάρτημα του Π.Παρασκευαϊδη, και γι’αυτό απεπέμφθη απ’την Κ.Ο.

Άραγε τι σημαίνει αυτό για το ΠΑΣΟΚ στη Λέσβο, στις επικείμενες εκλογές; Οψόμεθα!  

 

Μετά το ναυάγιο στα νερά της Χίου, που πνίγηκαν δεκαπέντε. Άρθρο μου στην "Αιολίας λόγος"/ΔΗΟΚΡΑΤΗΣ : Στο κυνήγι της ελπίδας…

Αιολίας λόγος/ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ                                            14  Φεβρουαρίου 2026

Στο κυνήγι της ελπίδας… 

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Το 2014 τότε που το φαινόμενο της αγοράς ελπίδας δυστυχών ανθρώπων,  έκανε  να πρωτοεμφανίζεται η κατά μαζικό τρόπο θυσία τους στα νερά του Αιγαίου, της Σικελικής Θάλασσας και γενικά της Μεσογείου, είχα γράψει  τον Φεβρουάριο 2014 το άρθρο: “Του «Δουβλίνο ΙΙ» συνέπειες, οι «Λαπεντόζες» και τα «Φαρμακονήσια»”. Ήταν το Φθινόπωρο 2013, που συνέβη  ένα μεγάλο ναυάγιο, στα νερά του Ιταλικού νησιού Λαπεντόζα  με τραγικό αποτέλεσμα 360 ψυχές  να χαθούν στα νερά της. Την Άνοιξη του 2014 ήταν επίσης το  ναυάγιο  στο Φαρμακονήσι, με ευτυχώς μικρότερο αριθμό χαμένων ψυχών. Σήμερα, ύστερα από δώδεκα χρόνια, η προ ημερών τραγωδία στη Χίο, ενάμισι μίλι έξω απ’ τις ακτές της, με τους 15  πνιγμένους και είκοσι τόσους τραυματίες, κατέδειξε  δυστυχώς  ότι τα πράγματα εξακολουθούν τα ίδια απαράλλαχτα, κατά ένα παγιωμένο modus operanti. Απέλπιδες υπάρξεις, πώληση ελπίδας, ανάλγητος έμπορος της ο διακινητής, στραβά μάτια των αρχών του ΝεοΣουλτάνου, αδυναμία των καθ’ ημών να σώσουν τον οποιονδήποτε στις θάλασσες μας,  τραγωδίες πνιγμού αθώων απέλπιδων ανθρώπων.                                                                                                                            Έγραφα τότε: .               

<<Εδώ και χρόνια γινόμαστε μάρτυρες «ανθρωποθυσιών», στο κυνήγι της ελπίδας. Ελπίδα για επιβίωση, ανθρώπων απ’ τα πέρατα της οικουμένης που ως «οι μύριοι κατέρχονται» στα γαλανά νερά της Μεσογείου. Η αποτίμηση του κυνηγιού αυτού, τραγική. Ατυχώς. Παράπλευρες απώλειες.  Χιλιάδες ψυχές!!! Μόνο στο νησί μας, χάθηκαν πάνω από 100 άνθρωποι, το 2013, που πνίγηκαν οι δυστυχείς στα για αιώνες φιλόξενα νερά του Αιγαίου, προσπαθώντας  να περάσουν στη Γη της επαγγελίας τους!!                                                                                              Η «κάθοδος των μυρίων» προς τη χώρα μας αλλά και άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου άρχισε, αφ’ ότου το φαινόμενο της παγκοσμιοποιήσεως οδήγησε χώρες παραγωγής προϊόντων στην Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική να μετατραπούν σε τέτοιες εισαγωγής. Αποτέλεσμα, έτσι χάνονταν θέσεις εργασίας και δημιουργούταν μεγάλη, παρατεταμένη ανεργία. Τελικό επακόλουθο, η ανεξέλεγκτη μετακίνηση ολόκληρων πληθυσμών προς όπου υπάρχουν ακόμη θέσεις εργασίας και ανάγκη εργατικών χεριών. Κατά βάση στις χώρες της Ευρώπης, και δη της βορειοδυτικής. Ένας άλλος λόγος είναι οι πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις, όπως δικτατορικά καθεστώτα, βία, (Αφγανιστάν, Πακιστάν, κ.α.), πόλεμος (Συρία, κ.α.), κ.λπ.>>

