Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης * * * Καλώς ήλθατε στο blog μου * * * "Λαψαρνιώτης" * * * Τάκης Ιορδάνης

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

O χιλιοστός νέος αναγνώστης του lapsarniotis.


                  O χιλιοστός νέος αναγνώστης του lapsarniotis.

Όταν στα μέσα του περασμένου Γενάρη σε κουβέντα με τον καλό φίλο, συγγραφέα Στρατή Δουκάκη μιλούσαμε για τα του νησιού μας, αφού κι αυτός είναι παθιασμένος Λεβιολάτρης, μου είπε ότι έχει ένα δικό του blog  το mythimneos και ότι εκεί καταχωρεί οτιδήποτε τον ενδιαφέρει σχετικό με το νησί αλλά και βεβαίως οτιδήποτε άλλο τον ενδιαφέρει και τον απασχολεί. Για μένα αυτό το πράγμα ήταν terra incognita και έδειξα εντυπωσιασμένος. Βλέποντας με έτσι μου λέει θέλεις να  κάνεις κι΄εσύ ένα; Το απαντώ αφού θέλει λεφτά και από ότι μου λένε κανα χιλιάρικο, άστο του απαντώ. Όχι μου λέει δεν θέλει τόσα πολλά. Αλλά θα σου το κάνω εγώ δώρο. Πώς θα ήθελες να το «βαφτίσεις». Χωρίς καμμία ιδιαίτερη σκέψη αυθόρμητα του είπα Λαψαρνιώτης. Έτσι το lapsarniotis “καθελκύσθηκε” στα βαθειά νερά της ηλεκτρονικoύ ... ωκεανού, της καθαρής αλήθειας και της κρυστάλλινης διαφάνειας. Καλοτάξιδος φαίνεται ότι είναι. Το κυριότερο φαίνεται ότι αρέσει, στους άλλους. Όταν ξεκίνησα, ήμουν επιφυλακτικός, πολύ διστακτικός και προβληματισμένος στο τι θα βγεί από αυτή την νέα … περιπέτειά μου. Στην αρχή άρχισα να το βλέπω ως μια νέα αποκοτιά μου. Σκεφτόμουν ότι θα γράψω κανα δύο φορές και αυτό θα ήταν όλο. Θα τα παρατούσα στη συνέχεια.

Αμ δε !!
Κάθε μέρα, όλο και κάποιοι καινούργιοι αναγνώστες του. Κάθε μέρα και πλήθυναν. Όχι μόνο οι τελείως νέοι αλλά και οι παλιοί αυξάνονταν. Έτσι άρχισε να υπάρχει η άτυπη δέσμευσή μου με όλους τους αναγνώστες του lapsarniotis. Σ’ όλους σας. Και σήμερα ύστερα από τρεις κοντά μήνες σήμερα «μπήκε» στο lapsarniotis ο χιλιοστός νέος αναγνώστης.
Δεν μπορώ να εκτιμήσω το αν σύμφωνα με τα σχετικά standards ο αριθμός αυτός είναι μεγάλος ή μικρός. Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι λαμβανομένου υπ’ όψη του γεγονότος ότι οι συνολικές επισκέψεις των αναγνωστών του είναι υπερδιπλάσιες, αυτό σημαίνει ότι κατά τεκμήριο όποιος πρωτοδιαβάζει το lapsarniotis ξανάρχεται τουλάχιστο άλλη μία φορά για να δει τι γράφει. Ε! τούτο πιά αποτελεί την άκρα δέσμευσή μου. Και έτσι προσπαθώ αδιάλειπτα και σχεδόν κάθε μέρα να αναρτήσω σ’ αυτόν, ένα κείμενό μου. Ασφαλώς το μόνο που ως στιγμής δεν έχει γίνει είναι η αμφίδρομη και διαδραστική διαδικασία με όλους εσάς. Λίγες φορές έλαβα σχόλια επί των γραφομένων μου με θετικές προσεγγίσεις πάντοτε, εκτός μιάς αρνητικής (και αυτής, όχι βεβαίως επί της ουσίας των γραφομένων μου, αλλά από προσωπική εμπάθεια εναντίον μου και την σκέψη μου να επιλέξω το lapsarniotis όνομα του blog μου αυτού, η οποία εκδηλώθηκε από δυσώδες, δύσμορφο και αηδιαστικό ανώνυμο σκουλήκι, που έρποντας παρεισέφρησε στα κείμενα του lapsarniotis, άφησε τα … περιττώματα του και έκτοτε εξαφανίστηκε, παρ’ όλο ότι το προκάλεσα με την απάντησή μου να αποκαλύψει το πρόσωπό του. Αλλά από σαπρόφυτα, τυφλοπόντικες και σκουλήκια που τρέφονται με το βόρβορο, τις σάπιες σάρκες  και τη μαυρίλα της ανωνυμίας, τι να περιμένει κανείς;!).
Ακόμη αυτό που θα ήθελα να καταθέσω είναι  πως οι αναγνώστες του lapsarniotis δεν μένουν μόνο στα όρια της χώρας ( από Ηράκλειο ως Ξάνθη και από Πάτρα, Καρδίτα ως Λέσβο) αλλά και σε άλλες χώρες του πλανήτη όπως τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, το Βέλγιο, τον Καναδά, την Αυστραλία και άλλες.  

