ΨΕΜΑ, ΨΕΜΑ, ΨΕΜΑ και πάλι ΨΕΜΑ

 

ΨΕΜΑ, ΨΕΜΑ, ΨΕΜΑ και πάλι ΨΕΜΑ

       Με το ΨΕΜΑ,  αντί της ολοκληρωμένης σκέψης και ορθολογικής κρίσης  προσπαθεί να παραστήσει  τον  Πρόεδρο στην Άντισσα ο κ. Ιορδάνης Ηλία Ιορδάνου.

Πλέον της έλλειψης σκέψης και κρίσης που τον χαρακτηρίζει, τον κ. Ιορδάνη Η. Ιορδανου, αυτό που επιτείνει τα πράγματα είναι το ολογογράμματο του, αφού άλλα διαβάζει κι άλλα καταλαβαίνει. Προσπαθεί να παραστήσει τον Πρόεδρο στην Άντισσα (διάβασε το 4 πιο κάτω) με  αυτά τα τρία χαρακτηριστικά του, μετερχόμενος κατά περίπτωση το ΨΕΜΑ. Παραθέτω τέσσερα ΨΕΜΑΤΑ του, μόνο του δεύτερου εξαμήνου 2025 : 

 1^ο  ) Στο ΨΕΜΑ στηρίχθηκε για να συντάξει το κείμενο της επαίσχυντης, ιταμής  απόφασης του Τ.Σ. του περασμένου Ιουνίου, σε δύο αιτήσεις μου της περασμένης  Άνοιξης, να μου  παραχωρηθεί η Κοινοτική αίθουσα για να πραγματοποιήσω βιβλιοπαρουσίαση λογοτεχνήματός μου τον περασμένο Αύγουστο. Το ΨΕΜΑ ήταν ότι τάχα αποκάλεσα αυτόν σε κάποιο άρθρο μου άτιμο. ΨΕΜΑ, που του το κατάδειξα με σχετική προς αυτόν επιστολή μου, στις 8/09/2025, που κοινοποιούσα στο  Δήμαρχο μας κ. Ταξιάρχη Βέρρο και τα μέλη του Τ.Σ. μας κ.κ. Γ. Δουρουδή , Β. Καμενή

 Ακόμη την ιταμή αυτή απόφαση οδηγήθηκε στο να την γράψει  όπως την έγραψε, (ως αναφέρεται στο ίδιο αυτό επαίσχυντο κείμενό της), επειδή σε άλλο άρθρο μου τον απεκάλεσα ταγό, που είναι αληθές. Το ολιγογράμματο του είναι τόσο και τέτοιο που δεν γνωρίζει ότι με τη λέξη ταγός όχι μόνο δεν τον προσέβαλα, αλλά αντιθέτως του έδωσα τίτλο τιμής, αφού ταγοί κατά την αρχαιότητα  αποκαλούνταν οι αρχηγοί του Στρατού και της Πολιτείας. Εξ άλλου, το ταγός χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα, ως λ.χ. ‘‘ταγοί της εξουσίας’’.  

Με την επιστολή μου της 8/09/2025 του ζήτησα να ανακαλέσει, ανασκευάσει, αποσύρει αυτό το κατάπτυστο και άκρως προσβλητικό προς το πρόσωπό μου κείμενό του, που χτίστηκε πάνω στο ΨΕΜΑ, αλλά και στο ολογογράμματό του, αλλ΄ αυτός  δεν έχει τον ανδρισμό να παραδεχθεί το τραγικό του λάθος και να προβεί σε κάτι το ανθρώπινο.         

 2^ο   ) Το ΨΕΜΑ μετήλθε προκειμένου να επιβάλλει το όνομα του Προέδρου Δούκα Χατζηγεωργίου ως τάχα συντελεστή της δημιουργίας του  εξαταξίου Γυμνασίου του χωριού μας, εξαφανίζοντας αρχικά τελείως το όνομα του δημιουργού του, του μεγάλου Γιάννη Φωτιάδη. Αυτό με το να αναρτήσει στο Γυμνασιακό συγκρότημα το καλοκαίρι,  τις ταμπέλες:

 1^η) ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ – ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ                                                                             . .    .      .    ΔΟΥΚΑΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ                                                                                                                                               2^η) ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ                                                                                                             ΔΟΥΚΑΣ    ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΨΕΜΑ, ότι εφάρμοσε απόφαση άλλων. Ψέμα μέγα, αφού σχετική απόφαση του Υπουργού Παιδείας δημοσιευμένη σε ΦΕΚ, ως θεσμικά προβλέπεται  ουδέποτε  υπήρξε. Τον προκάλεσα να το παρουσιάσει το ΦΕΚ αλλά “εποίησε τη νήσσα”, χωρίς καν να απαντήσει. Φυσικά δεν παρουσίασε ΦΕΚ και της τροποποίησης που ο ίδιος έκανε  όταν στις 12.12.2025 εντοίχισε τις δύο νέες ταμπέλες, (έδωσε λύση κατά τον τρόπο που λέγεται αισχρή Εγγλέζική πολιτική, αφού καθ’ ολοκληρία το έργο ανήκει στον δημιουργό του, τον Γιάν. Φωτιάδη) :

 1^η )ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ

        “ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ”’                           

2^η) ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ                                                                                                                            .  .  .  ΔΟΥΚΑΣ    ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ.

Μια τέτοια τροποποίηση, μέχρι να λάβει σχετικό ΦΕΚ,  ήθελε α) απόφαση του Δήμου, β) εισήγηση της  Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου και τέλος  γ) την υπογραφή του Υπουργού Παιδείας. Πράγμα που σημαίνει χρόνο πολλών πολλών μηνών, αν όχι ετών. Άλλο ένα προφανές δηλαδή ΨΕΜΑ. Μόνος του λοιπόν έκανε την τροποποίηση και τον εντοιχισμό των νέων ταμπελών, προσφέροντας   μεγαλόθυμα εκδούλευση  προς την εγγονή του μεγάλου Γιάννη Φωτιάδη, που ασφαλώς δικαίως διαμαρτυρήθηκε όταν   είδε  τον μεγάλο και ακάματο αγώνα του αείμνηστου παππού της στο να γίνει το εξατάξιο  Γυγνάσιο του χωριού μας, να τον ξεχνούν κάποιοι(ος) εσκεμμένα, προς ικανοποίηση μέντορα του,  παρατρεχάμενων του  και της εκλογικής πελατείας του. Ήτοι, το όλο εγχείρημα και στις δύο φάσεις του, από το καλοκαίρι ως τις 12.12.2026 είναι ένα μεγάλο ΨΕΜΑ.