Κορύφωση των προς το νησί μας ροών παράνομων μεταναστών υπήρξε στην περίοδο 2013-2016, όπου εκτιμάται ότι πέρασαν πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα.  Η συνεχής διόγκωση των ροών από Τουρκία προς τα νησιά μας, από κει στην ηπειρωτική Ελλάδα και τελικά στην Ευρώπη, την ταρακούνησε  συθέμελα με αποτέλεσμα να υπογραφεί σχετική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας, το 2016. Πολλά δισεκατομμύρια Ευρώ προς την Τουρκία, εδόθησαν με αντάλλαγμα, της απ’την Τουρκία ανάσχεσης των μεταναστευτικών ροών. Με τις όποιες παρεκκλίσεις απ’αυτή, αλλά και τη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων μας απ’το Λιμενικό  και τη Frontex τα τελευταία χρόνια οι εξ ανατολών  ροές προς τα νησιά μας έχουν μειωθεί σημαντικά. Πάντως δεν έχουν εκλείψει.

Τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια ατυχώς έχουν αρχίσει απ’τον νότο, τη Λιβύη, τέτοιες ροές. Το θέρος του 2013  ανοικτά της Πύλου είχαμε το ναυάγιο εκατόμβη, απέλπιδων παράνομων μεταναστών που συγκλόνισε όλη την Υφήλιο. Τότε  ένα σαπιοκάραβο που μετέφερε για Ιταλία πάνω από 700 ψυχές βυθίστηκε, με τραγικότατο απολογισμό  80 νεκρούς και πάνω από 600 αγνοούμενους. Τούτο σηματοδότησε την αρχή αυτής της νέας επιλογής των διακινητών/ δουλεμπόρων. Έκτοτε,  από λιμάνια της Λιβύης «παστώνονται» στην κυριολεξία σε σαπιοκάραβα δύσμοιροι άνθρωποι με προορισμό την Κρήτη. Μεγιστοποίηση της κίνησης αυτής υπήρξε  το περασμένο καλοκαίρι, με  συνεχείς αφίξεις πλεούμενων που  εκτιμάται ότι καθ’όλο το 2025  έφεραν στη  Γαύδο και στα νότια  της Κρήτης πάνω από 20.000.  Εξ όλων αυτών και αφού δεν φαίνεται στον ορίζοντα λύση του προβλήματος σε μόνιμη βάση, η Κυβέρνηση προγραμμάτισε και πρόσφατα ανακοίνωσε τη δημιουργία δύο νέων δομών υποδοχής παράνομων μεταναστών (Ηράκλειο, Χανιά).

Εκ των προαναφερθέντων προκύπτει ότι παρά την παρέλευση τόσων χρόνων και των όποιων μέτρων ανάσχεσης έχουν ληφθεί απ’την Ευρώπη, οι ανθρωποθυσίες στο κυνήγι της ελπίδας εξακολουθούν αμέτρητες, με τραγικά,  αμέτρητες δεκάδες χιλιάδες πια «ενοίκους» στα υποθαλάσσια παλάτια του Νηρέα

 

Η Ευρώπη και κυρίως οι χώρες του βορρά  που για όλους αυτούς τους δυστυχείς είναι «η Γη της επαγγελίας», για τη χώρα μας αλλά και τις άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού νότου, εφαρμόζουν   τη συνθήκη «Δουβλίνο ΙΙ». Κατ’αυτή επιστρέφονται στις χώρες της πρώτης  εισόδου τους, όποιοι δεν λαβαίνουν  Άδεια Ασύλου στις χώρες του βορρά. Έτσι μεταμορφώνουν την Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία σε αποθήκες ψυχών. Για το νησί μας η δημιουργηθείσα μεγάλη δομή με μεγάλη χρηματοδότηση της Ε.Ε., στη Βάστρια, προς αυτό αποσκοπεί.   