Όλα αυτά για μένα αποτελούν ηθική μου δέσμευση απέναντί σας. Θέλω τέλος να πιστεύω ότι ο μεταξύ μας εποικοδομητικός διάλογος στον οποίο και προσβλέπω, θα ενδυναμώσει τις σχέσεις μας και έτσι θα κάνω τα αδύνατα - δυνατά να συνεισφέρω αδιάλειπτα με τις σκέψεις μου, τις ανησυχίες μου, τους προβληματισμούς μου στην αμοιβαίως επωφελή αυτή επικοινωνία. Θα σταματήσω δε ευθύς αμέσως (είναι η απόλυτη δέσμευσή μου),  μόλις καταλάβω ότι τα της συνεισφοράς μου αυτής στείρεψαν και δεν έχω πιά να δώσω τίποτα άλλο.
Εύχομαι η ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Θεανθρώπου μεθαύριο να δώσει σωφροσύνη, καταλαγή και αγάπη σ’ όλο τον Κόσμο, στους χαλεπούς αυτούς καιρούς που διέρχεται όλη η ανθρωπότητα. 
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ. 

Υ.Γ. Ο φίλος Στράτος με την γυναίκα του βρίσκεται αυτό τον καιρό πίσω  στη δεύτερή του πατρίδα όπως τη λέει, τη Βενεζουέλα  για να παντρέψει το γιό του. Τους εύχομαι από καρδιάς να τους ζήσει το νεόνυμφο ζευγάρι και με το καλό, καλή επάνοδο.  

13.04.2012                        Τάκης Χαραλ. Ιορδάνης (Ph.D.)    

2 σχόλια:

Μηθυμναίος είπε...

Me thn kalhmera mou apo th deyterh patrida mou th Venezuela, stelnw tous thermous xairetismous mou, estw kai se greeklish, gia na valeis sth syllogh kai touth th makrinh patrida, pou ektos olwn twn allwn einai panemorfh!!!
Gia sena, thn oikogeneia sou kai olous tous filous tou Lapsarnioti na 'ste kala kai KALH ANASTASH!!!

Λαψαρνιώτης είπε...

Το ανθρώπινο μήνυμα είναι πάντα ευπρόσδεκτο, ακόμη κι αν είναι σε greeklish. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και σε σένα, την οικογένειά σου (εκεί στα μακρινά, τα ξένα)καλέ μου φίλε mythimnaie.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ επίσης σ' όλο τον Κόσμο.