3^ο ) ΨΕΜΑ ακόμα  μετέρχεται  στο κείμενο του «τα του καίσαρος τω καίσαρι» στην ΗΧΩ που τρεχόντως κυκλοφορεί,  για να γράψει εναντίον μου όπως από εμπάθεια είναι ο καημός του,  πράγματα τα οποία  φαντάζεται ότι περιλαμβάνονται στο άρθρο μου « Όταν επιχειρείται  στρέβλωση της Ιστορίας» στην  Αιολίας λόγος/ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ   στις 18 Οκτωβρίου  2025, που συσχετίζεται με το 2^o θέμα,  ανωτέρω. Ψευδόμενος, αναφέρεται σε μένα στη βάση τάχα  του άρθρου μου αυτού, ως γράφει: <<Υπονοήθηκε δε ότι υπεύθυνος και υποκινητής της υπόθεσης ήταν ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Άντισσας, ο οποίος μάλιστα μου απέδωσε κοσμητικούς χαρακτηρισμούς, όπως “κακόλογος”, “ψεύτης”, “ολιγογράμματος” και “εμπαθής” >>. Φαντασίας γέννημα. Ουδέν ψευδέστερο. Κανένας απ’ τους εν λόγω χαρακτηρισμούς, δεν υπάρχει στο άρθρο μου αυτό. Τούτο το διαπιστώνει ο όποιος καλόπιστος  διαβάσει  το άρθρο μου αυτό στο blog μου http://lapsarniotis.blogspot.com  (ημερομηνία ανάρτησης 20/10/2025), αλλά και στον ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ της 18.10.2025.

Ακόμη συνεχίζει αναφερόμενος πάλι σε μένα :  << …ο οποίος – σύμφωνα με όσα αναφέρει – ενημερώθηκε από  “δημοκρατικούς πολίτες της Άντισσας”>>. ΨΕΜΑ. Όταν η δική μου γραφή είναι «…μου τηλεφώνησε συγγενής, δημοκρατικός άνθρωπος...».Ψευδόμενος  παραποιεί  ως συνηθίζει αυτά που διαβάζει, επί τούτου. Στην περίπτωση αυτή για να δείξει ότι εναντίον του είναι κάποιοι Αντισσαίοι πολίτες  που  τολμούν ακόμα να του κάνουν κριτική (έτσι το “συγγενής, δημοκρατικός άνθρωπος” το έκανε “δημοκρατικούς πολίτες”).

 4^ο  ) Το πλέον  πρόσφατο ΨΕΜΑ που έχει σχέση με την από μέρους του   αποσταλείσα αρνητική εισήγηση, στο προς την Υπουργό Παιδείας  αίτημα μου να επαναχαρακτηρισθεί η Πλατεία του χωριού μας ως οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας ως αναφέρεται μαζί με άλλα 25 του νησιού μας στην σχετική Υ.Α, του 1965 (αποχαρακτηρίστηκε, από την Χούντα το 1971, το μόνο απ’ τα 26), που του ζητήθηκε από την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Λέσβου. Όταν  ο Πρόεδρος κ. Ι.Η. Ιορδάνου  ερωτήθηκε από ιεραρχικά ανωτέρους του γιατί έκανε αρνητική εισήγηση στο να επαναχαρακτηριστεί η Πλατεία μας ως «οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας», ανασηκώνοντας τους ώμους του ως τάχα  να μη γνώριζε γιατί,  αλλά  βέβαια με συστολή ενόχου  ξεστόμιζε «Όχι εγώ κύριοι το …Τ.Σ.», ποιοι δηλαδή;  Ο αντιπρόεδρος Γ.Δουρουδής και ο εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης Β. Καμινής. Ή γνώριζε και η δικαιολογία του είναι ένα ακόμη ΨΕΜΑ ή το χειρότερο ότι  αυτός παριστάνει τον Πρόεδρο και οι άλλοι δύο του Τ.Σ. κάνουν κουμάντο στο χωριό.

 Μ’ όλα αυτά τα ΨΕΜΑΤΑ ο τίτλος που επαξίως του ανήκει είναι το :  ΨΕΥΤΗΣ.

Ύστερα από την πλημμυρίδα ΨΕΜΑΤΟΣ του κ. Ιορδάνη Η.Ιορδάνου κατά τα προαναφερθέντα, πόση άραγε υποκρισία εμπεριέχει η ακροτελεύτια παράγραφος του  στην ΗΧΩ κείμενού του « τα του καίσαρος τω καίσαρι»; <<Εύχομαι το ζήτημα αυτό (η ονοματοδοσία του Γυμνασίου-Λυκείου) να αποτελέσει αφορμή για περισσότερη ενότητα και λιγότερη αντιπαράθεση. Η Άντισσα αξίζει συνεργασία, νηφαλιότητα και σεβασμό>>.

Για το «ΜΙΛΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΗΣ». Συνεχίζεται η διερεύνηση εξεύρεσης χρηματοδότησης. Άρθρο μου στην Αιολίας λόγος/ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ

 

Σελ.4                    ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ                    ΣαββατοΚύριακο 3 Ιανουαρίου 2026

Αιολίας λόγος

 Για το «ΜΙΛΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΗΣ»                       .                            Συνεχίζεται η διερεύνηση εξεύρεσης χρηματοδότησης.

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Στην ωραία αίθουσα του Συλλόγου των Αντισσαίων της Αθήνας στις 14/12/2025, πραγματοποιήθηκε έκτακτη Γ.Σ. της ΟΛΣΑ, με μοναδικό θέμα, την. συνέχιση των διερευνήσεων απ’το νέο Δ.Σ (εκλογές Ιουνίου 2025), ως την 31/5/2026. Στο εάν υπάρχει η δυνατότητα  το κτίριο «Μίλτη Παρασκευαΐδη» να  ολοκληρωθεί χωρίς να υπάρξει απώλεια σε αντιπαροχή το 40%, εκ των 550 τ.μ. αυτού. Τούτο συζητιέται με κάποιον συγκεκριμένο εργολάβο απ’το 2018.

 Αφού ολοκληρώθηκαν τα προκαταρκτικά της διαδικασίας της Γ.Σ., τον λόγο πήρε ο Πρόεδρος Γιάννης Φράγκος. Ο λόγος του μεστός περιεχομένου και συνοπτικός, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Για  το συγκεκριμένο θέμα, ανέφερε τις από της εκλογής του κινήσεις του,  μαζί με άλλα μέλη του Δ.Σ., προς διάφορους θεσμικούς παράγοντες του νησιού (περιφερειάρχης, βουλευτές, δήμαρχοι) προς διερεύνηση το εάν υπάρχει δυνατότητα χρηματοδότησης από δημόσιο φορέα για ολοκλήρωση του κτιρίου, του ευπατρίδη Μίλτη Παρασκευαϊδη, χωρίς την  όποια απώλεια. Αυτού, που απ’το 2015  στέκει σκέτο καρά γιαπί (κόστισε 400.000 Ευρώ, κατά έγγραφο του αειμνήστου Δ.Χαλαυτή, μέλους του Δ.Σ. της ΟΛΣΑ και Προέδρου των Πλωμαριτών), στην Κοτυαίου 5, Κολονάκι/Αμπελόκηποι, που κατά τη διαθήκη του αειμνήστου Μίλτη θα έπρεπε να υπάρξει «στο διηνεκές Πνευματικό Κέντρο των Λεσβίων». Επειδή δεν ολοκληρώθηκε η σχετική προσπάθεια τους και εκ του ότι υπάρχουν περιθώρια  περαιτέρω έρευνας τόσο με δημόσιους όσο και ιδιωτικούς φορείς, ως τόνισε,  ζήτησε από το Σώμα, να  επιτρέψει στο Δ.Σ. να  συνεχίσει σχετικώς ως τέλη Μαΐου. Προς στιγμή φάνηκε ότι με ομοφωνία θα δινόταν η ζητούμενη παράταση. Όμως σιγά σιγά άρχισε να αναπτύσσεται ένας αντιπολιτευτικός λόγος από τρία μέλη παλαιοτέρων Δ.Σ.. Ένα μάλιστα εξ αυτών, που και σήμερα είναι μέλος του Δ.Σ., στην μετά του Προέδρου τοποθέτησή (ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ.), ομίλησε λέγοντας ότι δεν συμφωνεί με το αιτούμενο απ’τον Πρόεδρο και ότι άμεσα θα πρέπει να προχωρήσει το Δ.Σ. στην υπογραφή της συμβάσεως της αντιπαροχής με τον εργολάβο. Χρειάζεται, ασφαλώς, απάντηση  στο γιατί το μέλος  αυτό διαφοροποιήθηκε.