Η λέξη  αλληλεγγύη, ακρογωνιαίος λίθος της ιδρυτικής διακήρυξης του οικοδομήματος Ε.Ε., στο μεταναστευτικό πρόβλημα, έχει στην κυριολεξία απαλειφθεί. Υπάρχουν χώρες της, π.χ. Ουγγαρία  που δεν δέχονται ούτε ένα παράνομο μετανάστη. Έτσι οι χώρες του νότου και κυρίως η χώρα μας υποχρεώνονται να  μετατραπούν στα υποζύγια που καλούνται να επωμισθούν το ασήκωτο αυτό  πανευρωπαϊκό φορτίο.     

Εν αναφορά προς το τρέχον οικτρό περιστατικό στη Χίο, τα τραγικά δεδομένα  έχουν ως  εξής:

Το πλεούμενο ήταν μια φουσκωτή βάρκα χωρητικότητας κατά μέγιστο δέκα ατόμων και σ’αυτή είχαν στοιβαχθεί τετραπλάσιοι. Διακινητής, ήταν ένας Μαροκινός, ο οποίος αναγνωρίσθηκε, συνελήφθη, του αποδόθηκαν οι πρέπουσες κατηγορίες και προφυλακίστηκε.  

Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά, είναι πάντα  κατά την ίδια  μεθόδευση που μετέρχονται τα αφεντικά των διακινητών. Οι «πελάτες» που πληρώνουν ~5.000 Ευρώ, στοιβάζονται σ’ένα αναλώσιμο πλεούμενο, συνήθως φουσκωτό. Με δεδομένο δε ότι ο νόμος για τους διακινητές είναι ιδιαίτερα βαρύς, τιμονιέρης  του πλεούμενού δεν είναι κάποιος  δικός  τους, αλλά  βάζουν, έναν εκ των προς διακίνηση δυστυχών ατόμων. Αυτό με αμοιβή του, την μη καταβολή του «κομίστρου» που καταβάλουν όλοι οι άλλοι. Εν σχέσει προς τη βαρύτητα του σχετικού νόμου, τονίζεται ότι  προ ημερών ψηφίσθηκε στη Βουλή πιο αυστηρός νόμος, που προβλέπει μέχρι και ισόβια στους καθ’οιονδήποτε τρόπο διενεργούντες διακίνηση παράνομων μεταναστών.

Το πώς έγινε και ποιος φταίει στην τραγωδία αυτή, το λιμενικό σκάφος ή το φουσκωτό, που τόσο μελάνι  και τηλεοπτικός χρόνος  έχουν αναλωθεί, δεν είναι της παρούσης γραφής. Ατυχώς, το αποτέλεσμα μετρά. Τα  αίτια αυτού, ανάγονται όπως σ’όλα τα παρόμοια ναυάγια, στα στην εισαγωγή αναφερόμενα. Το να πούμε, είθε κάποτε αυτά να εκλείψουν, φοβούμαι ότι ως  παντελώς ανεκπλήρωτη ευχή θα πρέπει να εκλαμβάνεται.

Υβριδικά Συστήματα Ενέργειας στο Νομό μας:Ευχή ή Κατάρα;

 

σελ.6            ΔHMOKPAΤΗΣ                  Σαββατοκύριακο 31 Ιανουαρίου 2026

 

Αιολίας λόγος

Υβριδικά Συστήματα Ενέργειας στο Νομό μας: Ευχή ή Κατάρα;

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Στην ορολογία του τομέα της Ενέργειας  τα τελευταία χρόνια έχει προβάλει, η έννοια  «υβριδικό σύστημα». Στο νησί μας είχε πρωτοπλασαριστεί αυτή, προ είκοσι περίπου χρόνια, με  την πρόταση να δημιουργηθεί ένα σύστημα ηλεκτροπαραγωγής με συνέργεια   Ανεμογεννητριών και Νερού (Σκαμνιούδα  Άντισσας,   Φράγμα Ερεσού αντιστοίχως). Τυπικό υβριδικό σύστημα. Αυτό δε, θα ήταν ισχύος 67 MW! Τότε η μόνη σχετική αναφορά στην Ευρώπη,  ήταν για  το στοχευόμενο από τους Ισπανούς, στο νησί τους  Ιέρο,  στα Κανάρια. Χρόνια προσπαθούσαν να  συνδυάσουν αιολική και υδραυλική ενέργεια για ηλεκτροπαραγωγή. Αντλιοταμίευση. Τούτο μάλιστα με την απλόχερη  χρηματοδότηση της Ε.Ε. Τότε στη Μόνιμη Επιτροπή Ενέργειας του ΤΕΕ παρακολουθούσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον οτιδήποτε, δεν έκανε  χρήση  ανθράκων (λιθάνθρακας, φαιός άνθρακας, λιγνίτης) και υδρογονανθράκων (υγρών, αερίων) στην παραγωγή ηλεκτρισμού, θερμότητας κ.λπ. Αυτό, για τη μείωση των αερίων ρίπων,  ειδικότερα του CO₂, προς μείωση κατά το δυνατό  των συνεπειών των εκ του «φαινομένου του θερμοκηπίου». Ήταν τότε που άρχισαν να παρουσιάζονται σιγά σιγά οι κάθε λογής ΑΠΕ (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, παλιρροιών, θαλασσίων κυμάτων, άλλα). Για τη χώρα μας  ειδικότερα παρακολουθούσαμε,  τις  επί ~10 χρόνια προσπάθειες (μελέτες, προγραμματισμοί, διαγωνισμοί κ.λπ.) της ΔΕΗ για ένα υβριδικό έργο αντλιοταμίευσης των  7 MW στην  Ικαρία, που  τελικά  ξεκίνησε με χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής, το 2010. Με μεγάλη απόκλιση  χρόνου  τούτο ολοκληρώθηκε το 2019  με ιδιαίτερα μάλιστα μεγάλο  κόστος, 50.000.000  Ευρώ!   

Το περασμένο καλοκαίρι ήρθε στο Περιφερειακό Συμβούλιο(Π.Σ.)  Βορείου Αιγαίου  ένα project της εταιρείας, MOTOR OIL, το ονομαζόμενο υβριδικό της Ερεσού (Ανεμογεννήτριες -περιοχές Αητός, Πλάκες-, Νερό -το του φράγματος Ερεσού-),  ισχύος 17 MW που  αφού ομόφωνα απορρίφθηκε στο Π.Σ.,  η Περιβαλλοντική του Μελέτη, τελικά η εταιρεία το απέσυρε. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι αν τελεσφορούσε η  προσπάθεια αυτή, το φράγμα Ερεσού που δημιουργήθηκε από δημόσιο χρήμα προς στήριξη της γεωργικής παραγωγής στον εκεί κάμπο, θα ιδιωτικοποιούταν. Ως την απόσυρσή του, πολύμηνος υπήρξε ο αγώνας που έδωσαν η τοπική κοινωνία, συλλογικοτήτες και  κάτοικοι.      

Λόγω της καταληκτικής ημερομηνίας, 26/1/2026, της δημόσιας διαδικασίας διαβούλευσης, της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), για ένα νέο υβριδικό project της εταιρείας DIREEN Α.Ε. (πάρκο φωτοβολταϊκών,  συσσωρευτές) στις περιοχές «Λάκκα» Ερεσού και «Σκάλες» Μανταμάδου, εκτάσεως ~1.500  στρεμμάτων και εγκατεστημένης Ισχύος 30 MW, παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις αντιδράσεις των φίλων Ερέσιων  και Μανταμαδιωτών. Στο να μη εγκριθεί αυτό το υβριδικό, πρωτοστατούν συλλογικότητες και φορείς της περιοχής:  «Πρωτοβουλία Ερεσού»,  «Ελεύθερα Βουνά στη Λέσβο», ο Σύλλογος των Απανταχού Ερεσίων «Ο Θεόφραστος», που προς ματαίωση του, ετοιμάζονται να ξεκινήσουν τον απαιτούμενο νομικό αγώνα. Η αιτίαση  που προβάλλουν, είναι  ότι η επένδυση αυτή, πέραν των περιβαλλοντικών αρνητικών συνεπειών στην πανίδα,  χλωρίδα,  και στο τοπίο  της περιοχής ως και την αποστέρηση απ’τον πρωτογενή  τομέα πολύτιμης γης,  η εξ αυτού παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας δεν αποσκοπεί στην κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του νησιού μας, αλλά στην εξαγωγή αυτής  τελικά στην  Ευρώπη  και κερδοφορία επ’ ωφελεία του επενδυτή.  