Απ’την ομιλία του Προέδρου δύο σημεία έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Πρώτο, ότι η διαπραγμάτευση με π.μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΣΑ, σε αποθήκη του οποίου κρατούνται τα αρχεία της Ομοσπονδίας και τα «κινητά Παρασκευαΐδη» τα αναφερόμενα στη διαθήκη του, κατέληξε σε πλαίσια λογικής. Έτσι τούτα θα επιστραφούν στην Ομοσπονδία. Έκλεισε δηλαδή μία χαίνουσα πληγή, που οφειλόταν στο ότι η Ομοσπονδία δεν κατέβαλε επί μακρόν το συμφωνηθέν μίσθωμα.  

Δεύτερο, και ασφαλώς  σημαντικότατο, ότι η αρχική άδεια κατασκευής του κτιρίου Παρασκευαΐδη ήταν για Πολιτιστικό Κέντρο, (Άδεια 801/ 2011, με μελετητή τον συγχωρεμένο Παναγ.Στυλιανού) ήτοι κατά το γράμμα και το πνεύμα της διαθήκης και η δεύτερη ύστερα από  γενομένη  αναθεώρηση αυτής, όπως τόνισε, που έχει αλλάξει κατά τους δύο απ’τους πέντε ορόφους του κτιρίου, σε οικίες/διαμερίσματα. Τούτη η πληροφόρηση έπεσε ως «κεραυνός εν αιθρία» στα αυτιά των παρευρισκομένων. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι την ύπαρξη δύο αδειών και την αλλαγή απ’την πρώτη στη δεύτερη δεν γνώριζαν τα μέλη του νυν Δ.Σ. Δεν αποκαλύφθηκε αν μέλη  των προηγουμένων ως το  θέρος 2025 Δ.Σ., γνώριζαν αυτό.  Ασφαλώς, κάποιοι απ’αυτούς  το γνώριζαν, αφού προδήλως είχαν συναινέσει στην απαιτούμενη διαδικασία για την αλλαγή από καθαρό Πολιτιστικό Κέντρο, σε κατά τους δύο ορόφους του, οικίες/διαμερίσματα. Έτσι προφανώς θα καλυπτόταν το 40% της αντιπαροχής, όπου δύο όροφοι του κτιρίου ήτοι 220 τ.μ. θα  διαρρυθμίζονταν σε  οικίες/διαμερίσματα. Εδώ χρήζει απαντήσεως το ερώτημα: Θα ήταν τούτο συμβατό προς την επιταγή του διαθέτη κατά την οποία το κτίριο «Μίλτη Παρασκευαΐδη»  θα αποτελούσε κέντρο των Λεσβίων  για τη «…διατήρηση της γλώσσας, της παράδοσης και του πολιτισμού της Λέσβου» ως αυτολεξεί αναφέρεται στη διαθήκη; Με δεδομένο ότι οι οικίες/διαμερίσματα αυτά θα αγοραστούν από “έχοντες και κατέχοντες”, (τιμή του τ.μ. στην περιοχή, υπερβαίνει τα 5.000 Ευρώ) με μαθηματική ακρίβεια αυτοί θα επέβαλαν, η κίνηση Λεσβίων προς και από το υποτιθέμενο “σπίτι” τους, να είναι η ελάχιστη δυνατή. Έτσι ενώ θα έπρεπε αυτό να αποτελεί κυψέλη δημιουργίας όλων των Λεσβίων για τη «…διατήρηση της γλώσσας, της παράδοσης και του πολιτισμού της Λέσβου» προσερχόμενοι  απρόσκοπτα σ’αυτό, τελικά, θα μετατραπεί σε μια απρόσιτη γι’αυτούς γωνιά.      

Και όμως στην όποια λογική, όποια  σκοπιμότητα οι εναντιωθέντες στην ζητηθείσα παράταση, υπήρξαν υπέρμαχοι της αντιπαροχής, επικαλούμενοι σχετική απόφαση προηγούμενης Γ.Σ. Δεδομένου ότι οι ίδιοι ήταν Πρόεδροι και μέλη του Δ.Σ. του προ το θέρος 2025, η ερώτηση που γεννάται είναι γιατί δεν υπέγραψαν αυτοί με τον εργολάβο τη  σύμβαση για την αντιπαροχή; Φοβόντουσαν μήπως συνέπειες νομικής φύσεως; Τώρα όμως επέμεναν να ολοκληρωθεί η διαδικασία,  υπογράφοντας τη σύμβαση το νέο Δ.Σ. Η επιμονή τους μάλιστα υπήρξε τόση, που μία πρόσφατη επιστολή του εργολάβου προς το νέο Δ.Σ. στο να προχωρήσουν στην υπογραφή της σύμβασης, θέλησαν να παρουσιάσουν, μετ’ επιτάσεως μάλιστα, ως τάχα εξώδικο. Αυτό ποτέ δεν θα μπορούσε να εκληφθεί  ως τέτοιο, αφού όπως διευκρίνισε ο π.Πρόεδρος Μάκης Κουρσούνης και επιβεβαίωσε ο Πρόεδρος Γιαν.Φράγκος, ουδέποτε υπήρξε μία σχετική έγγραφη συμφωνία.   