Τούτο είναι δεδομένο, λαμβάνοντας υπ’ όψη  ότι παράλληλα τρέχει και το project «ΡΟΚΑΣ–IBERDROLA», για εγκατάσταση 153 ανεμογεννητριών -σε 10 Αιολικά Πάρκα-  εγκατεστημένης ισχύος 306 MW,  στη Δυτική Λέσβο,  για το οποίο έχει ληφθεί απ’τη ΡΑΕ η απαιτούμενη άδεια παραγωγής  το 2022.

Ας λάβουμε ακόμα υπ’ όψη ότι υπάρχει ήδη στο νησί μας   εγκατεστημένη Ισχύς ~15 MW εξ ανεμογεννητριών στα Αιολικά Πάρκα (Ακρόχειρας Υψηλού, Σκαμνιούδα Αντίσσης, Καστρί Σκαλοχωρίου).  Όλα αυτά αθροιζόμενα, μας δίνουν ένα δυναμικό 351 MW. Δεδομένου  ότι οι ανάγκες του νησιού μας είναι μικρότερες των 100  MW, προφανώς θα υπάρξει υπερ- υπερπερίσσεια ισχύος ~250 MW. Τούτο από  μόνο του σηματοδοτεί  παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με μόνο στόχο την εξαγωγή της απ’το νησί και προδήλως την κερδοφορία, στην οποία αναμφίβολα στοχεύουν οι επενδυτές. Προφανώς  το νησί μας έτσι,  θα  μετατραπεί σε βιομηχανικό πάρκο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας  και εξ αυτού,  οι μεν επενδυτές θα απολαμβάνουν τα μεγάλα τους κέρδη,  εμείς δε οι Λέσβιοι θα  «απολαμβάνουμε» την καταστροφή του τοπίου του νησιού μας και τις λοιπές αρνητικές περιβαλλοντικές  συνέπειες.  Αυτό,  ειδικότερα οι της  Δυτικής Λέσβου, όπου θα εγκατασταθούν οι 153 θηριώδεις (ύψος 67 m., βάρος 231 τόνοι εκάστη) ανεμογεννήτριες  και επίσης θα γίνει η εκ φωτοβολταϊκών πανελοκάλυψη σε εκατοντάδες στρέμματα.      

Εκτιμώ ότι όταν θα έχει ολοκληρωθεί η διασύνδεση του νησιού μας με το δίκτυο της ηπειρωτικής χώρας   (την επένδυση της οποίας κάνει ο ΑΔΜΗΕ , δηλ. ο Ελληνικός Λαός) περί το 2030, τα δύο προαναφερθέντα αυτά μεγάλα projects (εφ’όσον βέβαια τελικά η DIREEN Α.Ε., λάβει κι αυτή την απαιτούμενη  άδεια παραγωγής) θα βρίσκονται στη φάση  της ολοκλήρωσής τους.

Κι αν όλα τα υβριδικά συστήματα που προανέφερα,  με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν ευλογία για το νησί μας (αποφεύγω να πω ευθέως κατάρα), σ’ένα άλλο νησί του νομού μας, τον ακριτικό και ηρωϊκό Άη Στράτη, το δικό του υβριδικό σύστημα που ήδη λειτουργεί, αποτελεί πράγματι  ευλογία, έχοντας  καταστήσει αυτό, το πρώτο 100% ενεργειακά αυτόνομο νησί της χώρας. Εκεί όλα τα σχετικά έχουν γίνει με το προσήκον μέτρο, πράγμα που έχει εκλείψει παντελώς στο νησί μας.

Τούτο συνίσταται από ένα αιολικό σταθμό εγκατεστημένης ισχύος 0,9 MW, ένα φωτοβολταϊκό  πάρκο μέγιστης ισχύος παραγωγής 0,2268 MW, και συσσωρευτές αποθηκευτικής ικανότητας 2,56 MWh.  Το επιπλέον που διαθέτει το σύστημα, είναι ο σταθμός για την παραγωγή θερμικής ενέργειας και το δίκτυο διανομής και προμήθειας ενέργειας (τηλεθέρμανση), σ’όλα τα οικήματα του νησιού (δημόσια και ιδιωτικά). Χάρη σ’ όλα αυτά, ο Άη Στράτης αποτελεί πλέον το πρώτο και μοναδικό μέχρι στιγμής, ενεργειακά αυτόνομο νησί της Ελλάδας σε ηλεκτρισμό και θερμότητα. Για την ιστορία θα πρέπει να λεχθεί ότι ο Αη Στράτης, απ’ τη σχετική λίστα  του υπουργείου Ανάπτυξης, κέρδισε Μήλο, Νίσυρο και Τήλο, επειδή συγκέντρωνε καλύτερες συγκριτικά προδιαγραφές έναντι των άλλων,  όπως αποδοχή της τοπικής κοινωνίας, μικρή έκταση και λιγοστό πληθυσμό. Ασφαλώς για τους ΑηΣτρατήτες η επιτυχία τους να έχουν το προαναφερθέν υβριδικό σύστημα,   πιστεύω, ότι θα τους προσφέρει σημαντικά.

Αντίθετα, για μας, τους της Δυτικής Λέσβου αναρωτιέμαι, άραγε, το μόνο που θα έχουμε θα είναι τα ψιχία των αντισταθμιστικών; Όσο μπορώ να ξέρω, οι ταγοί του νησιού μας μέχρι στιγμής, δεν μας έχουν πει τίποτα το σχετικό.

Οψόμεθα.

Όταν η Αντιπολίτευση στην Άντισσα, εξέλειπε. Άρθρο μου στην "Αιολίας λόγος"/ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ

 

σελ.4      ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ       Σαββατοκύριακο  17 Ιανουαρίου  2026

 

Αιολίας λόγος

Όταν η Αντιπολίτευση στην  Άντισσα, εξέλειπε.

 

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Το 2021, άλλαξε ο κώδικας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Κατ’αυτόν,  το  Τοπικό  Συμβούλιο στα χωριά των κάτω από 1.000 άτομα,  ως στη γενέτειρά μου Άντισσα, (πληθυσμού 823 άτομα, απογραφή 2021), απαρτίζεται από τρία μόνο μέλη. Στο Τ.Σ., προ του 2023, τα μέλη  ήταν πέντε, τρία  της συμπολίτευσης και δύο της αντιπολίτευσης. Σήμερα, είναι δύο με ένα.  Τότε, αν ο ένας της αντιπολίτευσης αδρανοποιούταν ή τα  “εύρισκε”  με την συμπολίτευση, υπήρχε ο δεύτερος  που ασκούσε το ρόλο, αυτό που του όρισε η κάλπη.   Είναι γνωστό  ότι η αντιπολίτευση και στους ΟΤΑ,  ελέγχει, κρίνει ή και αμφισβητεί τα πραττόμενα απ’την συμπολίτευση. Έτσι διασφαλίζει τη διαφάνεια  των έργων αυτής. Ακόμη φέρνει στην επιφάνεια θέματα που αφορούν τους πολίτες. Στην Άντισσα αυτό ατυχώς,  έχει εκλείψει παντελώς. Τούτο συνέβη μετά την παραίτηση του επικεφαλής της αντιπολίτευσης  Κυριάκου Καραμιχαήλ και την αντικατάστασή του απ’τον δεύτερο του ψηφοδελτίου  Βασίλη Καμενή. Ο Β.Καμινής όμως  τα ”βρήκε”  με τη συμπολίτευση. Κάποια φορά που του θύμισα, τι οφείλει να πράττει ως εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης, με αφόπλισε λέγοντάς μου: «Τι μου λες τώρα για αντιπολίτευση! Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το καλό του χωριού». Δηλ. απλά, ουδεμία αντιπαράθεση με τον Πρόεδρο.

Έτσι, το προαναφερθέν «…ακόμη φέρνει στην επιφάνεια θέματα που αφορούν τους πολίτες» προφανώς  δεν έχει εφαρμογή  στην Άντισσα. Προσωπικά, ατύχησα, ως θα καταφανεί κατωτέρω.