Μία άτοπη επίσης τοποθέτησή τους ήταν η κριτική σε έργο νεκρού. Αναφέρθηκαν στην αρχική μελέτη [αυτή του Πολιτικού Μηχανικου. Παναγ(Τάκη) Στυλιανού, αξέχαστου συνοικοτρόφου μου στο Οικοτροφείο Αριστευόντων μαθητών της Μητροπόλεως Μυτιλήνης], λέγοντας ότι  τρίτος Μηχανικός τους  είπε πως  σε ένα σεισμό, θα κατέρρεε το κτίριο! Ας σημειωθεί ότι η μελέτη αυτή είχε εγκριθεί απ’την Πολεοδομία. Άραγε θα έβαζαν ποτέ  υπογραφή στην εγκριτική απόφαση τους αν υπήρχε μια τέτοια θεμελιώδους σημασίας εγκληματική ατέλεια, οι του Πολεοδομικού γραφείου εγκρίναντες αυτή, που σ’όλη την ιεραρχία του ήταν κι εκείνοι Μηχανικοί του δομικού κλάδου;

Τη διαδικασία της Γ.Σ. έκλεισε, τέλος,  η τοποθέτηση δύο εξειδικευμένων  νομικών, που είχε καλέσει ο Πρόεδρος Γιαν.Φράγκος. Η τοποθέτησή τους, διέλυσε τις όποιες απορίες κ.λπ., ειδικότερα όταν ανέφεραν τις νομικές συνέπειες (απιστία κ.άλ.) αν υπάρξει σύμβαση με τον εργολάβο, χωρίς προηγουμένως να υπάρξει έγγραφη συμφωνία μεταξύ Δ.Σ. ΟΛΣΑ και εργολάβου, αποδεκτή απ’όλους του Συλλόγους μέλη της Ομοσπονδίας. Ακολούθησε τέλος, η δι’ ανατάσεως της χειρός ψηφοφορία κατά την οποία υπήρξαν 18 θετικές ψήφοι υπέρ της παρατάσεως και δύο λευκές, εξ εκείνων που εναντιώθηκαν στην παράταση, οι οποίοι δίκην Πόντιου Πιλάτου ‘‘ένιψαν τας χείρας’’.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: (Το άρθρο μου αυτό, επιμελήθηκε με ιδιαίτερη προσοχή η κα Νίκα Σκούφου η Διευθύντρια του «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ» που το εμπλούτισε με:                                                  - τις φωτογραφίες α) του αειμνήστου Μίλτη, και β) του Προεδρείου της Γ.Σ.,                        - τα σχεδιαγράμματα του 5όροφου κτιρίου i) την πλαγία όψη του και ii) την δομή του και τέλος                                                                                                                                      .     - εντός πλαισίου το ακόλουθο: Το κτίριο αποτελείται από 5 ορόφους και pillotis και περιλαμβάνει                                                                                                                         .    4 λειτουργίες (πέραν των χώρων στάθμευσης και των αποθηκών).                                          1 Αμφιθέατρο – Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων                                                                        2 Αίθουσες μονίμων και περιοδικών εκθέσεων                                                                      . 3.Βιβλιοθήκη                                                                                                                              4. Γραφεία και χώρους Διοίκησης)

Πρόεδρος Ι.Η.Ιορδάνου : «Όχι εγώ κύριοι, το …Τ.Σ.»

 Πρόεδρος Ι.Η.Ιορδάνου : «Όχι εγώ κύριοι, το …Τ.Σ.»  

Ξανθοπούλου στην ταινία “ Το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο” : «Όχι εγώ κύριε, η … Γιαδικιάρογλου».

 Στο γιατί του καθηγητού της, η Ξανθοπούλου ανασηκώνοντας τους ώμους της γιατί  τάχα δεν γνώριζε  αλλά και με συστολή ενόχου ξεστόμιζε το αμίμητο  «Όχι εγώ  κύριε, η … Γιαδικιάρογλου». 

Κατά όμοιο τρόπο κι ο Πρόεδρος της Κοινότητας Αντίσσης Λέσβου, Ι.Η. Ιορδάνου όταν ερωτήθηκε από ιεραρχικά ανωτέρους του γιατί έκανε αρνητική εισήγηση στο να επαναχαρακτηριστεί η Πλατεία μας στην Άντισσα,  ως «οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας» και “ευλόγησε” την απόφαση της ΧΟΥΝΤΑΣ του 1971, ανασηκώνοντας τους ώμους του ως τάχα  να μη γνώριζε γιατί ,  και βέβαια με συστολή ενόχου  ξεστόμιζε «Όχι εγώ κύριοι το …Τ.Σ.», ποιοι δηλαδή;  Ο αντιπρόεδρος Γ.Δουρουδής και ο εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης Β. Καμινής.

 Στη σπερμολογία που διέδωσε προ ημερών ότι την πρότασή μου προς την Υπουργό Πολιτισμού τον περασμένο Μάρτη, να επαναχαρακτησθεί η Πλατεία μας ως «οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας» η  Αποκεντρωμένη (στη Μυτιλήνη) την πέταξε (με ποια άραγε αρμοδιότητα;) στο καλάθι των αχρήστων ή ότι την έβαλε στο αρχείο έγραψα στο fb το: 

<<Η σπερμολογία που αποσκοπεί  στη συσκότιση της αλήθειας, είναι χειρότερη από ψέμα. 

 Η πρόσφατη γνωμοδότηση του Τ.Σ.  που  “ευλόγησε” την απόφαση της ΧΟΥΝΤΑΣ του 1971 να αποχαρακτηριστεί η περικαλλής Πλατεία του χωριού μας ως οικοδόμημα   ‘’χρήζοντος ειδικής προστασίας’’  ως είχε η Υ.Π. μαζί με άλλα 25 οικοδομήματα του νησιού μας το 1965 (επί δημοκρατικής διακυβέρνησης Γ.Παπανδρέου)  μαζί με τον σχετικό φάκελο έχει σταλεί από την Νεωτέρων Μνημείων του νησιού μας στα κεντρικά του Υπουργείου Πολιτισμού. Εκεί τελικά θα παραπεμθεί  στο Κ.Σ. Είναι άξιο προσοχής το πώς αντιμετώπισε ο Πρόεδρος του Τ.Σ. Αντίσσης Ι.Η.Ιορδάνου το θέμα,  ο οποίος ερωτηθείς γιατί έκανε τη σχετική αρνητική γνωμοδότηση απήντησε ότι του το επέβαλαν, κατά τα λεγόμενα του,  τα μέλη του Τ.Σ. δηλ. ο αντιπρόεδρος Γ.Δουρουδής   και ο εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης  Β. Καμενής. 

Η εισήγηση του ήταν στο να μην επαναχαρακτηριστεί αυτή  ως  οικοδόμημα  ‘‘χρήζοντος  ειδικής προστασίας’’,  κατά πως είχα αιτηθεί  σχετικώς  από την Υπουργό Πολιτισμού  την περασμένημέ Άνοιξη.

 Η  ικανότητα σκέψεως και κρίσεως για μια ακόμα φορά περίσσεψε στο κεφάλι του προέδρου Ι.Ιορδάνου>>.

Επέτειος της απελευθέρωσης της Άντισσας Λέσβου στις 18 Δεκεμβρίου 1912.

 

Επέτειος της απελευθέρωσης της Άντισσας Λέσβου στις 18 Δεκεμβρίου 1912.

                         --------------

Μετά τη νικηφόρο μάχη του Κλαπάδου στις 8 Δεκεμβρίου 1912,  ελευθερώθηκε η Κεντρική, η Βόρεια, μέρος της Ανατολικής και όλη η Δυτική Λέσβος. Το υπόλοιπο νησί απελευθερώθηκε απ’ το Ναύαρχο Κουντουριώτη με το θωρηκτό Αβέρωφ στις 8 του Νοέμβρη.