Ως ενεργός πολίτης, ασχολούμενος απ’τα φοιτητικά μου χρόνια με τα κοινωνικά, πολιτιστικά, συνδικαλιστικά  και  πολιτικά δρώμενα, πάντα είχα στο νου μου, το τι καλό μπορώ να προσφέρω  στη γενέτειρα μου νήσο και βέβαια στο χωριό μου. Αυτό, εκ της αγάπης μου ως Λεσβολάτρης και περισσότερο  λάτρης της Άντισσας. Πιστεύω ότι κανείς δεν μπορεί  να μου απαγορεύσει να αγαπώ  την γενέτειρά μου. Θεωρώ, τέλος,  ότι στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, κάτι της έχω προσφέρει.  

 Ευτύχησα να συνεργαστώ με κατά καιρούς Προέδρους του χωριού μου (Κώστας Τσαβδάρης, Κώστας Κορδώνης, Προκόπης Πινέλλης, Κυριάκος Καραμιχαήλ), σε κατά περίπτωση θέματα, ως: λύση του προβλήματος ύδρευσης, προτομή Φωτιάδη, ηλεκτροδότηση Λαψάρνων, ανεμογεννήτριες στο Υψηλό Μοναστήρι, προτομή  Τερπάνδρου, οδικός άξονας Καλλονής-Σιγρίου, πλατεία ήρωα Αριστείδη Φ.Μαραγκού, ονοματοδοσία του κεντρικού δρόμου (Γιάννη Φωτιάδη), αναγραφή των ονομάτων 17 αφανών για χρόνια ηρώων μας (1940-1974) στο ηρώον μας.

Όπως πάντα έπραττα,  και τώρα στα ογδόντα μου, ομοίως πράττω στην παρούσα περίοδο που Πρόεδρος της Άντισσας είναι ο Ιορδάνης Ηλ. Ιορδάνου, εξ αίματος συγγενής μου. Του υπέβαλα εισηγήσεις για θέματα  πολιτισμικού/πολιτιστικού και αναπτυξιακού ενδιαφέροντος. Συγκεκριμένα:

α) Στο  να λάβει χώρα, απότιση τιμής στον πνευματικό άνδρα της Άντισσας αείμνηστο Πάνο Φραγκέλλη.  Τιμή, ως του πρέπει του δασκάλου  μας αυτού, Λυκειάρχη φιλόλογου και συγγραφέα, που τίμησε στο μέγιστο την γενέτειρα μας με το αναντικατάστατο, πρωτοποριακό και κορυφαίο έργο του «Η ΑΝΤΙΣΣΑ». Πέραν αυτού,  άλλα δεκατέσσερα  βιβλία του,  κοσμούν τη Λεσβιακή αλλά και Πανελλήνιο Γραμματεία. Η συνολική του  δράση,  ως επιστήμονος αλλά και ανθρώπου, τιμά ασφαλώς τον ίδιο, ως και την γενέτειρά του.  Το θέμα αυτό εισηγήθηκα όχι μία φορά, άλλα τρεις. Τελικά δεν συζητήθηκε καν στο Τ.Σ. και φυσικά ουδεμία απάντηση τους έλαβα.  

β) Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λέσβου απέστειλε  στην Υπουργό Πολιτισμού  και την υπ’αυτήν Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας έγγραφό μου, που  ζητούσα να γίνουν  οι απαιτούμενες αρχαιολογικές έρευνες εντός του σπηλαίου «Σπήλιου» Αντίσσης. Αυτό  με ανασκαφή, ώστε να προκύψει  επιστημονικά,  ότι τούτο υπήρξε ή όχι, το Μαντείο του Ορφέα..  

Το έγγραφο της Εφορείας υπέβαλα στο Τ.Σ. ζητώντας  να  κάνουν εισήγηση  προς το Δήμο μας, ώστε με σχετικό υποστηρικτικό έγγραφο του, αυτός να απευθυνθεί στην προαναφερθείσα Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας, συνηγορώντας στην πραγματοποίηση αυτής της ανασκαφής. Είναι προφανές, ότι αν δια της επιστημονικής αυτής εργασίας, αποδειχθεί  πως όντως ο «Σπήλιος» υπήρξε το Μαντείο του Ορφέα, η Άντισσα θα έχει μεγάλη ωφέλεια απ’την Τουριστική προβολή και αξιοποίηση αυτού.

γ) Το 1965, το Υπουργείο Προεδρίας, επί Δημοκρατικής Κυβερνήσεως του Γεωργ.Παπανδρέου, χαρακτήρισε μαζί με άλλα 25 οικοδομήματα στη Λέσβο, την Πλατεία του χωριού μας «ως οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής  προστασίας». Ατυχώς,  το 1971 η  Χούντα την αποχαρακτήρισε, μόνη απ’τα 26 οικοδομήματα. Τον περασμένο  Μάρτιο υπέβαλα  έγγραφό   προς την Υπουργό Πολιτισμού, αιτούμενος τον επαναχαρακτηρισμό αυτής κατά τα προαναφερόμενα.  Τούτο, ως και το κοινοποιηθέν σε μένα  σχετικό έγγραφο του Γεν.Γραμματέα του Υπουργείου προς την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Βορ.Αιγαίου διεβίβασα στην Κοινότητα  της γενέτειράς μου, ζητώντας τους να κάνουν εισήγηση στο Δήμο μας, στο να συνηγορήσει αυτός  προς την Υπουργό σχετικώς, ώστε η Πλατεία Αντίσσης να επαναχαρακτηριστεί ως οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας. Ο επαναχαρακτηρισμός της, πέραν της ηθικής πλευράς, θα συμβάλλει στην Τουριστική της προβολή ως και της Άντισσας.    

δ) Αρχές του 2000 ολοκληρώνοντας την μελέτη (γεωλογική, γεωμορφολογική, χαρτών κ.λπ), προέτεινα  φράγμα στα Κακολάγκαδα Λαψάρνων. Τούτο, υιοθετήθηκε απ’το νυν Περιφερειάρχη Κώστ. Μουτζούρη, όταν ήταν Πρύτανης του Ε.Μ.Πολυτεχνείου το 2012 και έστειλε  επιστήμονες της  έδρας Φραγμάτων του Πολυτεχνείου για επιτόπια λήψη στοιχείων, εκτίμηση, αξιολόγηση και σύνταξη της απαιτούμενης μελέτης. Την περασμένη Άνοιξη,  που το νησί μας  κηρύχθηκε  σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας, έστειλα το εις χείρα μου αντίγραφο της μελέτης αυτής  στον Πρόεδρο και το Τ.Σ. μας. Με συνοδευτικό έγγραφό,  ζητούσα   να  εισηγηθούν  προς τον Δήμο μας να συμπεριληφθεί αυτή στη σχετική απόφαση του, (μετά την επ’αυτού  εισήγηση της δημοτικής παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση») για δρομολόγηση σχετικών μελετών. Μελετών για έργα ζωτικής σημασίας για τον τόπο, προς αντιμετώπιση των συνεχώς οξυνομένων  εκ λειψυδρίας προβλημάτων. Το φράγμα αυτό είναι υψίστης σημασίας για την ευρύτερη περιοχή των Λαψάρνων, σήμερα που το πρόβλημα της λειψυδρίας καθημερινά οξύνεται.

ε) Να επισκευαστεί στα πλαίσια της αγροτικής οδοποιίας, ο αγροτικός δρόμος στα πάνω Λάψαρνα απ’τη διασταύρωση Καρίνου-Θυμέλη ως πέρα την παραγωγική περιοχή,  Πετόνα κι’ Άγιο Θόδωρο .

στ) Να οργανωθεί  το καλοκαίρι του 2026 τελετή απότισης  τιμής στους επί χρόνια αφανείς 17  ήρωες  μας, που προ διετίας αναγράφηκαν στο ηρώον μας, ως τώρα δεν έχει  γίνει.  

Ατυχώς η προς εμένα εμπάθεια του Προέδρου, εξ αίματος συγγενούς μου, αλλά το χειρότερο η μη ύπαρξη στήριξης των προτάσεών/εισηγήσεων μου απ’τον εκπρόσωπο της αντιπολίτευσης, είχαν το αποτέλεσμα αυτές να μη συζητηθούν ποτέ στο Τ.Σ. Κοινώς,  πετάχτηκαν, στον κάλαθο των αχρήστων.

Τα συμπεράσματα δικά σας.