Μετά την μάχη του Κλαπάδου άρχισαν να ελευθερώνονται ένα ένα τα χωριά μας. Πρώτο ήταν το Σκαλοχώρι στις 9. Τελευταίο η Ανεμώτια στις 23. Προτελευταίο η Βατούσα στις 19 και μία μέρα πριν, το χωριό μου η Άντισσα. Έτσι αφού το νησί ολόκληρο απελευθερώθηκε μετά την νικηφόρο μάχη του Κλαπάδου, η επέτειος απελευθέρωσης του νησιού θα έπρεπε να είναι η 8^η Δεκεμβρίου  και όχι ένα μήνα πιο μπροστά.

Για να μη ξεχνούμε την Ιστορία, καλό είναι να αναφέρουμε κάποια γεγονότα. Ο μήνας 8 Νοεμβρίου - 8  Δεκεμβρίου υπήρξε μαρτυρικός για τους Έλληνες κατοίκους που ήταν ακόμη σκλαβωμένοι.  Γιατί βασιβουζούκοι Τούρκοι οπλισμένοι σαν αστακοί  πήγαιναν τρέχοντας από χωριό σε χωριό και με κάθε είδους βία έκαιγαν, σκότωναν, κατέστρεφαν κ.άλ. τραγικά. Έτσι ο θυμόσοφος λαός μας τον φοβερό αυτό μήνα τον ονόμασε “ Φόβια.

Αυτά τα δεινά τα πληρώσαμε, γιατί οι κρατούντες της Μυτιλήνης αφού εκείνοι ελευθερώθηκαν ποσώς τους ένοιαξε για τους Έλληνες στο υπόλοιπο νησί. Οι Τούρκοι έκαναν ότι έκαναν επειδή είχαν την πληροφόρηση ότι ο Τούρκικος στόλος θα έβγαινε απ’ τα Δαρδανέλια και θα ξανακαταλάμβανε τη Λέσβο.

Ευτυχήσαμε να υπάρξουν οι νικηφόρες ναυμαχίες της Λήμνου και της Λήμνου που είχαν το αποτέλεσμα να “μαντρώσουν”   το στόλο των Τούρκων στα Στενά κι έτσι εμείς οι Λέσβιοι ύστερα από 4,5 αιώνες αποκτήσαμε επί τέλους την ελευθερία μας.

Ευχές λοιπόν και του χρόνου η Απελευθέρωση όλου του νησιού μας. Ασφαλώς και της γενέτειράς μου Άντισσας την  18^η του Δεκέμβρη.

     

Δρ. Τάκης Χ.Ιορδάνης (Ph.D.)           18.12.2025

ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΝΤΙΣΣΑΣ: αποχαρακτηρισμός; Ο Πρόεδρος και το Τ.Σ. Άντισσας γνωμοδότησαν υπέρ της Χουντικής απόφασης ...

 

σελ. 16             ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ                        ΣαββατοΚύριακο 20 Δεκεμβρίου 2025

Αιολίας λόγος

                   ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΝΤΙΣΣΑΣ: αποχαρακτηρισμός;              Ο Πρόεδρος και το Τ.Σ. Άντισσας  γνωμοδότησαν υπέρ της Χουντικής απόφασης του 1971 περί αποχαρακτηρισμού της   ως  «οικοδόμημα χρήζοντος  ειδικής προστασίας»;

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Κάποια φορά τη δεκαετία του ’60 συζητώντας με τον  αείμνηστο  Γιάννη Φωτιάδη, για το θέμα της Πλατείας της γενέτειράς μας Άντισσας,  που το 1965 με Υ.Α. είχε χαρατηρισθεί ως «οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας» μου έλεγε ότι όταν ανέλαβε την Κοινότητα τη δεκαετία του ‘20, τον χώρο της διέσχιζαν δύο λαγκάδια και για να περάσεις απ’ την μια πλευρά της στην άλλη πλείστοι όσοι κίνδυνοι υπήρχαν. Ακόμη ότι μέσα σ΄αυτή τριγυρνούσαν κάθε είδους κατοικίδια (κότες, χοίροι, γάτες κ.άλ.). Κατά τα δώδεκα χρόνια της Προεδρίας του, είχε βάλλει στόχο να τη διαμορφώσει σε πλατεία. Πρώτο βήμα ήταν η δημιουργία του κεντρικού υπονόμου. Την τελική σημερινή μορφή της έλαβε μέσα στους δίσεκτους χρόνους της Γερμανοκατοχής που διαστρώθηκε με τις εξ ανδεσίτη πετροπελεκητές πλάκες.

Η παριστώσα εικόνα που είχα  στο μυαλό μου ως παιδί και έφηβος της Πλατείας μας  αυτής ήταν εκείνη που το 1965 αποδόθηκε με την σχετική Υπουργική Απόφαση ως «οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας», συμπεριλαμβανομένη μαζί με τα άλλα 25 οικοδομήματα σ’όλο το νησί μας. Ήταν αυτή που είχα παίξει ως παιδί και είχα μάθει απ’ τους γονείς μου, δασκάλους μου και τους πατριώτες δημοκρατικούς πολίτες ότι γι’ αυτή δούλεψαν  οι εργαζόμενοι (λατόμοι του ανδεσίτη στα λατομεία του Υψηλού, οι λιθοξόοι που τους ανδεσιτικούς όγκους μετέτρεψαν σε πλάκες, οι τεχνίτες της διάστρωσης των πλακών, μεταφορείς, εργάτες κ.άλ)  αντί μιας οκάς ψωμιού την ημέρα, μέσα στην δίσεκτη εποχή της Γερμανοκατοχής, πράγμα που έκανε να μη έχουμε έστω κι ένα νεκρό από πείνα, όπως δυστυχώς είχε συμβεί τότε στη Μυτιλήνη και πολλά χωριά μας.  

Την εικόνα της αυτή κάποιοι, ατυχώς για δικό τους συμφέρον, μέσα σε μια άλλη δίσεκτη για τηνπατρίδα μας εποχή, αυτή της Απριλιανής Χούντας, έφθασαν να αμφισβητήσουν και κατόρθωσαν δια των χουντικών οργάνων με τα οποία προφανώς συναγελάζονταν να την αποχαρακτηρίσουν με άλλη Υπουργική Απόφαση το 1971. Άξιο λόγου είναι ότι,  απ’τα 26 οικοδομήματα της Υπουργικής Απόφασης του 1965, η Πλατεία μας  ήταν το μόνο που αποχαρακτηρίσθηκε.

Στις  19 του περασμένου Μάρτη, υπέβαλα στην Υπουργό Πολιτισμού κ. Λ.Μενδώνη έγγραφό  μου με το οποίο ζητούσα  να επαναχαρακτηρισθεί η περικαλλής πλατεία της   Άντισσας ως «οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας» σύμφωνα  με την Υπουργική Απόφαση την επί της δημοκρατικής Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου το 1965. Στο έγγραφό μου αυτό προς την κ. Υπουργό έγραφα: «Τούτο δεν έγινε τυχαία, αφού έλαβε χώρα 20 μόλις χρόνια μετά την Γερμανική κατοχή και ήταν νωπές ακόμη η μνήμες των γεγονότων των κατά την διάρκεια αυτής, ότε και κατασκευάσθηκε η Πλατεία αυτή. Η μεγάλη αυτή σε μέγεθος Πλατεία, έλαβε την μορφή που έχει ως και  σήμερα, διαστρωμένη από επιμελημένα πελεκημένες ανδεσιτικές πλάκες με μόχθο, ιδρώτα και δάκρυα  κατά την τραγική περίοδο της Γερμανοκατοχής. Τούτο ως βασικό στοιχείο, σε συνδυασμό προς την οικοδομική της αρτιότητα, την παγκοίνως ομολογουμένη ομορφιά της αλλά και σε συνδυασμό προς  την λειτουργικότητά της ως οικονομικοκοινωνικό κέντρο  της  κωμοπόλεως Αντίσσης, οδήγησε την Πολιτική ηγεσία του τότε Υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως μεταξύ άλλων να κηρύξει και  αυτή ως “οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας”.            .                                                      Αφού προχωρούσα  δίδοντας τα σχετικά «…για καθαρά ρουσφετολογικούς λόγους ανθρώπου(ων) σχέση έχοντος(ων) με το δικτατορικό τότε καθεστώς…» με το χουντικό αποχαρακτηρισμό στοιχεία, κατέληγα λέγοντας ότι  «ο επαναχαρακτηρισμός της Πλατείας μας στο πνεύμα και στο περιεχόμενο της Υ.Α. του 1965 θα δώσει σ’αυτήν την πρέπουσα αίγλη, θα  προβληθεί αναλόγως στους  Τουριστικούς οδηγούς και  φυλλάδια και τελικά θα προσφέρει στην Άντισσα ένεση αναπτυξιακής τόνωσης, που σήμερα ατυχώς τόσο πια χρειάζεται».              .                                                      Τέλος, προκειμένου η κ.Υπουργός να έχει ολοκληρωμένη εικόνα ως προς το θέμα, επισύναψα το στο ΕΜΠΡΟΣ δημοσίευμά μου της 3.12.2019, «Το στολίδι της Άντισσας, η Πλατεία της και η Ιστορία αυτής».    

To έγγραφο μου αυτό έστειλα   την  31.3.2025   στον Πρόεδρο της Κοινότητας Αντίσσης κ. Ιορδάνη Η. Ιορδάνου και τα μέλλη του Τ.Σ.,  γράφοντας στην ακροτελεύτια παράγραφο: «Προς το σκοπό αυτό χρειάζεται σχετική εισήγησή σας προς τον Δήμο μας, στο να γίνει  απ’ αυτόν  υποστηρικτικό  προς την Υπουργό Πολιτισμού έγγραφό του για τον “επαναχαρακτηρισμό  της “Πλατείας Αντίσσης’’ Λέσβου ως οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας”. Ευελπιστούμε να λάβουμε το εισηγητικό  αυτό έγγραφό σας, ώστε να χρησιμοποιήσουμε τούτο στα πλαίσια του νόμου».

Το προς την κ. Υπουργό έγγραφό μου, ο Γενικός Γραμματέας Πολιτισμού κ. Γ.Διδασκάλου αρχές Απριλίου διεβίβασε στην Υπηρεσία   Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Βορείου Αιγαίου, για  «… την εξέταση του θέματος με παράλληλη ενημέρωση της ιεραρχίας και του ενδιαφερομένου πολίτη».                                                                                                    .   Και αυτό το έγγραφο του Γ.Γ. Πολιτισμού διεβίβασα επίσης στον Πρόεδρο και το Τ.Σ. Αντίσσης  την 15.4.2025, γράφοντας  τους: «Θεωρώ, βάσει του εγγράφου αυτού του κ. Γενικού Γραμματέα, ότι η σχετική εισήγησή σας προς τον Δήμο μας, στο να κάνει το  απαιτούμενο  υποστηρικτικό  έγγραφό του για τον “επαναχαρακτηρισμό  της “Πλατείας Αντίσσης” Λέσβου ως οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας”, χρειάζεται κατά το δυνατό άμεσα. Ευελπιστούμε να λάβουμε αυτή τη φορά  το εισηγητικό  αυτό έγγραφό σας, ώστε να χρησιμοποιήσουμε τούτο στα πλαίσια του νόμου».

Ατυχώς ουδεμία απόκριση εκ μέρους του κ.Προέδρου και του Τ.Σ. της γενέτειράς μου, τόσο στο έγγραφό μου της 31.3.2025 όσο και αυτό της 15.4.2025, αφού προδήλως ούτε καν ασχολήθηκαν με το θέμα. Προφανώς δεν τους συγκινούσε ο Χουντικός αποχαρακτηρισμός της Πλατείας μας, δεν ασχολήθηκαν με το θέμα και φυσικά τα δύο έγγραφά μου τα πέταξαν στο καλάθι των αχρήστων.  

Αν έμενε το πράγμα μόνο στην αγνόηση των εγγράφων μου αυτών ίσως δεν  θα ήταν προς ιδιαίτερο ψέγος,  όμως η Υπηρεσία  Νεωτέρων Μνημείων Βορ. Αιγαίου προχώρησε ως όφειλε το σ’αυτούς ανατεθέν από τον Γ.Γ. Πολιτισμού έργο και μεταξύ των άλλων  ως προφανώς επέβαλαν οι ακολουθούμενες απ’ αυτούς διαδικασίες, ζήτησαν από τον Πρόεδρο και το Τ.Σ. Αντίσσης σχετική γνωμοδότηση. Με πληροφόρησαν όταν τους ρώτησα επ’ αυτού, ότι η γνωμοδότησή των ταγών της Άντισσας είναι αρνητική ως προς την  πρόταση του επαναχαρακτηρισμού. Δηλαδή τούτο συνεπάγεται ότι ο Πρόεδρος Ι.Ιορδάνου, ο Αντιπρόεδρος  Γ.Δουρουδής και το μέλος του Τ.Σ. Β.Καμινής (ο εκπρόσωπος της Αντιπολίτευσης) “ευλόγησαν” την Χουντική  απόφαση  του  1971.                                     .                                Η αρνητική αυτή γνωμοδότηση συνοδεύει τον φάκελο της υπόθεσης με ενημερωτικό σημείωμα της Υπηρεσίας Νεωτέρων Μνημείων απ’ τη Μυτιλήνη που διαβιβάστηκε στην αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου στην Αθήνα ώστε να εισαχθεί αυτή στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, όπου εκεί θα εξετασθεί το αίτημά μου να επαναχαρακτηρισθεί ή όχι η Πλατεία μας ως  «οικοδόμημα χρήζοντος ειδικής προστασίας».         Επειδή αυτές τις μέρες παρατήρησα μια έντονη κινητικότητα επί του θέματος μας αυτού στα ΜΚΔ, θεώρησα ότι είχα την υποχρέωση να γράψω το παρόν, σε τρόπο ώστε να πληροφορηθούν οι πάντες πώς έχουν τα πράγματα και έτσι να  αποφευχθούν οι τυχόν  παρερμηνείες.

ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΝΤΙΣΣΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

 

ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΝΤΙΣΣΗΣ

 

Το καλοκαίρι είχαν μπει στο χώρο του Γυμνασίου Λυκείου του χωριού μας δυο πινακίδες με τις ενδείξεις

1)              ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ – ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ         “ΔΟΥΚΑΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ”

2)              ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ

“ΔΟΥΚΑΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ”

Στην δικαιολογημένη αντίδραση της μοναδικής εγγονής του αείμνηστου Γιάννη Β. Φωτιάδη, ο Πρόεδρος του Τ.Σ. Αντίσσης της υποσχέθηκε ότι θα διορθώσει τα πράγματα.                            Αφού από εβδομάδων κατέβασε τις πινακίδες αυτές προ ημερών ανέβασε τις καινούργιες

1)              ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ                        

“ ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ”                           

2)              ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΤΙΣΣΑΣ   

        “ΔΟΥΚΑΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ”

Ανακοινώνοντας στο fb, κάτω απ αυτά έγραφε:

ΕΝΤΟΙΧΙΣΜΟΣ 12.12.2025 & ΤΕΛΟΣ.

 

Εκ του ότι βάσει των νόμων της Πολιτείας για την ονοματολογία Γυμνασίων, Λυκείων απαιτούνται :

α) απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου,

β) εισήγηση στην τοπική Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

γ) Υπουργική Απόφαση που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ),

δημιουργείται η ερώτηση, ακολουθήθηκε η διαδικασία αυτή στην περίπτωση των πινακίδων του καλοκαιριού; Αν  ναι να δημοσιοποιηθεί το σχετικό ΦΕΚ.

Για την περίπτωση των πινακίδων της 12.12.2025 θεωρώ ότι παρέλκει ίδια ερώτηση εκ του ότι για την αλλαγή που έγινε ασφαλώς και δεν ακολουθήθηκε η κατά τον νόμο διαδικασία που ασφαλώς και δεν ολοκληρώνεται σε χρόνο μερικών εβδομάδων .

Τα συμπεράσματα δικά σας.                

                                                           16 Δεκεμβρίου  2025

Δρ. Τάκης  Χαραλ. Ιορδάνης

Στον Αστερισμό των Αγροτικών Κινητοποιήσεων, Άρθρο μου στο ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ 13.12.2025

 

σελ.16                 ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ                     ΣαββατοΚύριακο 13 Δεκεμβρίου 2025

Αιολίας λόγος

Στον Αστερισμό των  Αγροτικών Κινητοποιήσεων

Του Δρος Τάκη Χαραλ. Ιορδάνη (Ph.D.)

Ως εκ των αγροτικών μου καταβολών, πάντα παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αλλά ασφαλώς και συμπάθεια τους λαμβάνοντες χώρα αγώνες των αγροτών μας, διαχρονικά και  κατά περιοδικό θα έλεγα τρόπο. Τούτο γιατί ως παιδί και έφηβος  έχω βιώσει το ότι η παραγωγή σου και εξ αυτού το εισόδημά σου εξαρτώνται απ’τα στοιχεία της Φύσης, αλλά και τις  δράσεις τρίτων (μεσαζόντων, εμπόρων, τοκογλύφων κ.αλ.). Η παγωνιά, η ανομβρία, ο λίβας, ο καύσωνας, οι ακρίδες , το χιόνι, ο μπαλσαράς, ο δάκος, τα πουλιά και πολλά άλλα “ων ουκ έστι αριθμός” μπορούν να κάνουν, να είναι στέρφα η χρονιά του αγρότη  και το ζωνάρι  στη μέση, αυτού και της οικογένειά του όλο και πιο σφιγμένο. Σε μια κοινωνία άκρατης ελεύθερης αγοράς  οι “νόμοι” της (προσφορά-ζήτηση, μεσάζοντες, κόστος μεταφοράς,  τοκογλύφοι, ακρίβεια σπόρων , λιπασμάτων και λοιπών εφοδίων, τράπεζες κ.άλ.) καθιστούν  τον δύσμοιρο αγρότη αιχμάλωτο στα δίχτυα της ανέχειας και πολλές φορές της φτώχειας.  Έχω βιώσει αυτές τις καταστάσεις. Τόσο  των αρνητικών συνεπειών όσο και των θετικών, όταν συντρέξουν κατά θετικό τρόπο τα στοιχεία της Φύσης και η παραγωγή σου είναι μπόλικη αλλά και καλότυχη. Θα αναφέρω μία θετική και χαρακτηριστική. Το ότι μπήκα στο Πολυτεχνείο το οφείλω στα 1500 κιλά λάδι κατά  τη μαξουλοχρονιά του 1963, που ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου έβγαλε απ’τις ελιές μας. Μ’αυτά, μπορούσε να μου στέρνει τα απαιτούμενα προς τα σκοπούμενα  φροντιστήρια αλλά και τη διαβίωση μου στην Αθήνα. Αν δεν υπήρχαν αυτά τα 1500 κιλά λάδι, το ποια θα ήταν η πορεία της ζωής μου, μόνο «Κύριος οίδε».

Αυτές οι προ εξήντα  τόσα χρόνια καταστάσεις της ζωής των αγροτών, ατυχώς και σήμερα δεν έχουν βελτιωθεί. Τούτο το παρακολουθώ για χρόνια απ’τους κάθε τόσο ξεσηκωμούς των αγροτών μας σ’όλη τη χώρα με τα μπλόκα των τρακτέρ τους,  τους αποκλεισμούς εθνικών οδών κ.λπ. με μόνη διεκδίκηση τους τη δυνατότητα της  επιβίωσης τους στα χωράφια τους, και  στα χωριά τους. Επιβίωση ανθρώπινη και με αξιοπρέπεια.  Αυτό που διαχρονικά  ζητούν πολύ απλά λέγεται “δώστε μας τη δυνατότητα να ζήσουμε εμείς και οικογένειές μας”. Οι αριθμοί που λένε πάντα την αλήθεια, δείχνουν ότι τα τελευταία 40 χρόνια, ο αγροτικός  πληθυσμός μειώθηκε απ’το ~18% στο ~10% αυτού της χώρας. Τούτο καταδεικνύει ότι μη μπορώντας να ζήσουν οι αγρότες ως τέτοιοι, εγκαταλείπουν τη γη και στρέφονται σ’άλλα επαγγέλματα σε αστικές κυρίως περιοχές, με τελικό αποτέλεσμα  τα χωριά μας να ερημώνουν.  Ιδιαίτερα χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή της παραγωγής ζαχάρεως που ήμασταν υπεραυτάρκεις.  Υπήρχαν  τέσσερα εργοστάσια της (Ορεστιάδα, Τοξότες Σερρών, Πλατύ Ημαθείας, Λάρισα), που προ ετών έκλεισαν. Αποτέλεσμα χιλιάδες καλλιεργητές ζαχαρότευτλων που είχαν ένα σίγουρο και καλοπληρωμένο εισόδημα έπαψαν ως τέτοιοι και μη έχοντας εναλλακτική λύση πολλοί τους αστικοποιήθηκαν. 

 Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται δύο βδομάδες αφ’ότου άρχισαν οι αγρότες μας τον νέο αγώνα  τους, μόλις δύο περίπου χρόνια απ’τον προηγούμενό τους. Καταλυτικό ρόλο έπαιξε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όταν οι καθ’αυτού αγρότες στερήθηκαν τόσα, όσα οι επιτήδειοι με την ανοχή της κυβέρνησης, τους αποστέρησαν. Ο τρέχων αγώνας τους είναι κλιμακούμενος με την κατάληψη  κομβικών σημείων, σ’όλες τις εθνικές οδούς  σ’όλα τα μήκη και πλάτη της επικράτειας με χιλιάδες τρακτέρ. Ακόμη με  κλείσιμο των   τελωνείων σ’όλο το μήκος της μεθορίου μας απ’τους Κήπους στα ανατολικά ως το Καλπάκι στα δυτικά και ενδιάμεσα τα στον Προμαχώνα, Εξοχή και Ευζώνους. Στο χορό μπήκαν και τα νησιά μας. Με την Κρήτη στην πρωτοπορεία. Επίσης και το νησί μας. Για αυτό,  πέραν του αποκλεισμού του βασικού δρόμου του νησιού στη Λάρσο, υπήρξε αποκλεισμός και του λιμανιού μας και το πλοίο της γραμμής έφυγε άδειο, χωρίς  ~150 περίπου επιβάτες, πολλά φορτηγά  και  πλειάδα  Ι.Χ.  Ο αποκλεισμός των λιμανιών συνεχίζεται όπως αυτό της Ηγουμενίτσας και του Βόλου προ ημερών και χθες της Θεσσαλονίκης. Είναι εύκολα αντιληπτό, μ’όλα αυτά, το μέγεθος της ζημίας, για να μη πω της καταστροφής,  της εθνικής μας οικονομίας. 

Σ’όλο αυτό τον ορυμαγδό,  η Κυβέρνηση των Αρίστων, τι ποιεί;  Το αλάνθαστο,  «κάλλιον προλάμβανε παρά θεράπευε» των αρχαίων,   που θα έπρεπε να είναι ο γνώμονας των σχετικών ενεργειών τους, εκ του αποτελέσματος προκύπτει, ότι είναι  “μηδέν εις το πηλίκον”.   Αυτό,   λαμβάνοντας υπ’όψη στον προ δύο ετών αγώνα τους,  αρχές Φεβρουαρίου 2024 δηλ. πριν εικοσιένα μήνες  έλαβε χώρα  σύσκεψη στο Μαξίμου του Πρωθυπουργού Κυρ.Μητσοτάκη  με τη δεκαπενταμελή αντιπροσωπεία  αγροτών. Τα εκ μέρους των αγροτών ζητούμενα τότε, ήταν τα: Αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο, το ρεύμα επτά λεπτά η κιλοβατώρα, επιδότηση σε εφόδια και ζωοτροφές, η νέα ΚΑΠ να μην εφαρμοστεί και να ξαναγίνει διαπραγμάτευση, αποζημιώσεις στο 100% και αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος στα προϊόντα και επίσης όχι στις παράνομες ελληνοποιήσεις.  Δεν μπόρεσα να βρω ποία εκ των ζητουμένων αυτών, έχουν ικανοποιηθεί. Ακούω όμως ότι οι διεκδικήσεις των αγροτών  πάλι εξακολουθούν να είναι  ίδιες, για α) αφορολόγητο πετρέλαιο, και β) ρεύμα στα επτά λεπτά η kWh. Αν γι’αυτούς τους δύο  βασικούς ενεργειακούς παράγοντες  της γεωργικής παραγωγής τα δύο κοντά χρόνια  που πέρασαν η Κυβέρνηση των Αρίστων δεν έδωσε λύση, αυτά που είναι της  αποκλειστικής κυβερνητικής αρμοδιότητας  και ελέγχου, μπορούμε να αντιληφθούμε τι έκανε στο θέμα της επαναδιαπραγμάτευσης της ΚΑΠ που εμπλέκεται η Ε.Ε.  

Εκείνο που συνεχώς προβάλλεται απ’τους αγρότες είναι η συνεχής αύξηση του κόστους παραγωγής (πέραν της ενέργειας, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, εργαλεία, ανταλλακτικά κ.άλ.) που με κανένα τρόπο δεν μπορούν αυτοί να ελέγξουν. Απ’την άλλη μεριά η εξευτελιστική τιμή των προϊόντων τους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα. Άκουσα αγρότη να λέει: πρέπει να πουλήσει δεκαέξι κιλά σιτάρι για να πιει ένα καφέ!! Άλλος πάλι έλεγε ότι τα ακτινίδια πωλούνται γύρω στο ενάμισι Ευρώ στο χωράφι και φθάνουν στο ράφι τρεις φορές πάνω.        

Και η Κυβέρνηση; Αντί να παρέμβη και να λύση στο μέτρο του εφικτού τα προβλήματα των αγροτών, παίζει παιχνίδι οπισθοφυλακών. Περιμένει να κουραστούν οι αγρότες και να αποχωρήσουν χωρίς να χρειαστεί να υποστεί τις συνέπειες της ανυπαρξίας και αδράνειάς της. Το χειρότερο είναι ότι στέκονται μετωπικά απέναντί στους αγρότες. Όταν από βήματος της Βουλής ο Υπουργός Δικαιοσύνης ομιλεί περί γκάγκστερς υποκινούντων τους αγρότες σημαίνει ότι δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν αυτό που ο θυμόσοφος λαός σε τέτοιες  περιπτώσεις λέει «η πείνα κάστρα καταλύει και χώρες παραδίνει». Οι αγρότες μας δυστυχώς σήμερα πεινούν. Κι αυτή η πείνα τους έχει κάνει να κινητοποιήσουν τα χιλιάδες τρακτέρ τους, τους ίδιους και τις οικογένειές τους για να βγουν στα μπλόκα. 

Τέλος,  με τίποτα δεν  θα  πρέπει να καλλιεργείται ο όποιας μορφής κοινωνικός αυτοματισμός που κάποιοι προσπαθούν να στρέψουν άλλες κοινωνικές ομάδες εναντίον των αγροτών. Αν η Κυβέρνηση, τους είχε λύσει τα προβλήματα και δεν πεινούσαν,  αυτοί κι οι οικογένειές τους δεν θα έβγαιναν χειμωνιάτικα μέσα στις πλημμύρες και τις παγωνιές να κάνουν αγώνες συνδικαλιστικής γυμναστικής.                                             Τα πράγματα, είναι απλά.